Do zobaczenia w zaświatach

Wydawnictwo: Albatros
Data wydania: 2018-08-16
Kategoria: Literatura piękna
ISBN: 978-83-8125-358-1
Liczba stron: 544
Tytuł oryginału: Au revoir la-haut
Język oryginału: francuski
Tłumaczenie: Joanna Polachowska

Ocena: 5 (9 głosów)
Inne wydania:

Grand Prix Nagrody Goncourtów 2013, określanej często mianem „małego Nobla”.

Wojna to świetny interes, który nie kończy się wraz z zawarciem pokoju…

Francja po Wielkiej Wojnie. Kraj gloryfikujący umarłych i zapominający o żywych. Cyniczny portret czasów po zakończeniu I wojny światowej.
 
Historia niekonwencjonalnej przyjaźni i spektakularnego oszustwa.
 
Ironiczna, niepoprawna politycznie, doskonała!

Lemaitre komponuje wielką tragedię straconego pokolenia, pogrążonego w atmosferze zmierzchającej wojny i jutra, które nie obiecuje żadnej nadziei. Do zobaczenia w zaświatach jest powieścią o iluzji zawieszenia broni, o machinacjach finansowych w świetle prawa, a także o woli przetrwania i pomyśle, dzięki któremu można przechytrzyć system.

Kup książkę Do zobaczenia w zaświatach

Sprawdzam ceny dla ciebie ...

Zobacz także

Polecana recenzja

Avatar użytkownika - AdelaMi
AdelaMi
Przeczytane:2018-12-24, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2018,
Dla wychowanych na powieściach Ericha Marii Remarque'a, Na Zachodzie bez zmian i Łuk triumfalny, opisujących okropności I wojny światowej, powieść Lemaitre'a to świetna kontynuacja stylu znanego z doskonałych tekstów zmarłego pięćdziesiąt lat temu niemieckiego pisarza. Młodzi żołnierze, ofiary bezrozumnej wojny, głupoty i chciwości, świadkowie zbrodni na polu walki, wraz z zakończeniem działań wojennych podlegają demobilizacji. Zwyczajni żołnierze klepią biedę, pracując za grosze jako żywe reklamy, a cwaniaki, złodzieje i typy spod ciemnej gwiazdy szukają okazji, by wydrzeć na konto wojny jeszcze kilka milionów franków. Henri D'Aulnay-Pradelle, potomek francuskiej szlachty, a w rzeczywistości człowiek o naturze taniego złodziejaszka, szuka okazji, aby wyrwać z urzędów zlecenia na ekshumację, identyfikację i pochowanie zwłok dziesiątek tysięcy poległych żołnierzy. Bezwzględność i chciwość pozwalają mu na gromadzenie kapitału bez zbędnych refleksji nad etycznym wymiarem tego biznesu. Henri ma cel, jakim jest zebranie olbrzymiego majątku i nie traci czasu na przyzwoitość. Nie wie jednak, że ciągnie się za nim wojenna przeszłość w osobie dwóch byłych żołnierzy. Jeden boi się Pradelle'a, a drugi nie ma połowy twarzy. Obaj wiedzą o nim coś, co Henri wolałby ukryć. Przerażający, dramatyczny obraz zniszczonego wojną społeczeństwa, świat zerwanych więzi, niechcianych i niepotrzebnych ludzi, którzy ...
(czytaj dalej)

