Furia we mnie

Przez tysiąclecia kobiety nie miały prawa głosu. Jednak w Ammarze w końcu role się odwróciły i to kobiety dominują nad mężczyznami.

Olerra jest generałką oraz księżniczką. Aby jeszcze bardziej ugruntować swoją pozycję porywa księcia wrogiego państwa.

Niestety porywa nie tego, którego miała w planach...

Sanos jest następcą tronu Królestwa Brutów, które kształtuje silnych mężczyzn, a ich król twardą ręką dyscyplinuje synów...

Mężczyzna nie znał innego życia, a zachowanie Amarranek uważa za barbarzyństwo. Jednak z czasem, pod wpływem zachowania Olerry weryfikuje swoje poglądy i widzi, że można żyć inaczej.

"Furia we mnie" to niepozorna, 320-stronicowa książka, która wciągnęła mnie od pierwszych zdań. Choć autorka pisze, że jest ona owocem jej gniewu na niesprawiedliwość to według mnie ma także do przekazania kilka ważnych rzeczy. Przede wszystkim wiarę w siebie mimo "ułomności". Nikt nie jest idealny i trzeba zaakceptować siebie, a nie nienawidzić.

Książkę przeczytałam w kilka dni. Musiałam się przymuszać aby oderwać się od lektury i nie zarwać nocki.

Chętnie przeczytałabym kolejną historię z tego świata. Mam nadzieję, że pojawi się kolejna, bo jest na nią potencjał.