Koniec akcji „Arka”

Kolejna planeta przygotowywana do zasiedlenia szykuje ludziom zajmującym się jej formowaniem niespodziankę. Zaczyna się od dziwnych zachowań robotów i głosów, rozlegających się tam, gdzie nikogo nie powinno być; płacz dziecka i słowa wypowiadane przez kobietę sprawiają, że samotny technik obawia się o swoje zdrowie psychiczne. Jednocześnie reszta ekipy znajduje wrak statku kosmicznego z dwójką martwych ludzi i wykasowanym dziennikiem pokładowym. To wszystko skłania do ostrożności i zatrzymania dotychczasowych działań - pojawia się prawdopodobieństwo kontaktu z nieznaną cywilizacją. Samotność grupy ludzi na dalekiej planecie jest niczym w porównaniu z samotnością jednego człowieka, oddalonego od własnej rasy, mającego kontakt jedynie z obcymi cywilizacyjnie istotami, nieświadomego nawet ich istnienia i wpływu na otoczenie. Spotkanie z naukowcami natomiast spowoduje gwałtowne rozszerzenie perspektyw Małego, poznanie nowych pojęć i możliwości, jakie, wydawałoby się bezpowrotnie, utracił w momencie katastrofy statku. Koniec akcji ,,Arka" to powieść głęboko ludzka, ukazująca empatyczne oblicze człowieka, szanującego odmienność innych, nieingerującego w kulturę obcych, badającego różne cywilizacje, ale potrafiącego wycofać się, żeby nie zniszczyć piękna, jakie może tkwić w czymś nieznanym i niepojętym, by pozwolić nieznanemu na jego własną drogę rozwoju, bez narzucania własnej interpretacji świata. Warta poznania jak większość powieści braci Strugackich. (Ocena: 4,5/6)

(Kliknij aby rozwinąć opinię)