Agonia bursztynowych ważek

W "Agonii bursztynowych ważek" Przemysław Budzyński zabiera nas w mroczną podróż po powojennych rejonach Polski, ukazując nam zgliszcza, jakie zostawili po sobie najeźdźcy. I z tych właśnie gruzów wyłaniają się one – bursztynowe ważki – inaczej bohaterowie – symbole walki, odwagi, odrodzenia, którzy dają nadzieję na nowy początek... 

Autor podzielił powieść na cztery akty, w których występują oni – bezcieleśni Jeźdźcy Apokalipsy: Wojna, Śmierć, Zaraza i Głód. Każdy z nich ukazuje nam inną historię, niekiedy łączącą się zaledwie duszą jednego z bohaterów, a kiedy indziej po prostu cieniem, cierpieniem i zemstą... 

Wszystkie te opowieści oplatają tajemnicze pnącza wypełzające z samej Matki Ziemi, pragnące spokoju, ciszy i sprawiedliwości dla tych wszystkich niewinnych ofiar. Cała przyroda w powieści Przemysława Budzyńskiego budzi się do życia, stawiając czoła przemocy i niesprawiedliwości.

Przyznam, że lekturze tej powieści towarzyszyła mi masa silnych emocji. Tak realistycznie i obrazowo opisane momenty brutalności, bezprawia oraz łamania praw ludzkich sprawiły, że moja wyobraźnia działała na pełnych obrotach. Uwierzcie mi, to było tak mocne, że nie chciałam sobie tego wyobrażać. Chyba moja psychika nie jest tak silna, jak do tej pory myślałam. I tak. Wiem, że ta powieść to fikcja literacka inspirowana prawdziwym opowieściami, to jednak część mojej duszy pragnie, by wszystkie te postacie doznały uczucia sprawiedliwości. 

Powiem wam tyle. To nie jest książka dla ludzi o słabej psychice. To historia ukazująca bezmiar okrucieństwa, upadek moralny ludzkości oraz przerażające obrazy rozpaczy, które nie sposób wymazać z pamięci. 

Dziękuję autorowi za czas spędzony z tą książką, ponieważ ta emocjonalna podróż nie kończy się wraz z ostatnią stroną, ale trwa i trwa, by człowiek uświadomił sobie, jak bardzo wdzięczny powinien być za to, że nasz świat nie wygląda tak, jak ten z powieści.

Polecam!

Witajcie moi kochani

Dziś przychodzę do Was z powieścią, która pozostanie ze mną na długo. Zdecydowanie na bardzo długo.

Tytuł: Agonia bursztynowych ważek

Autor: Przemysław Budziński

Wydawnictwo: Abyssos

Za egzemplarz książki bardzo dziękuję Autorowi - współpraca reklamowa

#współpracareklamowa #współpracabarterowa #współpracarecenzencka

Rozpoczynając lekturę w pierwszej kolejności urzekła mnie jej okładka. Już dzięki niej wiedziałam, iż muszę ją przeczytać. Następnie był to opis od Wydawcy, dzięki któremu przeczuwałam, iż będzie to bardzo emocjonująca przygoda. I nie myliłam się. Dodatkowo ilustracje zawarte w książce. Oczywiście urozmaiciły one lekturę, ale przede wszystkim wywołały uczucie niepokoju, trwogi oraz lęku.

,,Agonia bursztynowych ważek" to zbiór czterech opowiadań, których wspólnym mianownikiem są czasy powojenne. Zawarte w czterech aktach, które symbolizują czterech jeźdźców Apokalipsy.

Najpierw przyszła Wojna, później Zaraza, a tuż po niej Śmierć, a po Śmierci przyszedł Głód.

Jak trudno opisać słowami ból jaki odczułam podczas lektury. To nie tylko historie o czasach powojennych. To przede wszystkim historie o ludziach zmagających się z trudami powojennego życia na ziemiach niczyich. Ludzi znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej, przesiedlonych na obce i nieznane im tereny, które tak po prostu mają od teraz stać się ich nowym domem. A w tym wszystkim istotne również było, aby nie zapomnieli, by być po prostu ludźmi. Tak po prostu ludźmi życzliwymi sobie nawzajem.

Zdecydowanie są to historie, które skłaniają do refleksji, zatrzymania się na chwilę i docenienia swego współczesnego życia. Ale również uświadomienia sobie przez co zwykli ludzie musieli przejść, aby odzyskać spokój. O ile kiedykolwiek go odzyskali, zważywszy na to ile zła doświadczyli w swym życiu. Co również urzekające to nutka fantastyki występująca w historiach w postaci słowiańskich bóstw. Idealnie uzupełnia to głębię historii.

Owszem to nie jest łatwa lektura. Lecz nie jest obszerna objętościowo. Więc spokojnie można spędzić z nią wieczór. Warta jest każdej spędzonej z nią minuty.

Serdecznie polecam, strona.394