Ławka

"Ławka" to debiut autorki, który skłania do refleksji i pozostaje w naszych głowach na dłużej. Zabiera nas w podróż pełną ludzkich emocji, niekoniecznie tych o których chcemy mówić głośno. 

Tytułową ławkę znajdziemy wszędzie, w parku, szpitalu, ogrodzie itd. a każda z nich pozwala na odpoczynek, chwilę ciszy i przemyśleń a także wysłucha. Niby zwykły przedmiot jednak autorka daje mu głębokie znaczenie.

Poznajemy różnych bohaterów m.in. Julkę, Hannę, Jana, Pawła, Zofię, każdy z nich nosi na barkach swoją bolesną historię m.in. strata bliskiej osoby, depresja, przemoc psychiczna, długi i zdrady. W każdej z tych historii znajdziemy symbol ławki.

Jest to książka która nie pędzi, lecz skłania do zatrzymania się. Mimo wielu trudności w życiu, wielu zakrętów, dróg niekoniecznie dobrze wybranych, pozwala dojrzeć światełko w tunelu, które zmieni wszystko co złe i poprowadzi w odpowiednim, dobrym kierunku. Każdy z nas ma jakieś upadki ale trzeba dostrzegać wzloty. 

Tytułowa ławka ma wiele tajemnic, historii i cierpienia, a także jest naszym odpoczynkiem po wielu latach na ziemi i to właśnie na niej czekamy na naszych bliskich. Każdy ma swoją ulubioną ławkę na ziemi, ale też ma tą przeznaczoną po tym ziemskim życiu. 

Książka bardzo mi się spodobała. Dała chwilę na przemyślenia, pokazała, że nie zawsze świat jest piękny i kolorowy a każdy z nas ma jakieś problemy o których często nie chce mówić głośno. Naprawdę przyjemnie spędziłam z nią czas i z pewnością zostanie ze mną na długo. Polecam.

Książka, o której dzisiaj Wam opowiem to debiut pani Eli Figielek, który ukazał się w październiku 2025. Publikacja nosi tytuł ,,Ławka" i jest to mój patronat medialny.

,,Ławka" to zbiór historii kilkorga bohaterów, którego charakterystycznym i na różne sposoby symbolicznym elementem staje się właśnie tytułowa ,,Ławka". Każdy z bohaterów tych mikroopowieści nosi na swoich barkach spory bagaż różnorodnych doświadczeń.

Postacie w niej opisane zmagają się z rozstaniem, traumą, odkrywaniem swoich korzeni, co jest dla nich dużym zaskoczeniem. A niektórzy borykają się ze stratą najbliższych.

Pani Ela Figielek poprzez ich historie dotyka najgłębiej ukrytych zakamarków ludzkiej duszy, serca i psychiki.

,,Ławka" skłania do wielu przeróżnych refleksji nad życiem i ludzkim losem. Wraz z jej bohaterami przeżywamy cały wachlarz emocji, odczuć i poruszeń, jakie stają się ich udziałem.

Kibicujemy im w mierzeniu się z codziennością, która, jak to w życiu bywa, zwykle nie jest usłana przysłowiowymi różami.

Autorka w swojej opowieści kładzie bardzo duży nacisk na emocje przeżywane przez bohaterów oraz relacje, jakie już posiadają lub te, które dopiero (z różnych względów) nawiązują.

Jak się okazuje żadna z nich nie jest do końca oczywista ani prosta. Każda niesie w sobie blaski, cienie, niedopowiedzenia i wątpliwości, ale także wsparcie, poczucie akceptacji, radość, uśmiech i wiele innych nieobcych człowiekowi odczuć.

Postacie nakreślone w niniejszych opowieściach są wielowymiarowe i różnorodne, co sprzyja temu, aby czytelnik mógł się z nimi łatwo utożsamić i odnaleźć w ich perypetiach choćby migawki z własnego życia.

Jeśli w Wasz czytelniczy gust dobrze wpisują się pozycje nietuzinkowe i takie, w których w niewielkiej objętości zawarty jest wartościowy przekaz to zachęcam Was do sięgnięcia po tę lekturę.

Mnie osobiście również bardzo mocno ujęła symbolika tytułowej ławki, autorka nadaje bowiem zupełnie zwyczajnemu przedmiotowi bardzo głębokie i wymowne znaczenie - jak dokładnie to wszystko wygląda przekonajcie się sami sięgając po tę lekturę.

Uważam że warto poświęcić jej swój czytelniczy czas i pochylić się nad tym, co autorka kieruje do odbiorcy, ponieważ wiele poruszonych przez nią w tej publikacji aspektów znajduje odbicie w naszej codzienności.

I pamiętajcie - każda ławka zna wiele ludzkich historii...


* https://www.facebook.com/Ksiazkowoczyta * 
http://ksiazkowoczyta.blogspot.com/2026/01/kazda-awka-zna-wiele-historii.html