Kiedy obudzi się nadzieja

„𝓚𝓲𝓮𝓭𝔂 𝓸𝓫𝓾𝓭𝔃𝓲 𝓼𝓲ę 𝓷𝓪𝓭𝔃𝓲𝓮𝓳𝓪” 𝓐𝓷𝓷𝓪 𝓢𝔃𝓬𝔃ę𝓼𝓷𝓪 💙

𝓒𝓱𝓪𝓫𝓻𝓸𝔀𝓮 𝓤𝓼𝓽𝓻𝓸𝓷𝓲𝓮 𝓣𝓞𝓜 𝟑 💙

 Piękna historia o miejscu na końcu świata, w którym milknie rozum, a głośniej rozbrzmiewa serce 

▪𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪

„Kiedy obudzi się nadzieja” to trzeci i zarazem ostatni tom z serii Chabrowe Ustronie. Okładka tej książki przywodzi mi na myśl wakacyjne przyjemności, które przynoszą ukojenie. Chabrowe Ustronie to niezwykle malownicze miejsce z duszą, które przyciąga do siebie sielskim klimatem. Piękne widoki napawają spokojem i każdy kto tam się znajduje odpoczywa psychicznie i napawa się kontaktem z naturą.

Anna Szczęsna po raz kolejny zaprasza nas do Chabrowych Ustronii z nową porcją dalszych losów Sławki, Daniela, Izy, Marty i Sary. Pojawiają się również nowi bohaterowie. Między innymi Pani Aniela, która swoją obecnością wywołuje w Sławce przyjazne uczucia i kobiety szybko się zaprzyjaźniają. Jak się okazuje Pani Aniela dobrze posługuje się maszyną do szycia, więc pomaga Sławce w pracy. Kobieta stopniowo odkrywa się na ludzi i stara się dać sobie szansę na miłość. Żałoba po śmierci matki jest kluczowym procesem, jaki musi pokonać główna bohaterka, by odnaleźć w sobie siłę na nowy rozdział.

Ta powieść jest przede wszystkim bardzo życiowa. Przedstawia prawdziwe życie prawdziwych ludzi, bez zbędnych ozdobników - przedstawia fakty takimi, jakimi są. Myślę, że dzięki temu wielu czytelników będzie mogło doskonale utożsamić się z bohaterką i jej historią, ponieważ „Kiedy obudzi się nadzieja” jest jak dla mnie fantastyczną powieścią o tym, co się dzieje w momencie, kiedy osoba po prostu nie wytrzymuje nieustannego napięcia. Jednak to dla głównej bohaterki w końcu staje się okazją do zmian. Swoją determinację przekuwa w realizację spełnienia swoich pragnień. Mama zostawiła jej dom na wsi, który z czasem stał się dla Sławki oaza i okazją, by rozpocząć swoje życie na własnych zasadach.

„Kiedy obudzi się nadzieja” to sentymentalna powieść, w której Sławka, po śmierci matki próbuje odkryć siebie na nowo, inspirując inne kobiety, że zawsze można zacząć wszytko od początku. To słodko gorzka opowieść o zmianach, które odbudowują nasze poczucie wartości i samoocenę. Autorka umie dotrzeć do czytelnika i uzmysłowić jakie wartości w życiu są ważne. Przede wszystkim relacje z drugim człowiekiem. Autorka mocny nacisk kładzie na uświadomienie czytelnikowi, że pielęgnowanie kontaktów z innymi ludźmi jest ogromnie ważne. I trzeba o to dbać, by pewnego dnia nie obudzić się samotnym jak palec.

Seria Chabrowe Ustronie to niesamowicie emocjonalna trylogia, która zawładnie sercem każdego czytelnika. Te trzy książki wyciągnęły ze mnie wszystkie emocje, jakie jestem tylko w stanie okazać. I długo o nich nie zapomnę! ❤ Jeszcze nie raz wrócę do moich ulubionych bohaterów 🫶🏼 A wam serdecznie je polecam! 🫶🏼

"Kiedy obudzi się nadzieja" Anny Szczęsnej to trzeci i zarazem finałowy tom cyklu Chabrowe Ustronie, który w pełni domyka historię bohaterów znanych czytelnikom z poprzednich części. To opowieść dojrzała, emocjonalna i niosąca ważne przesłanie o tym, że nawet po najtrudniejszych doświadczeniach można odnaleźć spokój i sens życia. Autorka ponownie przenosi nas do malowniczego Chabrowego Ustronia, które stało się nie tylko tłem wydarzeń, ale niemal osobnym bohaterem całej serii. W tej części szczególnie wyraźnie wybrzmiewa motyw nadziei, tej kruchej, często zagubionej, ale jednocześnie niezwykle silnej. Bohaterowie muszą zmierzyć się z konsekwencjami wcześniejszych decyzji, zamknąć niedokończone sprawy i odpowiedzieć sobie na pytanie,co tak naprawdę daje im szczęście.

