Inkwizytor wiedźm tom 1

Nawet by pasowało, bo wszyscy wiemy, że Czarodziejka jest z Księżyca. I tak samo dziwnie się zachowuje.

Historia o Natalii, która tworzy magiczne konstrukty, przygarnia Elliota, trochę obija się po świecie, a przy okazji ma złapać pewną przestępczynię. Problem w tym, że sama Natalia jest taka... letnia. Poza może dwoma momentami w całym tomie praktycznie nie okazuje żadnych emocji, przez co trudno mi się z nią zżyć. Jest mi zwyczajnie obojętna, a to niestety nie pomaga w odbiorze historii.

Elliot to typowy pomagier z magicznym oczkiem, natomiast największy problem mam z samą przestępczynią. Bo skoro Księżyc jest przedstawiany jako taki raj, to człowiek spodziewa się, że za podobne wybryki spotka ją odpowiednia kara. Tymczasem rozwiązanie brzmi: ,,odeślijmy ją na Ziemię i niech ziemniaki się martwią". No świetnie. My umywamy ręce, a reszta niech sobie radzi.

Drugi tom już czeka na półce, więc na pewno przeczytam. Ale jeśli dalszy ciąg będzie równie emocjonujący jak początek, to wcale mnie nie dziwi, że seria tak szybko zakończyła serializację.