Jak Proust może zmienić twoje życie

Zniewalająco sympatyczna książeczka. Proustowskie oblicze, zgrabnie odmalowane przez Autora, nie przejawia (na szczęście) nadmiernych oznak sprouszczenia i nie razi tandetą plastikowej magdalenki (wystawionej na chciwe spojrzenia turystów, odwiedzających Illiers vel. Combray w poszukiwaniu [wciąż] nieodnalezionych podniet), wydzielając tym samym nieoszacowanie wprost przyjemny zapach autentyczności. Do tego dużo biograficznych ciekawostek, smacznych niczym mus czekoladowy Franciszki. Na uwagę zasługuje przede wszystkim ciekawy ogląd osobowości Marcela, który, bezceremonialnie wyciągnięty zza swetrów, futer, matczynych listów, suto zastawionych stołów i notatek o Ruskinie, staje przed nami w całej swej subtelnej krasie arcy-wrażliwca. Uwięziony w cierpiętniczych neurozach, maminsynkowatych zdrobnieniach, językowych irytacjach, snobistycznych nawykach, śniadaniowych rytuałach prasowo-kawowych, egzystencjalno-podróżniczych niepokojach i podszytych katarem hipochondrycznych uwagach przywodzi na myśl kruchą, porcelanową filiżankę, wypełnioną płynem o oszałamiającym zmysły aromacie, jednak stale narażoną na dewastację (jako że strzaskać jest ją w stanie dosłownie wszystko). Uwagi na temat przyjaźni, uczuć, książek czy cierpienia, bazujące na twórczości Prousta, nad wyraz foremne i przy tym nienachalne, momentami zaś figlarnie i humorystycznie niepoważne. Warto.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)