Quantcast

Empuzjon

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
Data wydania: 2022-06-01
Kategoria: Literatura piękna
ISBN: 9788308075777
Liczba stron: 400

Ocena: 5.08 (12 głosów)
Inne wydania:

Najnowsza powieść Olgi Tokarczuk przenosi czytelników do 1913 roku. To właśnie wówczas do sanatorium na Dolnym Śląsku przyjeżdża młody student ze Lwowa. Mężczyzna pragnie wyleczyć się z dolegliwości oddechowej, jednak wkrótce okazuje się, że cierpi na gruźlicę.

Zaprzyjaźniając się z kuracjuszami swojego pensjonatu, dyskutuje nie tylko na tematy polityczne i społeczne, zastanawiając się nad tym, czy dojdzie do wojny, ale także zaczyna fascynować się lokalnymi legendami na temat niepokojących górskich wypadków.

Tagi: Olga Tokarczuk nobel Nagroda Nobla historia

Kup książkę Empuzjon

Sprawdzam ceny dla ciebie ...
REKLAMA

Zobacz także

Opinie o książce - Empuzjon

Avatar użytkownika - MagdaKa
MagdaKa
Przeczytane:2022-11-07, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2022,

“Empuzjon” Olgi Tokarczuk to moja ostatnia lektura, która doskonale wpisała się w melancholijny, jesienny nastrój. Bo właśnie taka,  klimatyczna, niespieszna  i tajemnicza, jak jej tytuł, jest ta książka. 

Tokarczuk zabiera nas jesienną porą 1913 roku do Sokołowska (Gorbersdorf) do Pensjonatu dla Panów, w którym to leczą się chorzy na “choroby piersiowo- gardlane”, jak to eufemistycznie określano powszechną w tych czasach gruźlicę. Bohaterowie, sami panowie, spędzają więc czas w pięknych okolicznościach przyrody, wśród górskiego klimatu pozwalającego ponoć chorym szybciej wydobrzeć, na zabiegach, leżakowaniu,  spacerach, a przede wszystkim na rozmowach, a właściwie filozoficznych dysputach o istocie wszechrzeczy.  W rozważania prowadzonych głównie podczas smakowitych posiłków   dominują   mizoginistyczne wstawki (niestety!), jakby to oni tzn. mężczyźni byli najdoskonalszymi istotami na świecie: “W sensie filozoficznym nie możemy traktować kobiety jako podmiotu całościowego, skończonego, jakim jest mężczyzna sam z siebie.”

Gdzieś w tle dochodzą do bohaterów niepokojące informacje o młodzieńcach zaginionych w niewyjaśnionych okolicznościach, o tajemniczych “empuzach”, stworach pałających chęcią zemsty na mężczyznach za doznane wcześniej krzywdy.  Mamy więc i klimat przedwojennego uzdrowiska, doskonale zresztą oddany, i  kryminał z siłami nieczystymi w tle, i trochę horroru, a to wszystko połączone w mistrzowski sposób, napisane przepiękną polszczyzną: barwnym, plastycznym językiem,  precyzyjnym,  wycyzelowanym, z niesłychaną dbałością o każde słowo. A te fenomenalne opisy, zarówno górskiej przyrody, uzdrowiska,  jak i te niezwykle sugestywne, smakowite opisy potraw, nalewek, oddające smaki,  kolory, zapachy,  którymi to książka jest przesiąknięta.  Aż chciałoby się pojechać do Sokołowska, zasiąść wraz z Mieczysławem Wojniczem w którejś kawiarni, zasmakować wyśmienitej kawy, a może  Schwarmerei i poczęstować się pysznymi makaronikami…

Myślę, żę nie mnie oceniać powieść Noblistki, ale na pewno  jest to książka warta zainteresowania,   niespiesznego  smakowania się jej treścią, powtórnego wczytywania się w nią,  doszukiwania się nowych znaczeń i wartości. To lektura w sam raz na jesienną aurę, refleksyjna, przenikliwa, intelektualna, zdumiewająca erudycją autorki, zachwycająca pięknem słowa. Polecam. 

 

 

Link do opinii

Przeczytałam kiedyś w poście jednej instagramowej znajomej, że ma pewne obawy sięgając po tytuły nagradzane, czy po powieści napisane przez wyjątkowych autorów (a tu noblistka!), że nie zrozumie geniuszu danej pozycji, że ją nie zachwyci. No i ja tak się teraz czuję. Czy Empuzjon nie jest taki dobry, czy to ja czegoś w nim nie dostrzegłam?

Mam bardzo mieszane uczucia. Powieść klimatyczna, tajemnicza i nieśpieszna. No i nudnawa.

 

Trzeba docenić język, talent pisarski pani Olgi (wspomnę o mistrzowskich opisach pewnych scen, np. mały Mieczyś jedzący czerninę, kiedy razem z chłopcem czułam tak samo wielkie obrzydzenie, czułam się jakbym siedziała przy tym samym stole), jednak w samej powieści zabrakło jakieś iskry. Było za to aż za dużo krytyki kobiet. Nie znajdziemy tu akcji. Czytało się spokojnie, bez emocji.. I tej oceny nie zmieni tych kilka ostatnich stron, gdzie dzieje się coś więcej i szybciej.

Link do opinii

Udrowisko, śmierć, tajemnice, mroczne siły.

Lektura idealna na listopadowe wieczory. 

