Recenzja książki: Serce zamknięte na klucz

Recenzuje: Danuta Awolusi

Serce zamknięte na klucz łapie za serce. Klimatem, obrazami, sposobem opisywania emocji.

Średniowieczna Anglia i Szkocja. Pogranicze, na którym nie milkną spory, a życie toczy się między wojną i honorem. W tym świecie kobieta nie ma głosu. Jej wartość mierzy się płodnością i posłuszeństwem wobec męża. Laurencja Wons w powieści Serce zamknięte na klucz pokazuje, że nawet tam, gdzie rządzą przemoc i lojalność, może narodzić się coś, co przekracza granice: miłość i odwaga, by zawalczyć o siebie.

Lady Isabel wychodzi za mąż młodo. Jej życie od początku jest podporządkowane jednemu celowi: ma urodzić syna i zapewnić ciągłość rodu. Gdy po latach małżeństwa wciąż nie ma potomka, mąż uznaje ją za bezużyteczną. Lord Cheswick odsyła Isabel do klasztoru, gdzie ma spędzić resztę życia. W drodze kobieta zostaje napadnięta, ledwo uchodzi z życiem. Pomaga jej człowiek, którego powinna się obawiać – szkocki wódz Garrick MacLachlan, odwieczny wróg jej męża.

Losy Isabel i Garricka splatają się mimo wszelkich przeciwności. On zna ból straty, ona – ciężar upokorzenia. Dwoje ludzi z różnych światów, którzy nie potrafią już ufać, musi zaryzykować wszystko, by dać sobie szansę. Obserwujemy, jak miłość może wyrastać na gruzach lęku, jak nadzieja potrzebuje odwagi, a uczucie w czasach nienawiści owocuje buntem wobec całego świata.

Bohaterowie noszą w sobie sprzeczności. Garrick to wojownik, który potrafi okazać czułość. Ma twardą rękę, ale jego serce kieruje się honorem, nie zemstą. Isabel dojrzewa z każdą decyzją. Na początku jest przekonana, że jej los jest przesądzony. Choć nie ma zamiaru tak łatwo dać się wyeliminować. W zamku Lachlan po raz pierwszy czuje, że może wybierać. 

I tak powstaje opowieść o ludziach, którzy uczą się ufać. Uczucie między Isabel a Garrickiem pojawia się szybko, ale w tej nagłości jest coś prawdziwego – spotkanie dwóch serc, które przez lata były zamknięte na klucz. Ta miłość w końcu dostała szansę, by się uwolnić.

Mąż Isabeli, Lord Cheswick, jest uosobieniem przemocy i pychy. W jego postaci skupia się wszystko to, co czyniło kobiety niewolnicami systemu. Jego zemsta nie jest tylko osobistym aktem złości. To symbol świata, w którym kobieta nie mogła odejść, nawet jeśli była bita, zdradzana i upokarzana. Zresztą, wszyscy bohaterowie tej powieści są wyraziści i budzą emocje. I chyba to podoba mi się najbardziej, bo nie ma tu miejsca na obojętność.

Serce zamknięte na klucz to nie tylko romans historyczny, ale też wciągająca opowieść o kobiecie, która mimo bólu i straty nie rezygnuje z siebie. O mężczyźnie, który potrafi zapomnieć o nienawiści. I o miłości, która nie jest nagrodą, lecz wyborem. A to wszystko przyjemnie otula czytelnika. Daje nadzieję!

Laurencja Wons napisała powieść emocjonalną, poruszającą i pełną moralnych dylematów. Pokazała, że siła kobiety nie musi polegać na walce, ale na zdolności do przebaczenia.

Tagi: obyczajowe