Komisarz Andersen prowadzi śledztwo w sprawie zaginionego naukowca, Erika Bergera. Z dnia na dzień odkrywa, że jego poszukiwania są związane z tajemniczym projektem, który może odmienić wszystko, co dotychczas było pewne.
Śledztwo staje się nie tylko próbą rozwiązania zagadki, ale i konfrontacją z jego własnymi demonami. Przeszłość, która nie pozwala o sobie zapomnieć, oraz problemy osobiste, które coraz bardziej go przytłaczają, zaczynają się łączyć z tym, czego szuka w pracy. Gdy Andersen odkrywa kolejne warstwy tajemnic Bergera, nie jest pewien, czy to on sam kontroluje śledztwo, czy to śledztwo kontroluje jego.
W miarę jak zagłębia się w mroczny świat sztucznej inteligencji i odkrywa sekrety projektu, dostrzega, że nie tylko rozwiązanie zagadki jest istotne, ale także cena, jaką płacimy za postęp.
Czy komisarz odnajdzie odpowiedzi, zanim jego własne życie całkowicie się rozpadnie?
Ja, SIGMA Thora Larsena to historia projektu mogącego zmienić sposób myślenia o człowieku i technologii.
To mroczna opowieść o ambicji, która wymknęła się spod kontroli, o świecie na krawędzi i o ciszy, w której technologia uczy się, jak być lepszym człowiekiem... niż człowiek sam.
Czy można przeliczyć cierpienie? Czy można przeliczyć ludzką duszę? Czy można zaprogramować emocje, miłość, strach?
Książka jest mrocznym thrillerem naukowym o granicach wiedzy, potędze umysłu i cienkiej linii między troską a kontrolą.
Zapraszamy do przeczytania powieści.
Ja, Sigma to mroczna, niepokojąca i bardzo aktualna powieść o świecie, w którym człowiek tworzy technologię, a potem zaczyna się jej bać. Mamy tu kryminał, science fiction, napięcie psychologiczne. Pojawia się też ważne pytanie o to, czy sztuczna inteligencja może naprawdę zrozumieć człowieka, jeśli zacznie poznawać jego cierpienie? – pisze Danuta Awolusi w naszej redakcyjnej recenzji książki Ja, SIGMA.
– Nie boję się dnia, w którym AI zacznie myśleć jak człowiek. Bardziej niepokoi mnie dzień, w którym człowiek przestanie myśleć sam – mówi w naszym wywiadzie Thor Larsen. To pseudonim literacki Kariny Krawczyk, na potrzeby powieści Ja, Sigma – drugiego już kryminału skandynawskiego, po Miasteczku Głodnych Dusz. Autorka jest twórczynią ośmiu książek, w których konsekwentnie sięga po tematy ważne, często trudne, dotykające zarówno ludzkich losów, jak i świata zwierząt. Jej twórczość łączy emocje z uważną obserwacją rzeczywistości, zostawiając czytelnika z czymś więcej niż tylko historią.
W ubiegłym tygodniu na naszych łamach zaprezentowaliśmy premierowy fragment książki Ja, SIGMA. Dziś czas na kolejną odsłonę tej historii:
Rozdział 1
„– Erik Berger. Błyskotliwy przedsiębiorca i naukowiec, który otwarcie mówi, że zamierza prześcignąć amerykańskie i azjatyckie potęgi w dziedzinie sztucznej inteligencji. Kandydat do tegorocznej Nagrody Nobla za przełomowe badania w medycynie. Jego zespół stoi za najbardziej obiecującymi terapiami ostatnich lat. Witamy, panie Berger. Może pan powiedzieć kilka słów o swoich osiągnięciach, które, nie da się ukryć, budzą ogromne emocje?
– Dzień dobry. Oczywiście są tu emocje, bo poza skutecznym zahamowaniem rozwoju wirusa HIV jesteśmy w końcowych fazach opracowywania leków na raka oraz, z czego jestem szczególnie dumny, na chorobę Alzheimera. To, co kiedyś było niewyobrażalne, dziś jest w zasięgu ręki. Największe osiągnięcie ostatnich miesięcy stanowi jednak zbudowana przez nas maszyna, która rozpoznaje uszkodzone organy i jest w stanie je odtworzyć. A to wszystko dzięki sztucznej inteligencji.
– Z tego, co się orientuję, Maszyna Erika Bergera, jak ją nazwano, miała swoją premierę w ostatnią sobotę. Proszę powiedzieć szaremu człowiekowi, jak działa to cudo.
– Oczywiście! Maszyna, którą stworzyliśmy, stanowi przełom. Wykorzystujemy zaawansowaną tomografię kwantową, która umożliwia prześwietlenie organizmu, a następnie skanowanie i analizę danych przez sztuczną inteligencję. Potrafi ona zlokalizować uszkodzone organy i zaprojektować ich regenerację.
– Mówimy o technologii, która może przywracać funkcje serca, wątroby czy płuc bez przeszczepów, bez kolejek. Czy to może być prawda, czy tak to będzie działać?
– To już się dzieje! To medycyna przyszłości. A wszystko dzięki temu, że maszyna uczy się z każdego przypadku, przewiduje i działa szybciej niż jakikolwiek lekarz. I choć brzmi to jak science fiction, to my już dziś widzimy efekty, pacjenci z uszkodzeniami, które kiedyś były wyrokiem, wracają do zdrowia. Maszyna została przekazana na razie do dziesięciu szpitali w całym kraju, ale moim celem jest, by znalazła się w każdym.
– I to wszystko dzięki sztucznej inteligencji, czyli, mówiąc w skrócie, SI?
– Tak. SI to narzędzie, które, użyte właściwie, może przewyższyć ludzkie rozumienie. Chcę wykorzystać jej potencjał, by kolejne pokolenia wiedziały nie tylko, czego się uczyć, ale też jak się uczyć. Dzisiejsza edukacja jest przestarzała. Musimy ją przełamać, przebudować. Sprawić, by młodzi nie bali się wiedzy, tylko jej pragnęli. Sztuczna inteligencja już z nami będzie, wykorzystajmy jej największe zalety, zachowując przy tym ludzką mądrość i fakt, że to my rozdajemy karty.
– Dziękujemy za…"
Wyłączyłem silnik, tym samym radio ucichło. Miałem wrażenie, że w tym mieście ciemność zawsze trwa dłużej, niż powinna. Piąta rano – Gudvangen budziło się niechętnie, jakby nic się nie stało. Dla mnie stało się aż za wiele. Wszedłem na posterunek. W głowie mi huczało, nie potrafiłem skupić myśli. Wydarzenia sprzed doby były jak uderzenie młotem, rozbijającym normalność na kawałki. Wiedziałem, że nie powinienem brać żadnej nowej sprawy, w ogóle nie powinno mnie tu być. Tkwiłem jednak w tym miejscu, mając jakąś dziwną, nierealną nadzieję, że wydarzy się cud, choć jasne było, że nic takiego nie nastąpi.
Książkę Ja, SIGMA kupicie w popularnych księgarniach internetowych:
Tagi: fragment,