Polecana recenzja

Avatar użytkownika - MonikaOlga
MonikaOlga
Przeczytane:,
Albert Maillard, Edourd Pericourt i porucznik Pradelle. Ich losy połączyły się na frontach I Wojny Światowej. Porucznik Pradelle to dowódca śmiały, nie cofa się przed trudnymi zadaniami. To człowiek nieobliczalny i gotowy zabić nie tylko wroga. Ma cel, do którego dąży dosłownie po trupach. Nie liczą się niepotrzebnie przerwane życia. Liczy się zwycięstwo. To człowiek, który jest nieustannie w natarciu. Nawet, jeżeli wojna już się skończyła… Albert Maillard i Edourd Pericourt to zupełne przeciwieństwa porucznika Pradelle. Pierwszy to księgowy, który niemal przez całą wojnę zadawał sobie pytanie, co on tu właściwie robi. Albert zawsze był w nieodpowiednim czasie i w nieodpowiednim miejscu. Ale skoro udało mu się jakoś przeżyć te cztery lata wojennej zawieruchy, to może i uda się dotrwać do końca? Tym bardziej, że ten koniec już majaczy na horyzoncie. Skoro przetrzymał to okopowe piekło przez tyle miesięcy, głupio byłoby zginąć właśnie teraz. A Edourd? To niepokorny artysta, który ukazywał wojenną rzeczywistość w swoich rysunkach. To wiecznie uśmiechnięty chłopak, który też jakimś cudem przeżył do listopada 1918 roku. Tymczasem porucznik Pradelle szykuje kolejne natarcie. Po co? Przecież wszystko przesądzone! Wojna się kończy! To nieszczęsne natarcie dla Alberta i Edourda było niezwykle brzemienne w skutki. Obydwaj wyszli z niego okaleczeni. Albert – na duszy, Edourd – ...
(czytaj dalej)

Opinie o książce - Do zobaczenia w zaświatach

Avatar użytkownika - Violetkove
Violetkove
Przeczytane:2018-10-03, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2018,

Wznowione w tym roku dzieło Pierre'a Lemaitre - Do zobaczenia w zaświatach. Książka wciąga i to bardzo. Przedstawia nieco smutną, ale także mocno zwariowaną historię dwóch mężczyzn, których naznaczyła pierwsza wojna światowa. 
Jednym z nich jest Albert, a drugim Edouard. Ich losy splata okrutny kapitan Pradelle, który, chcąc zyskać na wojnie sławę, pozoruje atak Niemców niemal w przededniu zakończenia wojny. Świadkiem jego czynów jest Albert, którego bezduszny Pradelle postanawia zabić - nie do końca mu się to jednak udaje. Alberta ratuje Edouard, który sam w wyniku tego heroicznego czynu niemal nie traci życia. I zostaje okrutnie okaleczony. Pozbawiony połowy twarzy nie zamierza pokazywać się w tym stanie siostrze i ojcu. Zwłaszcza ze względu na trudne relacje z ojcem i bezwarunkową miłość siostry. Albert postanawia ukraść dla swojego wybawiciela tożsamość jednego ze zmarłych żołnierzy. Tym samym rozpoczyna lawinę zdarzeń, na które powoli traci wpływ. A kolejne kłopoty zaczynają się, gdy siostra Edouarda przybywa po ciało zmarłego brata i zakochuje się w złu wcielonym- Henrim Pradelle. 
Książka wciągnęła mnie od pierwszej strony. Świetne poczucie humoru autora, trafne opisy, wciągający styl. Podobają mi się barwne opisy postaci, doskonałe oddanie ludzkich słabości. Podoba mi się także umiejscowienie akcji w danym okresie historycznym - jest to moja pierwsza książka z czasów I wojny światowej i międzywojnia. Ponadto styl pana Lemaitre'a bardzo przypomina mi Carlosa Ruiz Zafon'a - podobne poczucie humoru, ironiczne opisy postaci, klimat powieści. 

Link do opinii
Avatar użytkownika - natunaturally
natunaturally
Przeczytane:2018-09-12, Ocena: 6, Przeczytałam,