Anna Szczęsna skupia się na emocjach, relacjach międzyludzkich oraz procesie wewnętrznej przemiany. Nie brakuje trudnych tematów, ale są one przedstawione z wyczuciem i empatią.  Dzięki temu książka nie przytłacza, lecz daje czytelnikowi poczucie ukojenia. Największym atutem książki jest jej spójność wszystko, co zostało rozpoczęte wcześniej, znajduje tutaj swoje zakończenie. Nie ma wrażenia niedosytu ani pozostawionych bez odpowiedzi pytań. 

"Kiedy obudzi się nadzieja" to dobre zakończenie serii Chabrowe Ustronie, ciepłe, wyważone i zgodne z jej charakterem. To historia, która przypomina, że nawet po najtrudniejszych doświadczeniach można odnaleźć spokój i zacząć od nowa.

Jeśli jeszcze nie znacie Chabrowego Ustronia to zapraszam do tego niewielkiego gospodarstwa na końcu wsi zwanej Końcówka. Powieść ,,Kiedy obudzi się nadzieja" Anny Szczęsny jest trzecim i zarazem ostatnim tomem cyklu opowiadającego historię jej mieszkanek i ich przyjaciół.

Czy magia Chabrowego Ustronia pozostała mimo, że jego gospodyni Daniela odeszła pozostawiając pustkę w sercach bliskich jej osób? W starym domu zamieszkała jej córka Sławka. Przez całą jesień i zimę młoda kobieta przeżywa żałobę po matce. Całe dnie spędza na rozmyślaniach i bezczynności. Czasami odwiedza ją sąsiadka Sara dbając, żeby miała co jeść i nie czuła się zupełnie osamotniona. Dopiero wiosną Sławka powoli odzyskuje motywację do działania. Przyjaciele Danieli starają się pomóc dziewczynie motywując do reaktywowania działalności sklepu z jej oryginalnymi wyrobami.  Ale szczególne  znaczenie w tym procesie odzyskiwania celu i sensu życia ma spotkanie z Anielą. Starsza Pani zgubiła się w drodze do siostrzeńca. Sławka znajduje ją przemoczoną i zziębniętą pod figurą świętego bez głowy pewnego wiosennego wieczoru. Dzięki pobytowi Anieli w Chabrowym Ustroniu córka Danieli odzyskuje zapał do pracy i działania. A może to atmosfera i klimat tego miejsca wraz z wiosną i latem zaczynają działać na Sławkę sprawiając, że i ona sama i jej firma zaczynają się rozwijać by znów zakwitnąć nowym blaskiem i pomysłami? Jej życie osobiste także nabiera nowych barw. Jeśli chcecie się dowiedzieć jak dokładnie do tego doszło i czym zakończyła się ta przemiana koniecznie sięgnijcie po powieść.

W tym tomie pojawia się i jest rozwijany wątek żałoby i jej przeżywania. Sławka mimo, że jej relacje z matką były niełatwe, jej śmierć przeżywa bardzo mocno. Być może wpływ na to ma także jesienno-zimowa aura oraz fakt, że  kobieta nie ma bliskich przyjaciół. Wsparcie zapewniają jej znajomi i przyjaciele matki, z którymi ona jeszcze nie zbudowała bliższej więzi. Z czasem jednak ,,nie boli mniej, ale inaczej" i Sławka uczy się żyć bez matki w czym pomaga jej świadomość opieki i wsparcia ze strony ducha Danieli. Anna Szczęsna kontynuuje także wątek związany z relacjami i ich rolą w życiu. Z tym wątkiem łączy się wątek samotności. Wcześniej Sławka nie miała potrzeby tworzenia bliskich więzi z ludźmi. Miała poczucie, że w życiu może liczyć tylko na siebie i nie potrzebowała innych. Po śmierci matki poczuła, że faktycznie została sama, bo na ojca nie może liczyć. Po zamieszkaniu w Chabrowym Ustroniu zaczęła zauważać, że do prawdziwego życia potrzebujemy innych ludzi, że nie można się zamykać na relacje z innymi.  Przekonała się ile można zyskać dzięki posiadaniu przyjaciół i bliskich osób. ,,...Chabrowe Ustronie ją zmieniało. Zdzierało kolejne warstwy skorupy składającej się z nieufności, lęku i tęsknoty...". (str. 312). Najtrudniejsze dla Sławki było zaufanie innym, kiedy przełamała swój lęk zaczęła budować prawdziwe relacje z ludźmi i przestała czuć się samotna i uwierzyła w siebie. Dzięki postaciom Anieli czy wujka Sławki - Artura możemy zobaczyć też inny obraz samotności - samotność osoby starszej. Ich poszukiwanie swojego miejsca w świecie. I na koniec nie sposób też pominąć wątku poszukiwania swojej drogi życiowej, odkrywania siebie jaki rozwija Anna Szczęsna pokazując nam życie Sławki w Chabrowym Ustroniu.

