Lata sześćdziesiąte. Krystyna i jej córka wyruszają do Krakowa, szukając ucieczki od przeszłości. Zamiast nowego początku czeka je jednak upadek - oszukane i okradzione trafiają do podkrakowskiej wsi, gdzie muszą nauczyć się żyć od nowa. W opuszczonej chacie pod lasem znajdują schronienie, ale nie spokój. Odrzucona przez ludzi Krystyna coraz bardziej zanurza się w świecie natury i własnej wrażliwości. Jednak kiedy w jej życiu pojawia się tajemniczy rzeźbiarz, los zaczyna pisać dla niej zupełnie nowy scenariusz. Leśne pejzaże to przejmująca historia o samotności, potrzebie miłości i wyborach, które potrafią naznaczyć całe życie - ale też o tym, że nawet pośród trudnych doświadczeń można odnaleźć własną drogę.
Wydawnictwo: Poznańskie
Data wydania: 2026-05-06
Kategoria: Obyczajowe
ISBN:
Liczba stron: 340
Zojka jest początkującą dziennikarką i marzy o tym, żeby wreszcie zainteresowała się nią redakcja jakiejś popularnej gazety. Ale nie jako podejrzaną o...
Chwytająca za serce opowieść o ludziach, których w święta połączy wyjątkowa więź.W bloku przy ulicy Weissa prym wiedzie pani Michalska – dozorczyni...
Przeczytane:2026-05-06, Ocena: 5, Przeczytałam,
,,Leśne pejzaże" to powieść, która nie krzyczy -- mówi szeptem. W tym tkwi jej siła, ale i pewne ograniczenie.
Już od pierwszych stron dostrzegamy charakterystyczny styl Joanny Szarańskiej: pełen emocji, uważny na detale i głęboko zakorzeniony w naturze. Historia Krystyny, kobiety próbującej odbudować życie po trudnych doświadczeniach, rozwija się powoli, niczym spacer przez las -- chwilami piękny i kojący, innym razem niepokojący.
Największym atutem książki jest jej klimat. Autorka umiejętnie wykorzystuje przyrodę jako tło i metaforę stanu psychicznego bohaterki. Las nie jest jedynie miejscem -- staje się przestrzenią izolacji, refleksji, a momentami nawet zagrożenia. Opisy są plastyczne, ale nienachalne, co pozwala łatwo zanurzyć się w tej rzeczywistości.
Krystyna to postać niejednoznaczna. Nie zawsze budzi sympatię, czasem irytuje swoją biernością lub decyzjami, ale to właśnie czyni ją wiarygodną. To nie jest historia o bohaterce, która wszystko pokonuje -- to opowieść o kimś, kto stara się przetrwać i zrozumieć siebie.
Tempo narracji może być jednak wyzwaniem. Książka rozwija się spokojnie, momentami wręcz zbyt wolno. Dla jednych będzie to zaleta -- pozwalająca głęboko zanurzyć się w emocje -- dla innych wada, ponieważ brakuje tu dynamicznej akcji i wyraźnych zwrotów fabularnych.
Wątek relacji międzyludzkich, zwłaszcza pojawienie się tajemniczego rzeźbiarza, wnosi do historii nutę napięcia i subtelnego romantyzmu, ale nie dominuje nad głównym tematem, jakim jest samotność i próba odnalezienia sensu.
,,Leśne pejzaże" to książka dla cierpliwego czytelnika -- takiego, który nie szuka fajerwerków, lecz emocji i atmosfery. Nie jest to powieść idealna, bo momentami traci tempo i może wydawać się zbyt wyciszona, ale ma w sobie autentyczność i spokój, które zostają z czytelnikiem na dłużej