Obejrzałam film i przeczytałam książkę. Z zapartym tchem i jednym tchem. Zachęcił mnie do tego zwiastun filmu. Poczułam w nim bliskie mi poczucie humoru – ciche, sarkastyczne, przewrotne. A temat wojny i jej ofiar przecież trudny, rozpaczliwy, beznadziejny. Pierre Lemaitre przewrotnie traktuje te tematy – z humorem, bo na poważnie przecież nie ma sensu. Bardzo to francuskie i bardzo prawdziwe. 
Motywem przewodnim jest rewanż poszkodowanych przez wojnę bohaterów na tej wojnie właśnie, jej decydentach, zwycięzcach, bohaterach. Wojna ich oszukała, a teraz oni oszukują bez skrupułów. Naruszają tabu, ale przecież odbiorca czuje, że właśnie oni mają do tego prawo. I nie da się ich nie lubić, bo są w tym wszystkim zabawni i prawdziwi. Organizują przekręt, który bawi i daje poczucie, że to właśnie ich czas i ich prawo. 
Ta książka to afirmacja życia – beznadziejnie poszkodowane ofiary wojny potrafią znaleźć sobie przewrotną radość w okaleczonym życiu. To lektura, która nie gloryfikuje wojny, a najzwyczajniej się z niej wyśmiewa. Bo jakże by inaczej? Każdy, kto nie nabiera się na górnolotne, a jakże wyrachowane hasła „bóg, honor, ojczyzna” będzie zachwycony i ubawi się zarówno czytając książkę jak i oglądając film. Ten cynizm zachwyca. Cynizm, jako oręże wymierzone w cynizm tych, którzy tworzą ideologie służące śmieci. Cynizm wymierzony w wojnę – instytucję usprawiedliwiającą zbiorowe morderstwo.
Bardzo, bardzo polecam zarówno książkę jak i film! Są różnice i dodatkowe smaczki, więc nie ma nudy :).

Link do opinii

Francja po Wielkiej Wojnie. Kraj gloryfikujący poległych i zapominający o żywych. Cyniczny portret czasów po I wojnie światowej. Historia przyjaźni i spektakularnego oszustwa.


Pierre Lemaitre – francuski pisarz i scenarzysta. Popularność zdobył jako autor powieści kryminalnych, z których kilka ukazało się w Polsce. Rok 2013 okazał się szczególny dla kariery pisarza. Jego powieść kryminalną Alex nagrodzono CWA International Dagger, a Do zobaczenia w zaświatach, wykraczającej poza ramy gatunku uprawianego dotychczas przez Lemaitre'a, przyznano najważniejsze Francuskie wyróżnienie literackie – Nagrodę Goncourtów, określanej mianem „małego Nobla”.


Nie jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością Lemaitre'a. Kilka lat temu czytałam jego serię kryminalną z Camillem Verhoevenem w roli głównej:Koronkowa robota, Alex, Ofiara. Wiedziałam więc, że mogę liczyć na kawał dobrej literatury. Co prawda Do zobaczenia w zaświatach kryminałem nie jest, ale ja lubię, gdy pisarz próbuje nowych dróg.



Zdemobilizowani żołnierze zwycięskiej francuskiej armii powracają do domów jako wielcy przegrani. Rząd nie kwapi się do udzielania pomocy weteranom, takim jak skazany na życie z dala od ludzkiego wzroku Édouard Péricourt czy bojący się własnego cienia Albert Maillard. Ci dwaj połączeni trudną przyjaźnią, zepchnięci na margines życia mężczyźni wegetują bez jakichkolwiek widoków na przyszłość.
Niektórym jednak – tym, co wiedzą, jak zrobić na wojnie interes – wiedzie się świetnie, na przykład znienawidzonemu byłemu dowódcyÉdouarda i Alberta. Dwaj przyjaciele przygotowują więc misterny przekręt, który pozwoli im jednocześnie się zemścić i zrobić interes życia.


Do zobaczenia w zaświatach jest, jak dotąd, najlepszą powieścią Lemaitre'a, którą miałam okazję czytać. Nie jest łatwo ją sklasyfikować, bo wszystkiego jest w niej po trochu: historii, przygody, kryminału..., ale najbardziej pasuje do niej określenie powieść łotrzykowska, mocno ironiczna. Tematem jest nie tyle I wojna światowa, lecz to co następuje po niej. Przyznam szczerze, że miałam obawy co do tej pozycji. Jak widać całkiem nieuzasadnione.


Bohaterami powieści Lemaitre'a są Albert Maillard i Édouard Péricourt – księgowy i artysta. Wydawać by się mogło, że trudno o mniej dobranych przyjaciół, ale wojna zbliża. Zbliża także niebezpieczeństwo, wspólne przeżycia ocierające się często o śmierć. Wojna zmienia ludzi. Nasi bohaterowie nie wyszli z tego bez szwanku. Obydwaj są okaleczeni psychicznie, a Édouard dodatkowo trwale zeszpecony. Przeciwieństwem tej dwójki jest porucznik Pradelle, ich brutalny dowódca. Cała historia została zbudowana przede wszystkim na tych trzech mężczyznach, z których każdy inaczej radzi sobie w powojennej zawierusze.


