Bieg do gwiazd

Wydawnictwo: Szara Godzina
Data wydania: 2018-02-05
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 978-83-65684-64-6
Liczba stron: 320

Ocena: 5 (9 głosów)

Czy diagnoza lekarska przekreśli marzenia młodej dziewczyny?
Cukrzyca. Słowo, które zmienia życie na zawsze. Choroba, z którą każdy może mieć do czynienia. Błogosławieństwo czy klątwa?
Ada była pewna, że usłyszała wyrok śmierci. Bez wsparcia rodziców i przyjaciół coraz bardziej zamykała się w sobie, popadając w depresję. Po wyjściu ze szpitala psychiatrycznego dostała list od babci, który diametralnie zmienił jej nastawienie do rzeczywistości.
Zapragnęła stać się normalną nastolatką, nawet jeśli oznaczałoby to walkę z własnymi słabościami.

"Bieg do gwiazd" to wstrząsająca historia o dziewczynie, która uczy się żyć na nowo. Historia, obok której nie można przejść obojętnie.

Kup książkę Bieg do gwiazd

Zobacz także

Polecana recenzja

Avatar użytkownika - eska16
eska16
Przeczytane:,
Lakonicznie życząc zdrowia przy okazji jubileuszów czy świąt, często tak naprawdę nie doceniamy wagi tych słów. Dopiero gdy pojawia się w naszym życiu choroba, życzenia te nabierają zupełnie nowego, teraz jakby oddalonego od nas przez lata świetlne wymiaru. Doskonale wie o tym Ada, bohaterka książki Dominiki Smoleń Bieg do gwiazd. Dziewiętnastoletnia Ada to dziewczyna, u której gdy miała siedem lat zdiagnozowano cukrzycę typu I. Bohaterka książki nie potrafi zaakceptować choroby, co prowadzi ją do depresji. Brak wsparcia ze strony rodziców dodatkowo utwierdza dziewczynę w przekonaniu, że jest kimś gorszym i niepotrzebnym. Wielokrotne próby samobójcze i, co za tym idzie, pobyty w szpitalu psychiatrycznym wyrwały dziewczynę z codzienności bliskiej jej beztroskim rówieśnikom. Dopiero otrzymany po śmierci ukochanej babci list z ostatnią wolą staruszki sprawia, że Ada postanawia przez trzydzieści dni żyć jak zwyczajna nastolatka. Autorka książki porusza w swojej powieści ważny problem, z którym zmagają się wszyscy, u których zdiagnozowano przewlekłą chorobę. Akceptacja, bo o niej mowa, to jedyny sposób na to, by leczenie przebiegało skutecznie, a chory mógł - mimo pewnych ograniczeń - prowadzić normalne życie. Ada, chociaż obserwujemy ją tylko przez miesiąc, funkcjonuje na tyle swobodnie, na ile pozwala na to cukrzyca. Dziewczyna zwykle całkiem dobrze radzi ...
(czytaj dalej)

