Kroniki ptaków z podwórka

✨️Kto i za co pokocha?

To książka dla czytelników lubiących spokojne, refleksyjne treści z przyrodą w roli głównej. Jeśli lubisz obserwować naturę, czerpiesz z niej energię i doceniasz jej piękno, to jestem pewna, że zakochasz się w tej lekturze. "Kroniki ptaków z podwórka" nie jest nudną ptasią encyklopedią, a osobistymi, często humorystycznymi, szczerymi i pełnymi ciepła, zapiskami autorki.

Pokochasz za wrażliwość i empatię, jakie wybrzmiewają z notatek Amy Tan, pokochasz za cudowne docenianie codzienności i życia niezwykłych latających stworzeń, które współtworzą tę naszą codzienność, są nieodłącznymi towarzyszami naszego życia. Czasami warto poświęcić chwilę, aby przyjrzeć się im lepiej, z większą uważnością. Pokochasz za przepiękne ilustracje ptaków, a te są naprawdę wyjątkowe.

✨️Czy ja pokochałam?

Jestem zachwycona tą książką. Podoba mi się to, że nie trzeba czytać jej od deski do deski, strona po stronie, można otworzyć ją w dowolnym miejscu i czerpać z jej treści i rysunków, a te doskonale oddają ptasią naturę. To lektura pełna spokoju i wrażliwości, która roztapia serca i pozwala oderwać się, choć na chwilę od codziennych trosk.

✨️Czy polecam?

Polecam, bo dzięki tej książce zaczyna się zwracać uwagę na aspekty, które często obiera się za pewnik lub w ogóle nie zwraca się na nie uwagi. Amy Tan w przepiękny sposób oddała hołd nie tylko ptakom, ale też całej przyrodzie.

Kroniki ptaków z podwórka" to jedna z tych publikacji, które czyta się inaczej niż typową powieść. To nie jest historia z fabułą i zwrotami akcji, tylko pełen czułości dziennik przyrodniczy, szkicownik i zbiór refleksji o świecie, który dzieje się tuż za oknem.

Autorka przez kilka lat obserwowała ptaki pojawiające się na jej podwórku od 2017 aż do 2022 roku i opisała je w formie krótkich zapisków, przemyśleń oraz mini-esejów. Ogromnym plusem są też rysunki, bo to właśnie szkice stały się początkiem jej ptasiej przygody. Pięknym jest to, że autorka zaczęła uczyć się rysunku dopiero w wieku 64 lat, pokazując, że na nowe pasje naprawdę nigdy nie jest za późno.

W tej książce jest wszystko: ptasie kąpiele, walka o jedzenie, opieka nad młodymi, codzienne rytuały, ale też momenty trudniejsze jak zmiany w przyrodzie czy pojawianie się nowych ptasich gości w czasie pożarów i niepokojów w środowisku. To taka opowieść o cyklu życia, pokazana bez patosu, ale z ogromną uważnością.

Jak ja potrzebowałam tej książki...

Moja miłość do podglądania ptaków w karmieniu i ma drzewach znalazła swojego sprzymierzeńca.

#amytan zaprosiła mnie do swojego ogrodu, do swojego życia. Na dodatek zrobiła to nie tylko pięknym, lekkim i nie raz zabawnym słowem, ale również obrazem.

Jakież to wszystko było spójne, piękne i wręcz magiczne. Taki spacer w otoczeniu natury i w towarzystwie Autorki był dla mnie przypomnieniem, że natura nigdy nie usypia. Natomiast uważny obserwatora szansę przeżyć moc wrażeń obserwując życie zwierząt.

Od dawna czuję jak wiele spokoju i dobrych myśli daje mi obcowanie z naturą. Cudownym jest pobyć z kimś, kto tak jak ja odbiera to wszystko. Zazdroszczę Autorce tak lekkiej ręki i tego jak pięknie maluje to co zapada jej w oko. Dzięki temu jako czytelnik miałam podwójną przyjemność. Litery pieściły wyobraźnię, a obrazy wzrok...

Marzy mi się teraz taka pozycja o lesie, ale może kiedyś ktoś stworzy.

Czy Wy dacie się namówić na odwiedziny w ogrodzie Amy Tan? #wartojakpieron to zrobić ?