Honor i Ojczyzna

Książka jest reprintem - do oryginalnego tekstu (zawartego w jej drugiej części) dodany jest obszerny wstęp dodający tło historyczne owych czasów oraz opisujący wojenne perypetie rodziny autora.

Książka mówi o zbrodniach niemieckich na terytorium II RP od września 1939 roku do roku 1942. Wspomina także o wywózkach organizowanych przez wschodniego sąsiada, jednak przez sytuację polityczną, bardzo zdawkowo.

Nakreśla opinie o Polsce wyrażane przez aliantów i państwa neutralne, jak postrzegani jesteśmy "na zachodzie" a także nakreśla ogólny sposób przekazywania informacji z kraju do władz w Londynie.

Przedstawiane są cele wojenne, na jakie liczono granice, jakiej kary spodziewano się dla Niemców, a obok polskich represji, przedstawiony jest także los żydów, ich zachowanie po wybuchu wojny, jak ratowano ludzi z transportów (m.in. dzieci z Zamojszczyzny), a także jak wyglądało życie w państwie okupowanym przez Niemcy (z wypłatą i cenami włącznie).

Mimo, iż nie jest to zbyt długa książka, daje ogólny pogląd na sytuację w latach okupacji i pozwala wyobrazić sobie to, co mogli przeżywać nasi dziadkowie. Niektóre doświadczenia przypominały mi los mojej babci, która przeżyła wojnę i wróciła po niej do Polski.