Klątwy i pierniczki. Opowiadania ze świata Thornu

„Klątwy i pierniczki” to zbiór opowiadań osadzonych w dobrze już znanym fanom uniwersum Thornu, magicznego, alternatywnego Torunia, pełnego nadnaturalnych postaci, tajemniczych spraw i wyrazistych bohaterów. Zgromadzone w jednym tomie historie pozwalają ponownie zanurzyć się w rzeczywistości, w której magia przenika codzienność, a nadprzyrodzone kłopoty są na porządku dziennym.

Chociaż książka jest formalnie zbiorem opowiadań, jej układ i dobór treści sprawiają wrażenie dobrze przemyślanego całościowego doświadczenia. Autorka zadbała o różnorodność, zarówno tematyczną, jak i emocjonalną. Są tu historie z przymrużeniem oka, lekkie i zabawne, ale też te bardziej melancholijne, czasem nawet gorzkie, w których postacie konfrontują się z przeszłością, stratą lub odpowiedzialnością. Część opowiadań była wcześniej publikowana w rozmaitych antologiach, często okazjonalnych, co utrudniało ich zebranie w jednym miejscu. Ten zbiór porządkuje te historie, a przy okazji uzupełnia je o materiały zupełnie nowe lub rozszerzone. Dzięki temu publikacja ta nie jest tylko kompilacją, ale także okazją do odkrycia kolejnych fragmentów układanki, którą autorka buduje od lat.

Zbiór dobrze wykorzystuje potencjał krótkiej formy. Opowiadania są zamkniętymi historiami, ale razem budują coś większego. Część z nich poszerza kontekst wydarzeń znanych z innych powieści autorki, inne z kolei rozwijają wątki dotąd marginalne. Widać dbałość o detale, spójność świata i znajomość oczekiwań czytelników, którzy zżyli się z tym uniwersum. Szczególnie zauważalne jest to w sposobie budowania relacji między postaciami, pełnymi dynamiki, wzajemnych uszczypliwości, ale też zaufania i wspólnej historii. Każdy z tekstów prezentuje inną odsłonę znanych postaci. Świat przedstawiony jest rozbudowany, a każdy powrót do niego sprawia wrażenie odwiedzin w znajomym miejscu, pełnym magii, ale też codziennych emocji.

Dora Wilk jest tu pokazana w pełnym spektrum, nie tylko jako wiedźma i detektyw, ale też jako matka, przyjaciółka, człowiek zmagający się z własnymi granicami i ograniczeniami. Każde opowiadanie wnosi coś nowego do jej obrazu, pogłębiając portret, który w głównych powieściach często musiał ustępować miejsca wątkowi kryminalnemu lub akcji. Równie mocno wybrzmiewają inne postaci. Każda z nich dostaje chwilę uwagi i każda wnosi do tego świata swój niepowtarzalny koloryt. Dzięki temu lektura nie ogranicza się do śledzenia jednej linii fabularnej, ale raczej przypomina odwiedziny w dawno nieodwiedzanym domu, w którym wszyscy znajomi mają coś nowego do opowiedzenia. Relacje między postaciami są budowane na wspólnych doświadczeniach, nierzadko bolesnych, ale też pełnych wzajemnego zrozumienia i przywiązania. Nie brakuje też w książce humoru i nigdy nie jest on kiczowaty, wynika z osobowości bohaterów.

Chociaż magia jest tu obecna, często schodzi na dalszy plan, ustępując miejsca emocjom, zwykłym relacjom międzyludzkim i tematowi tożsamości. To one stanowią o sile tych historii, nie sama akcja, a sposób, w jaki bohaterowie reagują na to, co ich spotyka. Niektóre opowiadania wciągają mocniej, inne są bardziej kameralne, ale wszystkie konsekwentnie budują klimat tego świata. Niezależnie od tonu, obecny jest styl autorki: barwny, płynny, przystępny, często z przymrużeniem oka, ale potrafiący również uderzyć w poważniejsze tony. Potrafi być ostry w momentach ironii, liryczny przy opisie emocji, dynamiczny w scenach akcji. To styl, który prowadzi przez fabułę z dużą lekkością, ale równocześnie nie jest banalny. Łatwo się w nim zanurzyć i trudno się oderwać. Wydanie jest starannie przygotowane, wzbogacone o ilustracje i dodatki, co zwiększa przyjemność płynącą z lektury. Trzeba natomiast jasno zaznaczyć, że dla osoby niezaznajomionej z uniwersum Thornu książka może być mniej przystępna. Opowiadania odwołują się do wcześniejszych wydarzeń, bazują na istniejących relacjach i zakładają pewien kontekst. Dlatego najlepszym odbiorcą książki będzie ktoś, kto już zna uniwersum albo kto planuje do niego dopiero wejść i jest gotów potraktować ten zbiór jako zachętę do poznania całości.

„Klątwy i pierniczki” to nie tylko powrót do ulubionych bohaterów, ale też podróż przez emocje, które są bliskie każdemu czytelnikowi. To pozycja przede wszystkim dla tych, którzy Thorn już pokochali. Zbiór nie tylko porządkuje rozrzucone wcześniej teksty, ale też rozszerza znany świat, pozwalając jeszcze raz zanurzyć się w historii Dory Wilk i jej niezwykłych towarzyszy. Potrafi wzruszyć, rozbawić, a czasem nawet zaskoczyć. Dajcie się porwać nieodpartej energii i niebanalnemu klimatowi Thornu. Mnie ten zbiór sprawił niebywałą frajdę. Gorąco polecam ❤️

"Klątwy i pierniczki" miałam okazję przesłuchać jakiś czas temu.

Tym razem otrzymujemy osiem opowiadań. Jednak część z nich mogliście poznać już wcześniej i to może być dla pewnej części z Was minus.

Oprócz opowiadań z Dorą w roli głównej, w "Klątwach i pierniczkach" znalazło się miejsce dla pewnej miodożerki. Choć nie jest to najobszerniejsze z opowiadań to chętnie poznaję losy pobocznych bohaterów ze świata Thornu. Cieszę się, że sięgając po ten zbiór znałam tylko dwa opowiadania. Jednak czytałam je dość dawno i miło było je sobie odświeżyć.

"Klątwy i pierniczki" to głównie zebrane opowiadania ze świata Thornu z innych antologii. Mamy tutaj między innymi historie z WOŚP-owych ebooków.

Jednak według mnie zebranie ich w jeden zbiór było dobrym pomysłem. Mamy jedną książkę, która jest przepięknie wydana i nie musimy szukać tych opowiadań w zbiorowych publikacjach.

Także "Klątwy i pierniczki" będą idealnym dopełnieniem pelikanich biblioteczek.

Zbiór opowiadań - na razie przeczytałam w ebooku. Zamierzam też kupić i cieszyć się piękną papierową wersją ?

Nie znałam tylko jednego opowiadania - o fryzjerce. Ale wszystkie z przyjemnością sobie odświeżyłam- jak każdy rasowy Pelikan ?. Polecam każdemu kto jeszcze nie znam pióra Anety Jadowskiej ?. Tym , którzy ją znają książki nie trzeba polecać, bo albo już przeczytali albo właśnie czytają ??