Jaga Czekolada i władcy wiatru. Tom 2

Znacie Agnieszkę Mielech? Niedawno sięgnęłam po jej książkę i przyznaję, że nie zawiodłam się na jej książkach dla dzieci, ponieważ ostatnio mam ochotę na coś lekkiego i coś, co szybko przeczytam i będę mogła przekazać dzieciakom z czystym sumieniem. “Jaga Czekolada i władcy wiatru” to drugi tom cyklu Jaga Czekolada, która została wydana w nowej oprawie nakładem wydawnictwa Wilga.
Jaga Czekolada zachwyca mnie tym, że jest pełna humoru, ale nie takiego bezsensownego, tylko naprawdę inteligentnego, lekkości i ciepła, idealna książka dla młodszych czytelników, jednak dorośli również znajdą w nich coś dla siebie.
Znajdziecie tu nie tylko magiczny świat, jest bajkowy i zarazem realistyczny. Autorka tworzy różne skrajności w piękną całość, pokazując dziecięce przyjaźnie i problemy dorastania. Dodatkowo mamy tu zmagania się z odpowiedzialnością i znajdywaniem siebie i próbą mówienia głośno o tym co się chce.
Uwielbiam i Jagę i Lukrecję, a ten tom wprowadza kolejnych bohaterów, którzy w większości porwali moje serce. Jaga to ta energiczna i buntownicza dziewczynka, która zarazem jest wrażliwą duszą. Wyrusza w kolejną podróż i po raz kolejny, tym razem z przyjaciółmi ratuje świat, nie tylko ten niemagiczny.
Po raz kolejny autorka pokazała, że książka dla dzieci, może być zabawna i przepełniona emocjami, a magiczna oprawa wszystko stapia w cudowną historię.
Bardzo dziękuję wydawnictwu Wilga za możliwość poznania tej historii.

„(…) ludzie nie trzymają się prostej zasady: mniej znaczy więcej”.

2 tom serii.

Minął rok od wydarzeń opisanych w pierwszym tomie. Mirella i Lukrecja zniknęły, a Jaga coraz częściej zaczyna się zastanawiać, czy to, co przeżyła, nie było tylko wytworem jej wyobraźni…

Kończy się rok szkolny. Jaga wraz z przyjaciółmi wyjeżdża na tajemniczą wyspę Dun. Szybko okazuje się, że to nie będą zwykłe wakacje — dziwne artefakty, zniknięcia, potężna magia i ponowne pojawienie się czarnoksiężnika Hedima sprawiają, że spokój bohaterów staje się tylko złudzeniem. Tym razem misja ratunkowa Zafira nabiera jeszcze większego znaczenia — od jej powodzenia zależą losy nie tylko Pierwszego Świata, ale i całego świata magicznego.

Biorąc tę książkę do rąk, zastanawiałam się, czy kontynuacja przygód Jagi rozwinie się równie barwnie jak pierwszy tom. I tak — autorka nie zawiodła. Choć nie obyło się bez drobnych minusów.

Już od pierwszych stron czuć, że dla bohaterów nie będą to zwykłe wakacje. To, co najbardziej mnie urzekło, to sposób, w jaki autorka splata codzienność z magią. Jaga — nastolatka z typowymi problemami: bałaganem w pokoju, trudnymi relacjami z rówieśnikami, pragnieniem odnalezienia siebie — nagle zostaje wciągnięta w świat zaklęć, czarnoksiężników i niezwykłych mocy. To połączenie sprawia, że magia nie wydaje się czymś oderwanym od życia, lecz jego naturalną częścią.

Jednak mam pewien niedosyt. Choć początek i opis wyspy zostały rozbudowane i pełne szczegółów, zakończenie przemyka niczym tytułowy wiatr — szybko, zostawiając czytelnika z uczuciem, że chciałby jeszcze trochę zostać w tym świecie.

Mimo tego mam wrażenie, że drugi tom jest dojrzalszy od pierwszego. Opisy są bardziej obrazowe, bohaterowie lepiej zarysowani, a magia — intensywniejsza i pełna emocji.

Największą siłą tej historii jest przyjaźń i lojalność. Bohaterowie nie walczą sami — ich wzajemne wsparcie, zaufanie i oddanie stają się potężniejsze niż jakiekolwiek zaklęcia. Drugim, równie ważnym przesłaniem jest to, że zwyczajny świat potrafi skrywać niezwykłe sekrety. Że magia może być bliżej, niż nam się wydaje — wystarczy tylko zaufać sobie i nie bać się sięgać dalej.

„Chcesz czegoś – weź to.”

To zdanie mogłoby być mottem całej powieści. Bo ta książka to nie tylko opowieść o magii — to również historia o dążeniu do spełnienia marzeń, o odwadze, by sięgać po to, czego się pragnie, nawet jeśli droga jest trudna. Pokazuje, jak ważne jest, by mieć obok siebie ludzi, którzy w nas wierzą — bo czasem to właśnie ich wiara daje nam skrzydła. To także historia o doświadczaniu nowych rzeczy, o otwartości na nieznane i o tym, że każda przygoda — nawet ta najbardziej nieoczekiwana — może nas czegoś nauczyć.

To udana kontynuacja — pełna barw, emocji i magii. Książka dla młodszych czytelników, ale z przesłaniem, które trafi także do dorosłych: o odpowiedzialności, poszukiwaniu własnej drogi i sile więzi. Czy polecam? Zdecydowanie tak — zwłaszcza jeśli masz ochotę na lekką, magiczną opowieść, która nie tylko zaskakuje, ale też inspiruje do działania.

[współpraca @wydawnictwoWilga]