Recenzja książki: Żółta tabletka plus

Recenzuje: Dorota Józefiak

Żółta tabletka plus to wznowienie pierwszej książki Anny Sakowicz, wydanej w 2014 roku. To zbiór opowiadań i humoresek przeznaczony dla dorosłych czytelników.

Książka rozpoczyna się ulotką, w której znajduje się opis tabletki, ostrzeżenia, a także informacje o o dawkowaniu i przechowywaniu tego wyjątkowego, ujętego w formę słów leku. Cała instrukcja napisana jest z przymrużeniem oka i niewątpliwie zachęca czytelnika do dalszej lektury. Zwłaszcza, że zapowiada teksty wyłącznie dla dorosłych czytelników.

Zbiór składa się z 18 opowiadań - część napisana jest z ogromnym poczuciem humoru, część - na poważnie, zmusza do refleksji. Autorka porusza tematy, które mogą dotyczyć każdego z nas, jednak nie porusza się tylko w świecie realnym. Rozmowy z aniołami i ze śmiercią nie zdziwią tu nikogo, podobnie jak rozmowy z kotem czy lisem. Postaci rzeczywiste mieszają się z wymyślonymi, a sen przeplata się z jawą. Autorka bawi się słowem, akcją i bohaterami swoich opowiadań. Puentuje zaskakująco, czasami - bardzo refleksyjnie.

Każde opowiadanie jest inne, każde - na swój sposób wyjątkowe. Czytelnik może odnaleźć cząstkę siebie pośród wydarzeń i postaci, które pojawiają się w każdej z opowieści. Zachwyca motyw z laleczką voodoo i kilka słów o tym, jak łatwo zostać muzykiem w filharmonii. Albo baletnicą. Pełne uroku jest opowiadanie o autorce, która wyczytała, że receptą na sukces jest sponiewieranie tekstu. Zwłaszcza, że pisarka z ambicjami przy okazji sponiewiera też całe mieszkanie.

Najbardziej urzeka lekkość pióra autorki, jej styl i atmosfera opowiadań. Padam plackiem. Ręce rozciągam na boki niczym bohater „Trylogii" Sienkiewicza. A tatuś mówił, że czytanie szkodzi! Nie słuchałam. Teraz jakoś wszystko literacko mi się kojarzy. Takich perełek, które dodają uroku książce, jest naprawdę sporo.

Nie jest to lektura dla czytelników, którzy nie potrafią odnaleźć się w krótkich formach, powinien jednak przeczytać nową książkę Anny Sakowicz każdy, kto ceni poczucie humoru. W każdym opowiadaniu można odnaleźć jakąś prawdę, każde dotyczy innych aspektów życia, Widać, że autorka świetnie czuje się w krótkiej formie i ma sporo do przekazania. Bohaterowie Sakowicz mszczą się, odkrywają swoje talenty i walczą z przeznaczeniem. Warto sięgnąć po ten wyjątkowy zbiór tekstów, dawkując sobie lekturę - zgodnie z zaleceniami autorki.