Duch Ognia

Typowa powieść dla Mastertona - dużo elementów nadprzyrodzonych i zakończenie, które tak naprawdę niczego nie kończy. Świetna lektura dla miłośników gatunku i twórczości tego autora.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Główną bohaterką w niniejszej powieści jest zwykła żona, matka i jednocześnie inspektor pożarowy Ruth Cutter. Boryka się ona na co dzień ze zwykłymi problemami. Jej mąż Craig ma problemy z pracą, gdyż kryzys finansowy spowodował coraz mniejszą liczbę zleceń. Syn Ruth przeżywa okres buntu, a córka z kolei cierpi na rzadką chorobę zwaną zespołem Williamsa, która charakteryzuje się wyjątkowo wrażliwym słuchem. W mieście dochodzi do serii dziwnych wydarzeń, które mrożą krew w żyłach. Kobiety w różnym wieku stają się ofiarami trzech mężczyzn w maskach, którzy je brutalnie gwałcą. Po krótkim czasie w miejscach tych ataków dochodzi do gwałtownych pożarów. Napadnięte kobiety kończą swoje życie ginąc w płomieniach. Pożary wywołuje tajemniczy trzynastolatek w sposób nienaturalny, pozaziemski. Tymi sprawami zajmuje się właśnie nasza główna bohaterka, Ruth. Ruth ma poważne problemy ze zidentyfikowaniem ciał, gdyż są w stanie bardzo dużego stopnia zwęglenia. Temperatura przy paleniu się każdej ofiary z osobna przekroczyła tysiąc stopni. Policja i straż są w punkcie wyjścia a trzej zamaskowani mężczyźni kontynuują rzeź. Źródło tych wszystkich pożarów pomoże odkryć matce córka Amelia, ale czy nie będzie już za późno? Masterton po raz kolejny zachwycił swoją wyobraźnią i pomysłem na książkę. Nie spotkamy się tu z żadnym duchem czy demonem, główną rolę odgrywa tu samo piekło. Tysiące ludzi, którzy zginęli w wyniku pożaru chcą się z niego uwolnić, aby nie przeżywać w nim wiecznych katuszy. Chcą się przedostać do świata żywych. Tylko Ruth może ich powstrzymać wraz ze swoimi przyjaciółmi. W oczy rzuca się pewien schemat wykorzystany przez Brytyjczyka w tej powieści. Otóż opisy ataków popełnianych przez trzech zamaskowanych zabójców przeplatają się z opisem prowadzonego przez Cutter śledztwa. Utrzymuje się on prawie do końca powieści co daje minus, ze względu na zanik elementu zaskoczenia. Opisy zbrodni są makabryczne jak na Mastertona przystało. Wątki obyczajowe są również bardzo dobrze opisane - nie nudzą i potrafią przekazać wiele ważnych informacji. "Duch ognia" to z pewnością jedna z najlepszych książek Mastertona. Co do zakończenia... nie jest ono wydumane. Wydarzenia są oryginalne, a sam finał wybuchowy. Akcja jest wartka, ale opisy są trochę za mało krwawe. Książka potrafi zszokować, ale trudno ją nazwać straszną.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Szczerze powiedziawszy, jestem zachwycona :) Masterton w pełnej krasie, a jak to u niego bywa fabuły nie trzeba nakreślać, żeby do książki przyciągnąć. Nieco hollywoodzka końcówka, aczkolwiek zakończenie samo w sobie pozostaje otwarte (z czym spotkałam się w 98% przeczytanych powieści Grahama, chyba taką wizytówkę już sobie utrwalił). Ciekawi, wciąga niesamowicie i powoduje ciary u osoby z bujną wyobraźnią, w środku nocy, samej (z psem) w domu. Gdyby nie obecność tego spokojnego czworonoga, chyba bym nie usnęła :D

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Lubię Grahama Mastertona i również tym razem nie mam przesadnych zastrzeżeń. Szkoda mi tylko tych niewinnych dziewczyn, które zginęły zaatakowane przez 3 zamaskowanych mężczyzn i spalone przez 14-latka tylko dlatego że były podobne do innych osób. Uświadamia to czytelnikowi, że w każdej chwili można zostać zamordowanym tylko dlatego że jest się podobnym do kogoś innego. Wydaje mi się jednak, że niepotrzebne były aż 4 zabójstwa w tym jedno zbiorowe żeby pokazać schemat działania zamaskowanych. Mam więc wrażenie, że autor chciał po prostu zwiększyć objętość książki ;) Mimo to podobało mi się.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Witajcie moi kochani

 

Jak Wam mija dzień?

