Recenzja książki: Różowy prosiaczek

Recenzuje: Martha

Bajka Różowy Prosiaczek autorstwa Marcina Brykczyńskiego to rozwiązanie dla dzieci, które, znudzone ciągłym słuchaniem tych samych opowieści o Kocie w butach czy Czerwonym Kapturku, szukają czegoś równie mądrego, ale przede wszystkim interesującego, no i – co dla dzieci najważniejsze – kolorowego.

Książka mówi o tzw. kompleksie różowego prosiaczka, który pewnego dnia stwierdził, że źle czuje się w tym jakże słodkim kolorze. Prosiaczek wyrusza na spacer i zapuszcza się w nowe, nieznane mu tereny. Na swej drodze spotyka wielu przyjaciół, dzięki którym ostatecznie udaje mu się zrozumieć, że w każdym z nas kryje się coś wyjątkowego – coś, co nas od siebie odróżnia. Dzięki temu uświadamia sobie, że należy zaakceptować siebie takiego, jakim się jest – po prostu być sobą.

Dzieci nie będą mogły oderwać wzroku od plątaniny nietypowych, a zarazem wdzięcznych rysunków w pastelowych odcieniach, umieszczonych na kartach książki o dość niespotykanych wymiarach.

Dorosłych zaś może zaciekawić treść oraz ponadczasowe pointy, które znajdują swoje odzwierciedlenie w codziennym życiu starszych jak i młodszych. Jeśli zaś chodzi o bardziej spostrzegawczych – znajdą się dla nich wyjątkowe morały i złote myśli, takie jak np. ta, że mężczyźni zwykli mało mówić.

Jedynym mankamentem książki, którą bardzo serdecznie polecam, jest mało czytelna (ze względu na swój bladoróżowy odcień) czcionka.