Opinie o książce - Bieg do gwiazd

Zacznę od okładki, która naprawdę jest... śliczna. Widzimy na niej dziewczynę, która jest połowicznie przedstawiona. Z lewej strony jest czerń, okraszona gwiazdami, a po prawej wzorki utkane mrozem - no chyba, że się mylę.  Czcionki, jakie użyto na tę okładkę są w kolorze granatowym, idealnie współgrają z czernią i bielą. Podoba mi się ten minimalizm, który tutaj mamy. Grzbiet utrzymany jest podobnie - czarne tło z gwiazdami, oraz białe napisy. Sroka okładkowa tutaj niestety mi się załączyła i obchodzę się dumnie z tym, że mam ten egzemplarz na własność, z dedykacją od Dominiki. Niestety książka nie posiada skrzydełek - czyli dodatkowej ochrony przez zagięciami. Czytając - grzbiet nie zagiął się, co oznacza, że książka została solidnie zrobiona i szybko się nie zniszczy, ale to i tak nie zmienia faktu, że nie ma skrzydełek, które ja uwielbiam. W tekście znalazłam jedną literówkę, która nie razi w oczy. Czcionka jest dość duża, dzięki czemu łatwiej się czyta, również to zasługa zachowanych odstępów między wersami oraz marginesów. Podobało mi się również to, że każdy rozdział był pisany ozdobną czcionką, a do tego był dołączony obrazek: pióra, koperty i kałamarza? (Z tym ostatnim, chyba się nie mylę? Jeśli tak, poprawcie mnie.)Całe wydanie tej powieści uważam za w pełni udane i dopracowane. I naprawdę się cieszę, że książka ta ...
(czytaj dalej)
Ada miała siedem lat, kiedy jej świat się zawalił. Cukrzyca – tak brzmiała diagnoza. Można z nią żyć, jednak jest to piekielnie trudne, szczególnie kiedy nie otrzymuję się wsparcia od bliskich. Z biegiem lat, dziewczyna coraz bardziej pogrąża się w depresji, a jej życiowym celem jest zakończyć swoją egzystencję.  Kiedy jej babcia umiera, Ada jest pewna, że już nikt jej nie pokocha, lecz to właśnie śmierć ukochanej babci, okazuję się punktem zwrotnym w jej życiu. Babcia pozostawiła list i dała Adzie 30 dni na ponowny powrót do życia, co jest jedną z najtrudniejszych rzeczy, z jakim przyjdzie dziewczynie się zmierzyć, bo prawdziwy świat może być przerażający! „Bieg do gwiazd” okazał się wielkim zaskoczeniem, bo autorka pomimo młodego wieku, ma całkiem porządny warsztat literacki i stworzyła ciekawą i wciągającą powieść, która jest prawdziwą gratką dla fanów New Adult! Nie czytam dużo książek naszych rodzimych autorów, jednak zdarza mi się po nie sięgać, dlatego uczciwie mówiąc, „Bieg do gwiazd” wiele z nich rozkłada na łopatki! Ada jest chora na cukrzycę, lecz to depresja jest zabójcza. Nie będę jej oceniać, bo ciężko krytykować osobę chorą, jednak autorce świetnie udało się odzwierciedlić uczucia osoby pozbawionej miłości, która boi się kontaktu z rówieśnikami. Z radością obserwowałam jej walkę z własnymi słabościami. Małymi ...
(czytaj dalej)
Moja córka miała trzy latka i dwa miesiące kiedy usłyszeliśmy, że choruje na cukrzycę typu pierwszego. Ona była malutka, nie wszystko rozumiała... Ja za to przeżywałam za nas dwie. Nasza codzienność miała się od tamtej chwili zmienić - musiała podporządkować się 'cukierkowemu' życiu dziecka. W lutym minęło już cztery lata... Przeczytałam w tym czasie wiele publikacji naukowych, instrukcji obsługi i informacji przydatnych w żywieniu córki. Jednak kiedy usłyszałam o "Biegu do gwiazd" pomyślałam, że koniecznie muszę poznać powieść, wreszcie powieść z cukrzycową bohaterką. Co czuję po tej lekturze? Adrianna Jabłońska zachorowała na cukrzycę, gdy miała siedem lat. Spotkała się z szyderstwami, kpinami i głupimi żartami rówieśników a jej plany przestały mieć znaczenie. Dziewczynka poczuła, że