Tak jak w poprzednich tomach pisarka znakomicie buduje psychologię postaci.  Główna bohaterka jest osobą nieidealną, ma swoje słabości i wady i przez to jest realna i prawdziwa. Częściowo poznaliśmy ją wcześniej, ale tutaj dowiadujemy się o niej jeszcze więcej. Co ważniejsze obserwujemy jej przemianę, bo zaczyna dostrzegać swoje błędy i stara się zmieniać. Przede wszystkim zaczyna słuchać innych i uznaje, że może się mylić. Zaufanie innym dużo ją kosztowało, ale dzięki temu zyskała przyjaciółki. Szczególnie podobało mi się jej postępowanie wobec przyrodniej siostry. Myślę, że postać Sławki jest podobna do wielu młodych ludzi, którzy na pewnym etapie swojego życia kwestionują rady i wartości swoich rodziców, by z czasem przekonać się w jak wielu sprawach mieli rację. Ciekawą postacią jest Aniela, samotna starsza pani, która znając swoje problemy i ograniczenia nie czeka na opiekę ze strony rodziny, ale sama podejmuje decyzję o swojej przyszłości. 

Akcja w powieści płynie swoim rytmem codziennych spraw, a wydarzenia ułożone są chronologicznie. W tle życia Sławki znajdziemy opisy zmian następujących w przyrodzie. Plastyczne opisy miejsca wyczarowują przed naszymi oczami główne miejsce akcji - starą chatę i stodołę otoczone sadem i ogrodem na końcu wsi. Powieść napisana jest w lekkim, emocjonalnym i pełnym ciepła stylu. Postać Sławki szybko stała się mi emocjonalnie bliska i jej emocje udzielały mi się podczas lektury. Tempo akcji stwarza możliwość, wczuć się w postać i zamyślić się nad poruszanymi przez autorkę wątkami. Końcowe sceny pozostawiają nas nastroju pełnym optymizmu i wiary w to, że zmiany są częścią naszego rozwoju i trzeba je przyjąć jako coś naturalnego w życiu.

Lektura była dla mnie wytchnieniem od codzienności, ale jednocześnie przypomnieniem, że w tę codzienność i proste rzeczy warto cenić. Ale przede wszystkim trzeba doceniać ludzi, którzy są wokół nas. Polecam miłośnikom powieści  Anny Szczęsny oraz tym, którzy chętnie sięgają po refleksyjną literaturę obyczajową osadzoną we współczesnych realiach i poruszającą codzienne problemy.

Dla pełnego obrazu i lepszego zrozumienia fabuły polecam lekturę poprzednich dwóch tomów, choć autorka zadbała o umieszczenie w treści informacji pozwalających na rekonstrukcję kluczowych wydarzeń  z poprzednich tomów. 

Kiedy obudzi się nadzieja" to poruszająca powieść obyczajowa, która ukazuje, że nawet po najtrudniejszych doświadczeniach w życiu można odnaleźć spokój i sens. Autorka prowadzi czytelnika do malowniczego Chabrowego Ustronia, gdzie bohaterowie starają się na nowo poukładać swoje życie.

Główną bohaterką jest Sławka, która po śmierci matki Danieli nie potrafi odnaleźć się w codzienności. Przeprowadzka do odziedziczonego domu na wsi ma być dla niej szansą na nowy początek, jednak początkowo samotność i wspomnienia nie pozwalają jej ruszyć naprzód. Przełomowym momentem okazuje się spotkanie z Anielą, starszą kobietą, z którą Sławka nawiązuje niezwykłą więź.

Największą siłą książki jest jej emocjonalność i autentyczność. Autorka subtelnie opisuje uczucia związane z żałobą, samotnością oraz potrzebą bliskości. Dialogi są naturalne, a bohaterowie wydają się prawdziwi, co sprawia, że czytelnik łatwo może się z nimi utożsamić. Dużym atutem jest również spokojny, ciepły klimat małej miejscowości, który nadaje powieści kojący charakter.

Książka nie opiera się na dynamicznej akcji - jej tempo jest raczej refleksyjne i stonowane. Dla niektórych czytelników może to być wadą, jednak dla miłośników literatury obyczajowej stanowi zaletę, ponieważ pozwala lepiej poznać bohaterów i ich emocje.

,,Kiedy obudzi się nadzieja" to ciepła, wzruszająca historia o stracie, przyjaźni i odnajdywaniu nadziei. To książka, która przypomina, że nawet w najtrudniejszych momentach życia można spotkać ludzi, którzy pomogą nam odnaleźć światło.