Recenzja książki: Wichrowe Wzgórza

Recenzuje: truskawka2

Wsiądźmy do wehikułu czasu i przenieśmy sie w przełom XVIII i XIX wieku. Do majatku na tytułowych Wichrowych Wzgórzach wraca właściciel. Nie jest sam. Przywiózł ze sobą bezdomnego cygańskiego chłopca z Liverpoolu. Nakazuje dzieciom, żeby traktowały go jak brata. Nietrudno się domyślić, ze to dla nich spore wyzwanie. Co gorsza, między Heatcliffem (tak nazywa się przybysz) a jedną z rodzeństwa, Catherine, rodzą się uczucia bynajmniej nie bratersko - siostrzane. Nad Wichrowe Wzgórza nadciagają kolejne potężne burze emocjonalne. Czy ta historia może się dobrze skończyć?

Historia na długo zapada w pamięć. Na pewno nie przemija z wiatrem.

dr Kalina Beluch