ta choroba to tylko kolejne ograniczenia i kara... Tylko za co? Wielokrotnie próbowała popełnić samobójstwo! Nie miała rodziny, która by ją wspierała? Dobre pytanie... Teoretycznie miała siostrę, rodziców i babcię, ale tylko u tej ostatniej mogła liczyć na wsparcie. Rodzice nie chcieli nauczyć się tej choroby swojego dziecka, nie chcieli zrozumieć - ale dlaczego? Ada nie wie dlaczego została odtrącona. "...w pokonywaniu choroby liczą się podobno nawet najmniejsze kroczki..." * Teraz ma lat dziewiętnaście i już wie, że toczyła samotną walkę z cukrzycą a jedyną dającą poczucie bezpieczeństwa ...
(czytaj dalej)
Avatar użytkownika - Magnolia044
Magnolia044
Przeczytane:2018-02-28, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2018, Mam, Rekomendacje,
Dziewiętnastoletnia Adrianna od dziecka zmaga się z cukrzycą. Informacja o chorobie spadła na nią jak grom z jasnego nieba. Z dnia na dzień musiała przewartościować swoje życie, ale nawet w najgorszych koszmarach nie przypuszczała, że przez chorobę jej najbliżsi się od niej odwrócą, zamiast być dla niej wsparciem i okazywać jeszcze więcej miłości. Nie potrafiła sobie z tym poradzić, wpadała w coraz większy dołek emocjonalny, by ostatecznie dopuścić się próby samobójczej. Kiedy kolejny raz po nieudanej próbie samobójczej trafia do szpitala psychiatrycznego, nawet nie wie, że w tym czasie jej ukochana babcia umarła. W dniu, kiedy wychodzi ze szpitala, o tym zdarzeniu informuje ją ojciec i przekazuje dla niej list. Babcia prosi ją tylko o to, aby przez miesiąc postarała się żyć, jak normalna nastolatka, dała sobie czas na przemyślenie różnych spraw i zaczęła walczyć z własnymi demonami. Ada postanawia spełnić babciną prośbę, która jak się później okaże, zmieni diametralni jej dalsze postrzeganie rzeczywistości. „(…) warto kochać i okazywać uczucia nie za to, jaki ktoś jest, ale także – pomimo to”. Podeszłam do tej książki bez większego entuzjazmu, ale tylko dlatego, że w swoim życiu przeczytałam już mnóstwo młodzieżówek, i wydawało mi się, że niczym mnie ten gatunek nie zaskoczy. Kiedy jednak zaczęłam czytać opowieść młodziutkiej Adrianny ...
(czytaj dalej)
Cukrzyca - dla niektórych znana choroba, dla drugich nie. Jednak większość z nas nie ma pojęcia jak wygląda życie człowieka, który na nią choruje. Ciągła kontrola poziomu cukru we krwi, tego co się je i w jakich ilościach. Chyba nikt z nas nie chciałby żyć z taką chorobą. Ale co zrobić jeśli się zdarzy? Przecież my na to nie mamy wpływu. Trzeba nauczyć się z tym żyć. Choć nie wszyscy potrafią. Ada, nasza główna bohaterka to dziewczyna, która w wieku 7 lat dowiedziała się, że choruje na cukrzycę. Została poniekąd z tą chorobą sama, gdyż rodzice się nią nie przejmowali, nie okazywali jej wsparcia - pewnie jej choroba sama ich przerosła. Jedyne wsparcie miała w swojej babci, ale i jej zabrakło na tym świecie. Do tego depresja, ciągłe pytania bez odpowiedzi. Ona nie chce już tak żyć, dlatego myśli, aby to zakończyć. Postanawia jednak wypełnić ostatnią wolę swojej ukochanej babci, a mianowicie to, że przez 30 dni ma żyć jak normalna nastolatka. Czy zatem te 30 dni normalności, wpłyną na jej ostateczną decyzję? Dominika Smoleń napisała książkę, w której ukazuje jak trudne bywa życie osoby, która jest skazana na nieuleczalną chorobę, w tym przypadku na cukrzycę. I jak ważne podczas takiej choroby jest wsparcie najbliższych - rodziny, przyjaciół. Jednak nie zawsze taką pomoc osoby chore otrzymują, co wpływa na to, że sobie nie radzą. A jeżeli taka osoba myśli już tylko o samobójstwie ...
(czytaj dalej)

