Król tanga

“Muzyka jest dla mnie powietrzem, wodą i najlepszą strawą. Jeść bym nie musiał, byle muzyka była”.

W 1946 roku Tadeusz Miller przybywa do Szczecina wraz z tysiącami ludzi próbujących odnaleźć swoje miejsce w powojennej rzeczywistości. Nie wyróżnia się niczym szczególnym, ale ma coś bezcennego, niezwykły talent. Głos, który porusza serca wielu. Jednak w świecie naznaczonym wojenną traumą i codzienną walką o przetrwanie marzenia schodzą na dalszy plan. Talent, determinacja i odrobina szczęścia sprawiają, że jego życie zaczyna się zmieniać. Z czasem staje się uwielbianym przez słuchaczy artystą, gwiazdą radiowych audycji, nazywaną królem tanga. U jego boku trwa Luna, kobieta, która jest dla niego nie tylko żoną, lecz także największym wsparciem, ostoją i siłą w najtrudniejszych chwilach.

Kariera Tadeusza nabiera rozpędu. Kolejne występy, nagrania i sukcesy otwierają przed nim nowe możliwości. Wydaje się, że los wreszcie się do niego uśmiechnął. Jednak życie potrafi być przewrotne. W chwili, gdy wszystko zaczyna układać się po jego myśli, los postanawia napisać dla niego zupełnie inny scenariusz...

Sylwia Trojanowska pisze pięknie, lekko, naturalnie i przede wszystkim sercem. W ciepły, pełen wrażliwości sposób przybliża postać artysty, o którym dziś mówi się zdecydowanie za rzadko. To jedna z tych książek, po których ma się ochotę poszukać dodatkowych informacji, poznać bohatera bliżej i wsłuchać się w jego muzykę.

Wrażenie zrobiło na mnie tło historyczne. Powojenny Szczecin został przedstawiony sugestywnie. Niemal czuć atmosferę niepewności, trud odbudowywania życia i codzienność ludzi, którzy po wojennej zawierusze próbowali odnaleźć swoje miejsce na nowo. To świat, w którym marzenia często musiały ustępować miejsca walce o przetrwanie.

Sam Tadeusz wzbudzał we mnie wiele emocji. Podziwiałam jego determinację, pracowitość i konsekwencję w dążeniu do celu. Relacja Tadeusza i Luny nie została wyidealizowana, jest autentyczna. W ich związku jest wzajemne oddanie, wsparcie, czułość, ale i trudne chwile oraz wyrzeczenia. Rosnąca sława przynosi radość i dumę, lecz niesie ze sobą również samotność, z którą Luna musi nauczyć się żyć.

Warto wspomnieć także o fotografiach zamieszczonych w książce. Zdjęcia pochodzące głównie z rodzinnego archiwum Millerów stanowią piękne dopełnienie tej historii.

Bardzo polecam! Tatiasza i jej książki :) 

Uwielbiam czytać biografie i chociaż ta książka nie jest typową lekturą biograficzną, to myślę, że autorka świetnie przedstawia w niej postać znanego niegdyś w Szczecinie i w całej powojennej Polsce piosenkarza, którego wielu słuchaczy myliło z Mieczysławem Foggiem.

Przyznam szczerze, że o istnieniu Tadeusza Millera wcześniej nie słyszałam, może dlatego, że zginął tragicznie zanim na dobre rozwinęła się jego kariera, ale z przyjemnością odnalazłam (głównie na YouTube) i wysłuchałam jego piosenek.

Sylwia Trojanowska posługując się swoją cudowną wyobraźnią wspartą notkami biograficznymi opisała kilka lat życia piosenkarza, który po zakończeniu wojny zamieszkał wraz z żoną w Szczecinie.

Na końcu książki dowiadujemy się co w fabule mogło być najbliższe faktom, a co jest jedynie wytworem wyobraźni autorki.

Bardzo zainteresowała mnie historia tego utalentowanego muzycznie - a szczególnie wokalnie – artysty i po przeczytaniu książki, aby dać upust własnej ciekawości zaczęłam szukać w internecie informacji na jego temat, przy okazji wysłuchując archiwalnych nagrań jego piosenek.

Myślę, że dużym plusem tej historii są świetnie wykreowane osobowości bohaterów, dzięki temu możemy sobie wyobrazić jakimi ludźmi byli Tadeusz i Luna.

Bardzo realistycznie ukazana rzeczywistość powojennego Szczecina, w którym lata po zakończeniu wojny zamieszkiwało jeszcze wielu Niemców i początki – często bardzo trudne – nowo budującego się życia na gruzach (dosłownie) miasta i wśród ludzi mocno przez wojnę poranionych to może nie dokument, ale historia, która z pewnością  zainteresuje wielu czytelników preferujących dobrą literaturę.

