Dziecko lasu

?Czy uważacie, że nawet po najtrudniejszych doświadczeniach można jeszcze odnaleźć szczęście i miejsce, które w końcu będzie można nazwać domem?

Główna bohaterka, Lorana, od dziecka nie miała łatwego życia, wychowywała się w ośrodku, gdzie musiała pracować już od 5 roku życia. Pewnego dnia Pan wybrał ją na swoją kochankę-żonę i mimo młodego wieku musiała oglądać rzeczy, których żadne dziecko nie powinno widzieć, a wszystko po to, by zdobyła ,,doświadczenie". Postanawia uciec wraz z wilczym dzieckiem do Wilczego Lasu. Nie zdaje sobie jednak sprawy, że ta decyzja odmieni nie tylko jej życie, ale również los całej wilczej społeczności i pomoże zdjąć klątwę.

Najbardziej spodobała mi się relacja Lorany z wilczą watahą Virkona. Dziewczyna uczy ich ziołolecznictwa, hodowli zwierząt i przygotowywania różnych potraw, a oni odwdzięczają się tym samym, przekazując jej swoją wiedzę, wspierając ją i dając bezpieczeństwo. Z przyjemnością czytałam o ich codziennym życiu, wspólnej pracy, posiłkach i rodzącym się uczuciu.

Książka wciągnęła mnie już od pierwszych stron, mimo że akcja rozwija się spokojnym tempem, ale dzięki temu możemy lepiej poznać bohaterów i obserwować, jak zmieniają się ich relacje. Muszę jednak zaznaczyć, że jest to powieść przeznaczona dla starszych czytelników, ponieważ pojawiają się w niej sceny erotyczne. Z jednej strony pokazuje, z czym musiała zmierzyć się Lorana, przez co od początku mocno jej kibicowałam. Z drugiej jednak sprawiają, że nie jest to lektura dla młodszych.

Książka nie skupia się wyłącznie na trudnych wydarzeniach. Pokazuje, jak ważne są szacunek, miłość, zdobywanie wiedzy i wzajemna pomoc. Udowadnia również, że nawet bardzo różne istoty mogą żyć ze sobą w zgodzie, wspierać się nawzajem i stworzyć prawdziwy dom. To historia, która poza ciekawym światem niesie ze sobą wiele wartościowych przesłań.

??????????