Mieczysław Wojnicz przybywa do sanatorium walczyć z gruźlicą. Młody student poznaje różnych kuracjuszy, z którymi porusza tematy filozoficzne, historyczne. Nie brakuje rozmów o kobietach i bieżących sprawach. Mężczyzna sam skrywa prawdę o swoim zdrowiu. Jego myśli zaczynają pochłaniać makabryczne wydarzenia, które regularnie mają miejsce nieopodal uzdrowiska.

Polecam.

Link do opinii
Avatar użytkownika - Maryjusz70
Maryjusz70
Przeczytane:2022-10-18, Ocena: 5, Przeczytałem,

Hmmm... Pierwszą niewątpliwą zaletą książki jest to, że z powodu mojego "przednoblowskiego" zachwytu pisarką (nie za "Biegunów", ale za "Dom dzienny, dom nocny" i "Prawiek i inne czasy") zdecydowałem o przeczytaniu "Czarodziejskiej góry". W powieści Pani Olgi jest mnóstwo odniesień do Manna, ale jest tez sporo bardzo "współczesnych" tematów. Przede wszystkim stosunek do kobiet i ich marginalna rola w społeczeństwach na początku XX wieku. Lekkie rozczarowanie po lekturze "Czarodziejskiej góry", ale bardzo przyjemnie się czyta,  zaliczając się do wielbicieli Pani Olgi i mając jakże miłe, ale dosyć próżne poczucie, że nie jest się idiotą ;). 

Link do opinii
Avatar użytkownika - Agatonik
Agatonik
Przeczytane:2022-09-05, Ocena: 5, Przeczytałam, 2022,

Żałuję, że nie mogę napisać, że książka wzbudziła mój pełny zachwyt. Jak zwykle jestem pod wrażeniem języka, kontekstualności (ileż tu odniesień do różnych dzieł literackich), tematyki i samego pomysłu. I chociaż całym swoim sercem chłonę wszelkie obnażania mizoginii, patriarchatu, to właśnie w tym aspekcie Olga Tokarczuk nieco mnie zawiodła. Książka jest pełna obrzydliwych wypowiedzi o kobietach, które padają z męskich ust, a one takie bierne? Mężczyźni mają swoje codziennie sympozjony, na których twierdzą, że kobiety są własnością państwa, a one raz w roku organizują empuzjon i znowu na 364 dni chowają się pod mech, schodzą do podziemia? Bardzo mi się kojarzy ta książka z Heksami Agnieszki Szpili (oczywiście nie ten język i poziom), ale tam dziewczyny były aktywne, waleczne, miały pomysły, wpływały na codzienność. A u Tokarczuk tak naprawdę nic nie zmieniają. Mało tego same niemalże potwierdzają, że ten męski punkt widzenia ma pewne racjonalne podstawy (bierność, mściwość, nieskuteczność). 

 

I może dlatego po ponad 100 latach niewiele się zmienia, bo podobne słowa możemy słyszeć także teraz z ust prawicowych populistów. 

 

Chyba największe wrażenie zrobił na mnie załączony na końcu książki wykaz nazwisk uznanych filozofów, pisarzy, naukowców, których mizoginiczne wypowiedzi autorka sparafrazowała. To pokazuje w jakim okrutnym, niesprawiedliwym dla kobiet żyjemy w świecie. Szkoda, że nie ma bardziej szczegółowych przypisów, który to pan prezentował określone poglądy. 

 

Potrzebny jest gniew, potrzebny jest krzyk niezgody wobec pogardy dla kobiet, osób innego koloru skóry, wyznania i innej orientacji seksualnej. Ale nie wiem, czy tak jak to przedstawiła Tokarczuk. 

Link do opinii

Bardzo dobrze napisana, stopniuje napięcie i wciąga. To był mój pierwszy horror przyrodoleczniczy, ale nie zawiodłam się na Oldze Tokarczuk. Polecam.

Link do opinii
Inne książki autora
Księgi Jakubowe
Olga Tokarczuk0
Okładka ksiązki - Księgi Jakubowe

Akcja osadzona została w XVIII wieku na ziemi podolskiej, gdzie współistnieją obok siebie kultury żydowska i chrześcijańska. W świecie, w którym tak wiele...

Czuły narrator
Olga Tokarczuk0
Okładka ksiązki - Czuły narrator

Najnowsza książka Olgi Tokarczuk to swoiste laboratorium tekstów noblistki. Publikacja przedstawi twórczośc od kuchni, opowie o motywacjach...

Zobacz wszystkie książki tego autora
Cytaty z książki

Ludzie powinni się przyzwyczaić, że są obserwowani


Więcej

Leczy nas sama natura


Więcej
Więcej cytatów z tej książki
Recenzje miesiąca
Tamten utracony świat
Alina Staneczek
Tamten utracony świat
Jeden dzień
Katarzyna Rygiel
Jeden dzień
Nagual Julian
Robert Noble
Nagual Julian
Stitchrays. Moda na szydełko
Paula Palczewska; Oliwia Palczewska
Stitchrays. Moda na szydełko
Złociejowo
Katarzyna Ryrych;
Złociejowo
Lwów
Mirek Osip-Pokrywka
Lwów
Przebudzeni
Elżbieta Śnieżkowska-Bielak
Przebudzeni
Spadek nieboszczyka
Iwona Mejza
Spadek nieboszczyka
Pokaż wszystkie recenzje
Reklamy