Niesamowita intryga, inteligentna ironia, rewelacyjna historia i ciekawa fabuła. Bardzo dobrze wykreowani bohaterowie, wyraziści, prawdziwi, ludzcy, nie kryształowi. Wspaniała wielowątkowa powieść, która nikogo nie pozostawi obojętnym. Ogromna niesprawiedliwość i wspaniała męska przyjaźń. To i jeszcze więcej w powieści Do zobaczenia w zaświatach francuskiego pisarza. Nic tylko czytać – bo naprawdę warto.


Najnowsza powieść Lemaitre'a daje mi nadzieję i napawa zadowoleniem. Cieszę się, że wśród tak wielu pozycji ukazujących się na naszym rynku wydawniczym pojawiają się takie brylanty jak Do zobaczenia w zaświatach. I jeszcze dwa słowa – gorąco polecam.

Link do opinii
Avatar użytkownika - BarbaraAndHerBoo
BarbaraAndHerBoo
Przeczytane:,

Sięgając po książkę Pierre’a Lemaitre miałam nadzieję na świetną opowieść. Czy faktycznie spełniła ona moje oczekiwania? Zapraszam do przeczytania mojej opinii.

„Do zobaczenia w zaświatach” to opowieść o przyjaźni dwóch zupełnie różnych mężczyzn. Pierwszy z nich Albert Maillard to flegmatyczny do bólu księgowy, drugi Edouard Pericourt jest niespełnionym, pełnym życia artystą. U schyłku I wojny światowej na skutek tragicznych wydarzeń ich losy nieoczekiwanie się splatają. Co z tego wszystkiego wyniknie? Musicie sięgnąć po tą książkę, jeżeli chcecie się tego dowiedzieć. A dodam, że bohaterowie wymyślili coś niezwykłego J

Co podobało mi się w tej książce? Z pewnością świetnie nakreślone portrety psychologiczne głównych bohaterów, którzy są wyraziści i pełni kontrastów. Albo się ich lubi i im kibicuje albo nienawidzi i życzy jak najgorzej. Autor miał również bardzo ciekawy pomysł na fabułę, jednak chwilami miałam dość długich opisów walki wewnętrznej bohaterów. Było tego za dużo. Kilka razy miałam ochotę przez to odstawić książkę i już do niej nie wracać, ale jednak za każdym razem do niej wracałam i nie żałuję.

Do myślenia dało mi to w jaki sposób zostało pokazane życie zdemobilizowanych żołnierzy. Zostali oni zostawieni sami sobie, bez środków do życia, bez cienia zainteresowania przez państwo, jakiejkolwiek pomocy i często bardzo okaleczeni po wojnie. Nie tylko fizycznie, ale również psychicznie. Ważniejsze było budowanie na pokaz pomników zamiast faktyczna pomoc weteranom, którzy bardzo tego potrzebowali. Autor momentami szokował mnie historiami, które przedstawiał, np. opisując przygotowywanie cmentarzy dla poległych podczas wojny żołnierzy.

Mimo tych niewielkich wad, które posiada książka myślę, że warto po nią sięgnąć, bo jest bardzo ciekawa i daje czytelnikowi do myślenia.

Link do opinii
Znakomicie napisana historia o wojnie, cierpieniu, miłości. O tym, jak niektórym trudno odnaleźć się w powojennej rzeczywistości, a inni, wręcz przeciwnie, w powojennym chaosie radzą sobie znakomicie. Piękna opowieść o człowieczeństwie, strachu i nadziei. Polecam!
Link do opinii
Albert i Eduard przeżyli koszmar I wojny światowej. Wyszli z niej mocno pokiereszowani fizycznie i psychicznie. Dramatyczne wydarzenia połączyły ich późniejsze życie, bez przyszłości, pełne nienawiści i poczucia winy. Żerując na nieszczęściach tego okresu organizują finansowy przekręt, mający przynieść stabilizację i lekkie i przyjemne życie w koloniach francuskich. Nie tylko Albert i Eduard próbują zbić interes na cudzym nieszczęściu. Korupcja, brak skrupułów , przyjaźń, wola przetrwania to powojenny fikcyjny świat Francji.
Link do opinii
Avatar użytkownika - Twiggy
Twiggy
Przeczytane:2018-12-24, Przeczytałam, 52 książki 2018,
Avatar użytkownika - siasiaczyta
siasiaczyta
Przeczytane:2018-09-12, Ocena: 4, Przeczytałam,

