Frekwencja 350 tom 3 Ukryci mentorzy

Frekwencja 350 Tom 2 - Zakazana bliskość - Aleksandra Fila - Jankowska 

Dziękuję autorce za możliwość przeczytania tej książki.

Każda zdrada jest inna. A co będzie, jeśli miała być wielka miłość, a z "chwili zapomnienia" powstało dziecko?

Nie dziwię się, że Korwecie krwawiło serce.

Ta część była jeszcze bardziej emocjonująca, niż poprzednia.

Skupia się na tzw. miłości "zakazanej". Pełna namiętności i erotyzmu miedzygatunkowego. Uidryjczyk imienia Cothley.

To naprawdę ciekawa postać. Na ich galaktyce był obojnakiem. W sumie to tak, jak u wielu znanych nam zwierząt np. dżdżownice, tasiemce, ślimaki czy też niektóre gatunki ryb, ptaków i motyli. Możemy wejść w zupełnie nowy wymiar rozumowania seksu, czy też samego fizycznego przyciągania. Nie tylko w filozoficzny, ale też psychologiczny sposób.

Historia pokazuje walkę o sobie, nie tylko jako jednostkę, ale też nasze psychiczne jak i emocjonalne zdrowie. Dystans pozwala się choć częściowo odciąć od emocji, ale nie zakryje prawdy. To właśnie ona rani, ale też wyzwala. 

(Tak, po raz kolejny zwracam uwagę na tę postać)

Gala. Jeszcze bardziej pokazała tutaj swe oblicze karierowiczki, oraz tego, jak ocenia innych na swym przykładzie. Ciekawym wątkiem było poznanie Adama Roba i Gali. Osiemnastoletni już student, astronauta, który zaczął się interesować Korwettą. 

Czy polecam?

Oczywiście. Wejdziesz w coś bardzo intymnego i możesz wyciągnąć coś dla siebie.

Z niecierpliwością chwytam za kolejny tom.

Moja ocena 10/10

Cytaty z książki:

"Praca na otwartych emocjach czyni cuda"

"- Więc chcesz powiedzieć, że po takim wyświetleniu nabrałeś szerszej perspektywy - wywnioskował. - W której zrezygnowałeś ze związku z Korwettą w imię rozsądku?

Robert chwycił się za głowę.

- Nic jednak dobrze nie wyjaśniłem. - westchnął i zamilkł na chwilę. - Ktoś inny pięknie by wykorzystał potencjał związku z Korwettą. Ja go zmarnowałem - dokończył.

- Pozwól, że zapytam: dlaczego? nie ustępował Kajetan.

- Bo nie przeszedłem wyzwań na Granadi. - Robert skierował się do wyjścia z delfinarium.

- Powtórzę z uporem maniaka: dlaczego? Przecież tak pięknie ci się tam wyświetlały wzorce do przepracowania - zakpił znów Kajetan.

- No i wyświetliło mi się też, że to praca niemal na całe życie. - Robert zbliżył przedramię do czytnika w drzwiach. - W samotności i tęsknocie, bo nie wierzyłem w powrót na Ziemię. I skapitulowałem w ramionach Gali. To chciałeś usłyszeć, Kaj? To takie niebohaterskie!"

"Dziękuję wszechświatowi za dobrych ludzi i Kosmitów, którzy są od wczoraj przy mnie!"

"- Otaczam statek pęcherzem czasoprzestrzennym - wyjaśnił i wcisnął coś na pulpicie.

Pęcherz nie zrobił na nici wrażenia, nic nie zauważyła.

- Zaczynamy zakrzywianie - wysunął szesciopalczastą dłoń i zbliżył do ekranu.

Teraz coś się zmienilo. Statek wyskoczył do przodu jak orzech wyciśnięty z łupiny i przebil się przez coś w rodzaju bariery dźwięku, którą przecież dawno przekroczył Korwetcie zahucza ło w uszach i zawirowało w głowie. Rozbłyski na ekranie przyspieszyły i zgęstniały. Było trochę tak, jakby wśliznęli się pomiędzy gwiazdy, któ-re uciekały na boki. Choć wiedziała doskonale, że to jeszcze nie gwiazdy, tylko mniejsze, odbijające światło obiekty. Robiło się ekscytująco!