Piękna miłość łącząca Tadeusza i Lunę miała i blaski, i cienie. Rodząca się popularność niosła ze sobą zarówno dumę i radość, ale i ogromną samotność, którą Luna rekompensowała sobie słuchaniem płyt i radia.

Życie, które mogło stać się piękną bajką, spełnieniem marzeń i wielką radością zostało brutalnie przerwane przez kogoś, kto zapewne nigdy nie potrafił docenić jego wartości.

Książki Sylwii Trojanowskiej niosą ogromne ładunki emocji i tak też jest z tą lekturą. Tutaj uśmiech przeplata się ze wzruszeniem, ale bardzo się cieszę, że autorka zdecydowała się na napisanie tej książki, bo z pewnością wielu osobom przybliży ona postać nieco zapomnianego artysty.

Czy gdyby Tadeusz Miller żył, byłby tak wielkim piosenkarzem jak Mieczysław Fogg? A może byłby bardziej znany?

Ta książka to historia napisana lekkim „piórem”, ale nie jest to książka lekka, łatwa i przyjemna, chociaż czytałam ją z wyjątkową płynnością i zainteresowaniem.

POLECAM ją szczególnie osobom kochającym muzykę, myślę, że wielu z Was po przeczytaniu tej powieści będzie próbowało tak jak ja wysłuchać piosenek z repertuaru tego piosenkarza.

POLECAM tę książkę również tym, którzy lubią sięgać po biografie i chociaż tak jak wspomniałam wcześniej nie jest to typowa lektura tego gatunku, to myślę, że usatysfakcjonuje wielu.

POLECAM tę książkę tym, którzy lubią romanse, bo życie Tadeusza i Luny było romansem o jakim zapewne marzy niejedna pani.

Tadeusz i Luna Miller wyjeżdżają z Koszalina do Szczecina mając nadzieję zastać tam lepsze życie. Mogą liczyć na pomoc siostrzenicy Luny, Basi, która jak tylko może stara się im pomóc. Nie jest łatwo, Szczecin wcale nie jest bezpiecznym miejscem. Ruiny, gruzowiska, rabusie, Ruscy i Niemcy nie napawają optymizmem. Oboje jednak wierzą, że odnajdą tutaj spokój.

Sylwia Trojanowska stworzyła kolejną niesamowitą powieść obok której nie sposób przejść obojętnie. W pełni oddała klimat i atmosferę tamtejszego Szczecina i towarzyszących mu okoliczności. Kreacja bohaterów również zasługuje na uznanie. To postacie, które są niezwykle różnorodne, a jednocześnie prawdziwe. Tadeusz to taki niedowiarek, który często traci wiarę we własne możliwości. Luna jego żona, to kochająca kobieta, która potrafi być zazdrosna o swojego męża i pokazać pazurek jak ktoś zajdzie jej za skórę. To ona trzyma w ryzach Tadka.

„- Muzyka jest dla mnie powietrzem, wodą i najlepszą strawą. Jeść bym nie musiał, byle muzyka była. Dobrze, że mam ją za darmo, że bez płacenia mogę nucić. Gdyby kazano mi za to płacić, gorsza przy sobie bym nie miał. Od zawsze i na zawsze.”

Historia przedstawiona przez Autorkę pokazuje nam, że życie nigdy nie było łatwe i przyjemne, zwłaszcza wtedy, kiedy najbardziej byśmy tego chcieli. Że ludzie wyjeżdżali z własnych miast, kierując się do innych licząc na to, że tam będzie im się żyło łatwiej. Nowe miejsca nie raz i nie dwa budziły strach i niepewność o jutro. Mamy tutaj również obraz pięknej miłości, która zrodziła się w niepewnych czasach, a pomimo tego jest tak silna, że nikt nie jest w stanie jej zniszczyć. Nasza bohaterka bardzo kocha swojego męża i jego szczęście jest dla niej najważniejsze. Wie, że mąż ma talent i że kiedyś stanie się kimś sławnym. Nie wie jedynie jeszcze tego, jakim kosztem odbije się to na niej.

Czy prawdziwa miłość jest w stanie przetrwać wszystko i na wszystko się godzić? Czy sława i pragnienie zarobienia większej ilości pieniędzy jest warta ciągłej rozłąki? I czy możemy zabronić ukochanej osobie, realizować jej marzenia?