Opinie o książce - Bieg do gwiazd

Cudowny debiut.
Ada, dziewczyna już dorosła, która od 7 roku życia jest sama. Mimo, ze ma rodziców i siostrę nie jest akceptowana, jest omijana, traktuja ja jak zbedny balast. Przez co? przez to, że musizmagać sie z chorobą? A czy sama ja sobie wybierała? Nie! 
Z cukrzycą da sie zyc - potzrebne jest tylko wsparcie, którego Ada nie ma i nie miałą. Wielokrotnie próbowała popełnic samobójstwo. 
Za sprawa listu od najukochańszej babci (która w pewnym sensie była dla niej jak matka), który przekazał jej ojciec po jej smierci (w tym czasie Ada leczyłą sie psychoatrycznie).
Ma miesiac. Tylko albo az na bycie zwykłą nastolatką, niczego sie nie bać, żyć.... Ale czy to jest gra? Czy znajomi, na których sie otworzy w ciagu tych kilku dni pomogą jej? Czy uczucie do Adama pomoze? A co na to jej rodzice i siostra? Karolina pomoze starszej siostzre wcielic się w zwykłą nastolatkę, będą nadrabiac przeszłosć. I juz wszystko wydaje sie byc na dobrej drodze.... Poza jednym: Ada nie widzi sensu dalszego życia. Ma dosyc odtracenia przez rodziców. Pisze do kazdego z nich emocjonalne listy, które wywałały u mnie morze łez. Czy łatwo jest sie listownie pozegnać? Czy łatwo jest odebrać sobie życie? Czy gra jest warta świeczki?
Totalnie mnie ta ksiazka rozbiła. tyle wzruszenia i tyle smutku mi zafundowała.
Polecam :)

Link do opinii

"Kiedyś do Ciebie dołączę. Razem pobiegniemy do gwiazd".


Nigdy nie zastanawiałam się nad tym, jak czują się ludzie, którzy chorują na cukrzycę. Nigdy nie myślałam o tym, że choroba ta może wywoływać tak wielkie problemy emocjonalne. Wydawało mi się bowiem, że schorzenie to nie ma wielkiego wpływu na codzienne życie. Po przeczytaniu tej książki moje postrzeganie tego tematu zmieniło się diametralnie.

 

Dominika Smoleń to blogerka książkowa, znana w sieci jako Iwi, która uwielbia książki, koty i czekoladę. Pisanie oraz czytanie towarzyszą jej od najwcześniejszych lat życia. Zadebiutowała w 2015 r. powieścią pt. "Cena naszych pragnień".

 

Ada w wieku siedmiu lat zachorowała na cukrzycę i została pozostawiona z tym zupełnie sama, gdyż rodzina, poza babcią, się od niej odwróciła. Zmagając się z depresją, po kilku próbach samobójczych, trafiła do szpitala psychiatrycznego. Gdy po skończeniu leczenia w placówce, dowiaduje się o śmierci babci i jej ostatniej woli wyrażonej w liście, jaki dla niej zostawiła, postanawia spełnić jej życzenie. Ada na 30 dni staje się normalną nastolatką.

 

Przyznam szczerze, że jestem w dużym szoku spowodowanym ukazaniem przez autorkę sytuacji osoby, która choruje na cukrzycę. Mowa tutaj oczywiście o stanie psychicznym Ady dla której wraz z chorobą, skończył się niemalże świat. Nie sądziłam, że cukrzyca może wywoływać tak poważne stany depresyjne i niechęć do życia. I pewnie trudno byłoby mi uwierzyć w tak aż agonalny stan głównej bohaterki, gdyby nie fakt, iż Dominika Smoleń przyznaje we wstępie do swojej książki, iż podobnie jak Ada, choruje na cukrzycę. Historia bohaterki to oczywiście fikcja literacka, ale cały wymiar skutków tej choroby – zarówno fizycznych jak i psychicznych jest jak najbardziej rzeczywisty i ja jestem tym mocno zaskoczona. Tym bardziej, że jak wskazuje autorka - ryzyko zachorowania na depresję wśród osób z cukrzycą jest nawet trzykrotnie wyższe niż w przypadku zdrowego człowieka albo osoby chorującej na coś innego.