- Osiągnęliśmy pierwszy warp, czy tak?! - zawołała podniecona do Cothleya.

- Pierwszy co? - zapytał, odwracając ku niej kilkoro oczu wieńca.

- Nie oglądałeś Star Treka? - rzuciła, udając przyganę.

Przeszukał zasoby jej pamięci, które z radością mu udostępniła.

- Aaa, tak! - odparł i wydał dźwięk, który kojarzyła z uldryjskim smiechem. - Całkiem nie złe filmowe przybliżenie. Bo też kompresujemy przestrzeń przed statkiem, a rozszerzamy za nim Różnią nas niuanse, choć dość istotne

- Istotne niuanse - zawołała rozbawiona"

"On wtedy bardzo potrzebował wsparcia jakiejś kochającej istoty, nie tylko energil. Ty też przed chwilą niemal wypadłaś z procesu, choć ja wciąż byłem przy tobie przekazał. A ona wiedziała, w jakim celu to robi. Wibracja miłości bezspornie uzdrawia was, ludzi. Ale choćby płynęła z samego Źródła, dużo łatwiej przyjmujecie ją od realnej Istoty. Chcecie czuć, że ktoś się troszczy i kocha namacalnie."

"- Ale widzę, że ty już sporo zrobiłaś z tym wzorcem w niektórych relacjach - zauważył.

- Tak. - Przewinęły jej się teraz rozmowy z Michałem, Gregiem, Orianą, Lukasem. - Czułam, że muszę rozbić tę szybę wokół siebie, bo ugrzęznę... Szybę inkubatora?

- W zasadzie ją rozbiłaś - potwierdził Tragueri. - Został ci do skasowania lęk przed obciążaniem partnera w bliskim związku. Podszyty jeszcze większym lękiem przed porzuceniem.. Choć z Robertem szło już w dobrym kierunku...

Poruszyła się niespokojnie.

- Czyli nie przeciążyłam go swoimi słabościami? - zapytała, dbając o cyrkulację energii.

- To on dzięki tobie odważył się przyjrzeć swoim - odrzekł szybko koryfer."

"- Więc płakałeś nad tym, że umrę? - zapytała.

- Tak - odpowiedział. - Bo uświadomiłaś mi, że się przejmujemy jakimiś barierami międzygatunkowymi w narządach, podczas gdy. niebawem stracimy to, co najważniejsze. Jeśli jesteś krótkim epizodem w moim życiu.

Wzdrygnęła się na te słowa.

- O rany, jak to boli - niemal zawyła w cierpieniu. - Ale nie sądzę byś chciał osiąść ze mną na Ziemi i patrzeć przez najbliższe czterdzieści lat, jak się starzeję, a potem umieram.

Położył rękę na jej sercu. I znów pociągnął nosem.

- Gdy to mówisz, brzmi strasznie wbrew naturze. I barbarzyńsko - Nie wstrzymał kolejnych łez. - Choć wiedziałem, jak długo żyjecie. Ale wolałem myśleć, że ciebie to nie dotyczy.

- No tak, na Uldri śmierć to problem - starała się powiedzieć to chwacko, z dystansem, ale dodała zaraz: - Nie będę, k**wa, udawać, że dla mnie to nie problem. - Sama się rozpłakała.

Wtedy ją pocałował, nie przejmując się różnicami międzyrasowymi. Bardziej zdecydowanie niż wczoraj. Nie hamował pobudzenia, które chyba wciąż odbierał jak z innej bajki. A na pewno z innej planety. Poddała się całkowicie tej osobliwej pieszczocie. Choć wciąż wydawała się ona pora porządkiem świata, to od wczoraj już znacznie mniej. Odwzajemniła czułość jego pocałunku. Długość języków przestała mieć znaczenie w tym akcie nieco rozpaczliwej wymiany. Miała wrażenie, że to się tak nie skończy i że on już pragnie silniejszego kontaktu z jej ciałem."