Dziś chciałabym przedstawić Wam bardzo przyjemną lekturę.

 

Tytuł: Duch ognia

Autor: Graham Masterton

Wydawnictwo: Albatros

 

W miasteczku dochodzi o brutalnych morderstw, a następnie nagłych podpaleń ofiar. Sprawą zajmuje się inspektor pożarowy Ruth Cutter. Mimo szczegółowych badań nie jest ona jednak w stanie ustalić powodu nagłego oraz bardzo potężnego pożaru, który spopiela ofiary na proch. Jedynym wspólnym czynnikiem zaistniałych sytuacji jest tajemniczy trzynastoletni chłopiec, który pojawia się na każdym miejscu zbrodni. Gdy naukowe wyjaśnienie sprawy nie jest możliwe Ruth prosi swoją córkę Amelię o pomoc. Dziewczyna twierdzi, iż czuje oraz słyszy ludzi, którzy pragną powrotu na Ziemię z Piekła. Więc teraz muszą zapobiec katastrofie.

 

To była bardzo przyjemna lektura.

Fabuła okazała się być bardzo wciągająca. Tajemnicze morderstwa powiązane z nagłymi pożarami i wątkiem fantastycznym okazały się ciekawym połączeniem. Przystępując do lektury miałam jednak nadzieję, iż odczuje choć trochę grozy bądź chociaż niepokoju. Pod tym względem niestety nie jestem usatysfakcjonowana, ponieważ nie odnalazłam tych uczuć w powieści.

 

Jednakże ogólnie powieść przypadła mi do gustu. Byłam ciekawa o co w tym wszystkim chodzi oraz jak potoczą się losy bohaterów, a przede wszystkim czy uda im się rozwikłać tak niezwykłą sprawę. Także patrząc na całokształt to jestem zadowolona z lektury.

 

Pozytywnym aspektem jest również to, iż została ona napisana bardzo lekko. Czytało mi się ją bardzo przyjemnie i szybko. Nawet się nie obejrzałam, a już kończyłam historię. I tak jak to przy dobrych książkach bywa, z jednej strony to plus, a z drugiej minus. Nie chciałam, aby ta powieść tak szybko się skończyła. Z przyjemnością przeczytałabym jej obszerniejszą wersję.

 

Pod względem akcji wszystko działo się bardzo dynamicznie i w miarę szybko. I tak jak już wcześniej wspomniałam z jednej strony to plus, a z drugiej minus. Plus ze względu na to, iż nie musiałam długo czekać na rozwiązanie zagadek, minus, ponieważ to wszystko zbyt szybko się skończyło. I czuje przez to spory niedosyt.

 

W aspekcie głównych bohaterów to odebrałam ich bardzo pozytywnie. Choć nie przywiązałam się do nich zbyt mocno. Zdolności Amelii były bardzo oryginalne, zaś jeżeli chodzi o jej chorobę to spotkałam się z nią pierwszy raz. I to właśnie lubię w powieściach, że autorzy poruszają rozmaite kwestie, dzięki którym mogę się również uczyć. W tym przypadku była to choroba Williamsa, o której nigdy wcześniej nie słyszałam.

 

Zakończenie powieści oczywiście było przewidywalne, ale jednocześnie całkiem efektowne.

 

Reasumując ,,Duch ognia" to przyjemna i bardzo dynamiczna powieść, dzięki której miło spędziłam czas. Nie jest to typowa groza, do której jestem przyzwyczajona. Jednakże cieszę się, że poznałam tę historię. Mimo wszystko dostarczyła mi ciekawych wrażeń. Także z przyjemnością sięgnę po kolejne książki autora.

 

Serdecznie polecam, strona.394

(Kliknij aby rozwinąć opinię)