Książęcy Gambit

Witajcie moi kochani

Przetrwaliście upały?

Dziś mam coś ciekawego dla miłośników fantastyki.

Tytuł: Książęcy Gambit

Autor: Paweł R. Ofiarski

Wydawnictwo: Abyssos

Pewnego dnia Castor von Wulfhof dostaje propozycję nie do odrzucenia. Mianowicie ma on objąć stanowisko doradcy wojskowego w Księstwie Flavoux. Zachęcony wizją wspaniałej przyszłości oczywiście przyjmuje propozycję. Jednakże po dotarciu do Księstwa szybko orientuje się, że to co miało być wspaniałą przyszłością, jest czystą grą o wpływy, a intrygi do drugie imię wielkich dworzan. Tak więc, aby zachować swe życie, musi nauczyć się grać w ich grę. Grę, w której wszystkie chwyty są dozwolone, sumienie nie istnieje, a stawką jest przyszłość całego Księstwa.

Cóż to była za wspaniała lektura. Jak miło było powrócić do świata Oculum Mundi.

Tym razem miałam przyjemność towarzyszyć Castorowi oraz jego przyjacielowi w ich niesamowitych przygodach oraz naturalnie intrygach. I to wszystko w pięknym i urokliwym Księstwie Flavoux.

Nie ukrywam, iż z ogromną radością oraz ciekawością powróciłam do świata Oculum Mundi, które poznałam za sprawą ,,Srebrnego kruka" orz ,,Purpurowego byka". Dla mnie jest to świat magiczny, wspaniały, choć jednocześnie niebezpieczny oraz nieprzewidywalny. A zwłaszcza pełen nietuzinkowych mieszkańców.

I tym razem miałam przyjemność zagościć na dworze Księstwa Flavoux i wmieszać się w dworskie intrygi. A tych było wiele. Choć wątek przewodni był jeden, to nie zabrakło tu również wątków drugoplanowych, które bardzo urozmaiciły lekturę. I z ogromną przyjemnością poznawałam je wszystkie. I jak się okazało życie dworzan jest bardzo intrygujące oraz zaskakujące.

Co również mnie urzekło to powoli rozwijająca się akcja. Dzięki temu mogłam delektować się lekturą. I tak, z jednej strony można postrzegać to jako wadę, ponieważ trzeba było trochę poczekać, aż pewne sprawy zostaną wyjaśnione, lecz z drugiej jest to ogromny plus, ponieważ można właśnie się nią delektować.

To tego typu książka, którą z jednej strony chce się już przeczytać, aby dowiedzieć się co się wydarzyło, lecz z drugiej nie chce się jej kończyć, żeby nie musieć opuszczać tego świata. I tak właśnie było ze mną. Z jednej strony byłam ogromnie ciekawa losów Castora oraz Johanna i jak najszybciej chciałam dowiedzieć się w jakie intrygi został wplątany, ale z drugiej nie chciałam opuszczać Flavoux.

Ponadto powieść została napisana tak lekkim stylem, iż czytała się sama. Jestem nią oczarowana. Ubolewam jednak, iż muszę czekać na kontynuację. Ale nie można mieć wszystkiego. Niemniej jednak, jak tylko pojawi się kolejna część przygód Castora to z wielką przyjemnością ją przeczytam.

Serdecznie polecam, strona.394