Wszystko jak zawsze w przypadku Sylwii Trojanowskiej jest doprecyzowane co do szczegółu. Tutaj nie ma miejsca na wpadkę, a język którym posługuje się autorka jest tak przyjemny dla czytelnika, że nie sposób odłożyć tej powieści ani na moment. Jak już ktoś zacznie czytać losy Tadka i Luny, z każdą przeczytaną stroną będzie coraz bardziej ciekawy dalszych losów. Emocje wylewają się na każdej stronie. Ogromnie polubiłam Lunę i jej cięty język gdy zachodziła taka potrzeba. To kobieta z krwi i kości, która niczego się nie boi. Tadeusz to niezwykle czuły mężczyzna o wielkim talencie jakim jest śpiewanie. Oczami wyobraźni widzę te zachwyty ludzi słuchających jego piosenek.

„- Niesiesz ludziom nadzieję. Twój głos jest jak powiew dobrego jutra.
- Tylko śpiewam.”

Król Tanga to historia o wielkiej miłości, o szukaniu lepszego życia, ale także o niezwykłym talencie naszego bohatera. Historia pełna emocji osadzona w dawnym Szczecinie, który został dobrze zobrazowany. Gorąco polecam.

Brak wiary we własne możliwości sprawia, że rezygnujemy z marzeń, zanim zdążymy je spełnić. Na szczęście czasami pojawia się obok nas ktoś, kto dostrzega w nas więcej, niż sami jesteśmy w stanie zobaczyć. Ta myśl towarzyszyła mi podczas lektury ,,Króla Tanga" Sylwii Trojanowskiej. Jest mi szczególnie bliska, ponieważ to właśnie mój mąż zachęcił mnie do rozpoczęcia działalności recenzenckiej. Od początku naszego związku wspiera mnie na każdym kroku, nie tylko wtedy, gdy brakuje mi pewności siebie, ale również w codziennych wyzwaniach i realizacji kolejnych pomysłów.

Dlatego najmocniej poruszyła mnie nie sama historia Tadeusza Millera, przywracająca pamięć o człowieku, o którym dziś pamięta niewielu, mimo że po wojnie był jedną z największych gwiazd polskiej estrady, lecz opowieść o Lunie i jej niezłomnej wierze w męża. 

Dla mnie ,,Król Tanga" to nie tylko historia o muzyce i karierze. To również obraz trudnej, powojennej rzeczywistości. Autorka pokazuje Szczecin lat 40 w sposób realistyczny i bez upiększeń. Czuć w tym opisie zarówno nadzieję na nowy początek, jak i ciężar wspomnień oraz niepewność przyszłości. Dzięki temu historia Tadeusza Millera staje się czymś więcej niż biografią artysty, jest też opowieścią o ludziach próbujących odnaleźć swoje miejsce w świecie, który dopiero powstaje po wojennej tragedii. Pełnym strachu, samotności, nieufności oraz tęsknoty, w którym każdy walczy o godne życie i lepszą przyszłość.

Tadeusz Miller okazuje się być postacią pełną sprzeczności, człowiekiem z marzeniami i talentem, ale też słabościami i wątpliwościami. Wojna odebrała mu młodość i spokój, a późniejsza popularność to dla niego wyzwanie, które także musi opanować. Losy tego artysty czytałam z dużym zainteresowaniem, ale to Luna skradła moje serce. Odnalazłam w niej też cząstkę samej siebie. Dla Tadeusza była nie tylko żoną, lecz także przyjaciółką i największym wsparciem. Wierzyła w niego, nawet gdy on sam w siebie wątpił. Mam wrażenie, że bez niej jego sukces byłby trudniejszy do osiągnięcia. Ich relacja przypomina mi związki, które znam osobiście - pary, które przeżyły razem wiele lat, a mimo to zachowują czułość, szacunek i serdeczność. Takie związki pokazują, że prawdziwą bliskość buduje się każdego dnia, nie wielkimi gestami, lecz wzajemną troską, obecnością i wierną miłością. Choć momentami miałam wrażenie, że Luna bardziej troszczy się o Tadzia niż o siebie, a on nie zawsze dostrzega ogrom jej poświęcenia, a w pewnym momencie życia rani ją w sposób zaskakujący, jak na człowieka deklarującego tak wielką miłość, trudno nie podziwiać siły jej oddania i niezłomnego wsparcia ukochanego.

Warto podkreślić, że autorka z dużą wrażliwością kreśli portrety wszystkich bohaterów. Każda postać jest pełna realizmu, z własnymi słabościami, marzeniami i życiowymi doświadczeniami. Czytając notę odautorską oraz poznając prawdziwe osoby i wydarzenia, które zainspirowały tę historię, miałam wrażenie, że każda z nich zasługuje na własną powieść. Ich losy są tak bogate i fascynujące, że można by je śledzić od dzieciństwa, przez wojenne trudności, aż po ostatnie lata życia.

