Dwa królestwa. Jedna krew

Przeczytałam wszystkie książki napisane przez panią Renatę Czarnecką. Jej powieści historyczne to dla mnie skarbnica wiedzy.

Nowa seria skupia się na losach kobiet z rodu Andegawenów. Pierwszy tom nosi tytuł "Dwa królestwa, jedna krew"

Jak pisze autorka w słowie wstępnym jej najnowsza powieść to fikcja literacka oparta na motywach życiorysów historycznych postaci i zdarzeń.

Węgrami włada Karol Robert. Jego żoną zostaje Elżbieta Łokietkówna. Rodzi mu synów.

W Neapolu umiera następca tronu. Zgodnie z prawem, władza należy się Węgrom. Żeby nie dopuścić do wojny, zostaje zaaranżowane małżeństwo. Ślub bierze Joanna, córka zmarłego władcy, z Andrzejem, synem Elżbiety Łokietkówny i Karola Roberta. Niestety nie jest ono szczęśliwe. Nad Neapolem zbierają się czarne chmury. Czy dojdzie do rozlewu krwi? 

To powieść o intrygach, knowaniach, miłostkach, romansach. O odwadze, sile i lojalności. 

Autorka ze znawstwem opisuje życie codzienne na królewskim dworze. Możemy wyobrazić sobie przepych, bogactwo, ubrania, fryzury, potrawy. Zajrzymy za kulisy najbardziej intymnych wydarzeń z życia władców oraz będziemy uczestnikami ślubów, pogrzebów, polowań i uczt.

"Dwa królestwa, jedna krew" to książka o silnych władczyniach, które potrafiły być sprytne, przebiegłe i często współrządziły z mężczyznami. Walczyły o władzę, ważna była dla nich przyszłość królestwa. Nie cofały się przed niczym, bywały okrutne. Decydowały o życiu poddanych, służby. Podwładni często narażali życie za swoich władców.

Trzeba też pamiętać, że to były czasy, w których ludzie szybko musieli dojrzewać. Królewna wychodziła za mąż mając kilkanaście lat i nikt nie pytał jej, czy ma na to ochotę. To był jej obowiązek, który musiała wypełnić. Tak samo jak rodzenie następców tronu. Na młodą dziewczynę czekało też wiele niebezpieczeństw.

"Dwa królestwa, jedna krew" to powieść, którą czytałam z wielką uwagą i ciekawością. Duża ilość postaci sprawiła, że początkowo trochę się gubiłam, ale z każdą stroną, opowieść coraz bardziej mnie wciągała. Bardzo lubię poznawać życiorysy silnych kobiet, które zmieniały bieg historii.

To porywająca lektura, którą serdecznie Wam polecam.

Przyznaję, że mam duży problem w ocenieniu tej książki. Podeszłam do niej z założeniem, że dotyczy historii Elżbiety Łokietkówny. Niestety cały początek tej historii kompletnie mnie rozczarował. Bez ładu i składu przedstawione fragmenty jej pojawienia się na Węgrzech. Kilkanaście lat zawartych na kilkudziesięciu stronach. Za to ilość odbywanych stosunków przez królową Neapolu była oddana z dużą szczegółowością. Zabrakło mi duszy w tej historii. Mocno się zastanawiam czy zaczynać drugi tom. 

Jeszcze taka uwaga - na dworze węgierskim jest luty, a autorka pisze o zbliżającym się adwencie... chociaż redakcja mogła to wyłapać.