Czymże jest mężczyzna bez wąsów

Hej Kochani 

Szukacie czegoś lekkiego? To dziś coś dla Was. Książka idealna na taki czas.

Pozycja ,,Czymże jest mężczyzna bez wąsów" Ante Tomicia zostawiła mnie z bardzo fajnymi wrażeniami. Ma trochę ponad 200 stron, więc schodzi błyskawicznie. U mnie to były dwa spokojne wieczory. Szukałam czegoś lżejszego na reset i pod tym względem powieść sprawdziła się idealnie.  Nie wymaga wielkiego skupienia, ale też nie ma się poczucia, że czyta się jakąś głupotę.

To, co najbardziej urzekło mnie w tej historii, to klimat. Autor przeniósł akcję na chorwacką prowincję, do małej wioski, gdzie wszyscy żyją głównie plotkami i tym, co dzieje się u sąsiada. Genialnie ogląda się tę całą obyczajową otoczkę. Tomić z niesamowitym dystansem punktuje mentalność tamtejszych facetów, ich napompowane ego i ten specyficzny, bałkański patriarchat. Wszystkie te mity o męskim honorze i wielkich panach życia są tu podane z taką ironiczną szpilką, że czyta się to z czystą satysfakcją.

Sama fabuła kręci się wokół młodej wdowy i miejscowego księdza, ale dla mnie to był tylko pretekst do pokazania całej galerii lokalnych charakterów. Najlepsze są te wszystkie sytuacje z tła, codzienne, z pozoru nudne, a wyciągnięte do rangi życiowych absurdów. Mamy tu chociażby wątki emigrantów, którzy wracają z Niemiec i za wszelką cenę próbują szpanować kasą przed sąsiadami, żeby tylko nikt nie pomyślał, że im się nie powiodło, albo te śmiertelnie poważne, całonocne debaty facetów w knajpie przy alkoholu, gdzie potrafią kłócić się o kompletne bzdury, jakby od tego zależały losy świata.

Podobało mi się również to, że autor, mimo że mocno wyśmiewa to całe zacofanie i małomiasteczkową hipokryzję, robi to bez chamskiej złośliwości. Nie miesza swoich bohaterów z błotem. Patrzy na nich z przymrużeniem oka, przez co ci wszyscy ludzie, mimo swoich oczywistych wad, budzą w człowieku jakąś taką dziwną sympatię.

Książkę czyta się bardzo szybko, bo dialogi są proste, żywe i naturalne. Nie ma tu żadnych długich monologów, zbędnych opisów, czy głębokich, wymuszonych przemyśleń o sensie istnienia. Wszystko opiera się na dynamice i sytuacyjnym komizmie, przez co całość mocno przypomina mi klimat bałkańskich filmów. Jeżeli lubicie taką lekką ironię i macie dystans do rzeczywistości, a przy okazji szukacie czegoś niezobowiązującego, ale napisanego z sensem i dobrym stylem, to warto sprawdzić ten tytuł.