Po zakończeniu lektury miałam ochotę poszukać nagrań Tadeusza Millera i dowiedzieć się o nim więcej. To dla mnie najlepszy dowód na to, że Sylwia Trojanowska wykonała świetną pracę. 

,,Król tanga" jest opowieścią o miłości, poświęceniu i sile relacji międzyludzkich, zawierającą uniwersalne i ponadczasowe przesłanie. Polecam ją wszystkim miłośnikom powieści inspirowanych prawdziwymi wydarzeniami oraz tym, którzy lubią odkrywać mniej znane karty polskiej historii.

Warto wspomnieć, że książka posiada nie tylko piękną okładkę, ale została wzbogacona o notę biograficzną, informacje dotyczące upamiętnienia artysty, dyskografię, archiwalne zdjęcia oraz komentarz autorki.

"Król tanga" to zbeletryzowana biografia popularnego w latach 40. XX wieku szczecińskiego piosenkarza, Tadeusza Millera, skromnego mężczyzny z ogromnym talentem, którym tak krótko obdarowywał melomanów. Nagrał ponad sześćdziesiąt piosenek, które szybko stały się przebojami. Miano króla tanga otrzymał, ponieważ niezrównanie interpretował właśnie ten gatunek muzyczny. Jego błyskotliwą karierę przerwał tragiczny wypadek, w którym Miller zginął, mając zaledwie trzydzieści dwa lata. Być może to właśnie było powodem, iż zapomniano o nim na długie lata. Intensywna, lecz zbyt krótka to była kariera, aby zdążył zapisać się w pamięci kolejnych pokoleń.   

Kiedy Tadeusz wraz z żoną Luną jechali po wojnie do nieznanego im wtedy Szczecina, nie wiedzieli na co się piszą, co czeka ich na miejscu i jak poradzą sobie w powojennej rzeczywistości. Jechali z obawami, ale także z nadzieją na powrót do normalności po strasznych przeżyciach, które ich spotkały podczas wojennej zawieruchy. Pierwszym wsparciem na miejscu, w obcym mieście, była dla nich siostrzenica Luny, Basia, której wojna również nie oszczędziła. 

Po początkowych perturbacjach związanych z adaptacją w nowym miejscu, Millerowie w końcu zaczęli układać sobie życie na nowo. Już samo zdobycie wypatrzonego mieszkania okupione zostało ogromnymi emocjami. Uznali, że to znak, kiedy zobaczyli w nim pianino i dopięli swego. Lokum z instrumentem ostatecznie stało się ich własnością.  

Tadeusz marzył o pracy związanej z muzyką, którą tak kochał. Droga do śpiewania była jednak długa i wyboista. Kiedy trafił na posadę urzędnika w radiu, los się do niego uśmiechnął. Nie dość, że udało mu się również zaczepić w restauracji, gdzie grał i śpiewał dla klientów, przypadek zrządził, że pewnego dnia zaproponowano mu zaśpiewanie w radiowym koncercie życzeń i... sprawy ruszyły z kopyta. 

Nagle pociąg do sławy wystartował i rozpędzał się coraz bardziej. Gdyby w tamtych czasach było pendolino, chyba można by je porównać do tempa wydarzeń, które rozgrywały się w życiu Tadeusza. Jak mężczyzna przyjął nagłą popularność? W jaki sposób te niespodziewane zmiany wpłynęły na Lunę i jej uczucie do męża? Czy Tadeusz dał się porwać marzeniu? Ile zdążył zrobić, zanim jego życie zostało tak brutalnie zakończone?

Choć oś czasu w tym przypadku nie jest zbyt długa, dużo się dzieje w tej historii. Co można o niej powiedzieć na pewno, to to, że była niesamowicie intensywna, momentami aż nie do wytrzymania. Wiele razy myślałam sobie, że zwykły człowiek nie udźwignąłby tego ciężaru, który niósł na barkach Miller. Sądzę, że siłę czerpał z ogromnej pasji, prosto z serca, które wypełnione było muzyką po brzegi. 

Cieszę się, że mogłam poznać historię Tadeusza i Luny Millerów, którą Sylwia Trojanowska przywróciła do życia po osiemdziesięciu latach zapomnienia. Opowieść, którą pisarka stworzyła dla nas na podstawie pozostawionych przez Millerów materiałów, jest na wskroś prawdziwa i pełna emocji. Zostaje na długo w pamięci, gdzie mości sobie gniazdko i pozwala powoli uwalniać się obrazom, które powstają jeszcze długo po lekturze.