 

Wątek swoistej ostatecznej próby zmierzenia się Ady z życiem podczas jedynie trzydziestu dni okazał się interesującym zawiązaniem całej akcji. Byłam bowiem niezmiernie ciekawa, jak pełna samobójczych myśli dziewczyna, którą poznajemy na początku książki, poradzi sobie w licealnym środowisku beztroskiej młodzieży. To wyzwanie rzucone przez kochającą babcię miało bowiem Adę albo całkowicie uleczyć albo ostatecznie pogrążyć. Finał tej rozgrywki samej z sobą okazał się zaskakujący i w zasadzie pozostawił niedopowiedzenie oraz - swoisty niedosyt. Myślę także, że dwa zaskakujące wątki wykreowane na samym końcu tej historii wydają się nieco naciągane, ale ilu odbiorców, tyle interpretacji.

 

Przyznam, że podczas czytania powieści Dominiki Smoleń raziły mnie nieco mało realistyczne dialogi młodych ludzi. Myślę, że ta warstwa językowa winna być tutaj mniej poprawna, gdyż nastolatkowie raczej nie rozmawiają ze sobą w taki właśnie sposób. Brakowało mi także rozwinięcia warstwy skandalicznego zachowania rodziców Ady, a w szczególności matki bohaterki. Tutaj bowiem przydałoby się mocniejsze, psychologiczne ujęcie tego mechanizmu wyparcia choroby córki.

 

"Bieg do gwiazd" nie jest łatwą książką. Powieść wpisuje się doskonale w popularny obecnie gatunek new adult, a do tego porusza bardzo trudny temat. Ważne jest także to, że autorka zamieściła na końcu swojej powieści słowniczek najważniejszych pojęć związanych z tą chorobą. Myślę, że historia Ady może w pewnym stopniu pełnić funkcję uświadamiającą dotyczącą skali wpływu chorowania na cukrzycę na całe życie. W moim przypadku tak się właśnie stało.

 

https://www.subiektywnieoksiazkach.pl/

Link do opinii

„Bieg do gwiazd” jest książką, w której przy odrobinie dobrej woli można się wiele nauczyć. Jest powieścią, która zmusza do rozejrzenia się wokół i przemyślenia zachowania swojego i swoich bliskich. Pomimo trudnej tematyki czyta się ją zadziwiająco lekko i naprawdę bardzo szybko. Gdy przeczytasz tę książkę, być może zmienisz się na tyle by nie osądzać po pozorach i nauczysz się dostrzegać odrobinę więcej niż widać na pierwszy rzut oka. Ja po takim zakończeniu, jakie zaserwowała mi autorka, mam tylko nadzieję, że to nie koniec i powstanie ciąg dalszy, bo ta opowieść nie może się tak skończyć! Mam rację?!

Link do opinii
Avatar użytkownika - Dakota
Dakota
Przeczytane:2017-10-07, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2017,

„Bieg do gwiazd” to niezwykle wzruszająca opowieść, która niejednokrotnie poruszy najczulsze struny waszej duszy. Dominika Smoleń stworzyła historię okraszoną niezliczoną ilością emocji, która zmusza do refleksji nad tym, ile jest warte ludzkie życie. Uświadamia czytelnikowi, jak przewrotny bywa los, i że każdy, niezależnie od wieku, potrzebuje wsparcia i miłości innych. Serdecznie polecam.

   
Link do opinii
Inne książki autora
Cena naszych pragnień
Dominika Smoleń0
Okładka ksiązki - Cena naszych pragnień

Bo miłość jest przecież najbardziej szalonym uczuciem, które może zawładnąć człowiekiem. Nie ma od niego ucieczki. Głupotą jest więc sądzić, że...

Recenzje miesiąca
Wszechświaty
Leonardo Patrignani
Wszechświaty
Poszukiwana
Sophie McKenzie
Poszukiwana
Święta dobrych życzeń
ks. Jan Twardowski
Święta dobrych życzeń
Chłopak z Francji
Hilary Freeman
Chłopak z Francji
Pokaż wszystkie recenzje
Reklamy