"Do zobaczenia w zaświatach" to moje pierwsze spotkanie z twórczością Pierre Lemaitre. Czy po tej pozycji sięgnę po coś innego tego autora? Myślę, że tak.

Po pierwsze, ja tę książkę zakwalifikowałabym jako tragikomedię, bo pomimo tragicznych wydarzeń przedstawionych już na samym początku, książka emanuje niesamowitym, gorzkim i ironicznym humorem.
Po drugie - bohaterowie. Moim zdaniem są oni świetnie wykreowani. Są to postacie bardzo charakterystyczne, które poznajemy dosłownie na wylot. Albert Maillard, Edourd Pericourt i porucznik Pradelle. Każda z postaci jest inna, na swój sposób interesująca i wywołująca w czytelniku, powiedziałabym, dość skrajne emocje.

Gdyby ktoś mnie zapytał o czym jest ta książka powiedziałabym, że o dwóch zdemobilizowanych żołnierzach, których połączyły tragiczne wydarzenia. O bardzo trudnych relacjach rodzinnych. O oszustwie. O biedzie i bogactwie. O przeplataniu się dobra ze złem. Generalnie o życiu.

Nie jest to literatura, którą czyta się jednym tchem. Trzeba nad nią posiedzieć, poświęcić jej chwilę, ale warto. Warto zatrzymać się na chwilę i trochę pokontemplować.

Polecam!

Link do opinii
Avatar użytkownika - Wiesia63
Wiesia63
Przeczytane:2018-05-27, Ocena: 6, Przeczytałam,

I wojna światowa. Zachwycająca, szydercza, przerażająca powieść o żołnierzach francuskich walczacych w I wojnie światowej. Autor przedstawia rysunek psychologiczny żołnierzy. Ukazuje co okropieństwa wojny są w stanie uczynić z psychiką człowieka, Druga część powieści toczy się w powojennej Francji.  Cyniczny portret czasów po zakończeniu I wojny. Państwo zapomina o weteranach wojny, którzy muszą sobie radzić sami po wojnie, często chorzy, okaleczeni.

Link do opinii
Avatar użytkownika - xp2001
xp2001
Przeczytane:2017-02-07, Ocena: 3, Przeczytałem,
Inne książki autora
Koronkowa robota
Pierre Lemaitre0
Okładka ksiązki - Koronkowa robota

Camille Verhoeven, komisarz paryskiej policji znany polskiemu czytelnikowi z powieści "Alex" i "Ofiara", ma przed sobą wyjątkowego przeciwnika. Jest nim...

Pakiet: Koronkowa robota / Alex / Ofiara
Pierre Lemaitre0
Okładka ksiązki - Pakiet: Koronkowa robota / Alex / Ofiara

Cykl kryminałów z komisarzem Camille'em Verhoevenem. "Koronkowa robota" Powieść rozpoczynająca cykl z komisarzem paryskiej policji Camille'em Verhoevenem...

Zobacz wszystkie książki tego autora
Recenzje miesiąca
Bezmiar
Grzegorz Kapla
Bezmiar
Asiunia
Joanna Papuzińska
Asiunia
Bo trzeba żyć. Apolonia
Ewa Szymańska
Bo trzeba żyć. Apolonia
Bachor
Katarzyna Ryrych;
Bachor
Sekret antykwariusza
Paweł Jaszczuk;
Sekret antykwariusza
Łapy i ogony
Magdalena Podbylska
Łapy i ogony
Pokuta
Anna Kańtoch
Pokuta
To nie koniec świata
Ewa Maja Maćkowiak;
To nie koniec świata
Śmierć przy myciu zębów
Mai Thi Nguyen Kim
Śmierć przy myciu zębów
Pokaż wszystkie recenzje