Malorie

Współpraca barterowa 
Całkiem niedawno postapokaliptyczna wizja świata w "Nie otwieraj oczu" mnie przeczołgała! Pozostawiła z milionem pytań w głowie. Co będzie dalej? Czy jest nadzieja dla ludzkości w świecie, gdzie bez opaski na oczach ani rusz!

Co z dwójką młodych bohaterów żyjących niczym w klatkach? Czy Malorie wciąż da radę ich wychowywać w tej przygnębiającej rzeczywistości? Tym bardziej, że jak sami dobrze wiemy, dzieciaki kiedyś dorosną i zapragną odmiany swojego życia...

W "Malorie" akcja nie zwalnia tempa! Ani trochę! To wciąż jest niepokojące i pesymistyczne, a na dodatek mega klaustrofobiczne! Przeskakujemy tu dziesięć lat później, Malorie jest coraz bardziej paranoicznie zafiksowana na punkcie przetrwania. Olimpia i Tom są już nastolatkami i nie znają innego życia poza surowymi zasadami Malorie. W Tomie rodzi się ciekawość świata... A potworne stwory wciąż grasują i zbierają żniwo.

Nieoczekiwanie poznają nowe wieści o otaczającym ich świecie, rodzi się nadzieja i znów wyruszają w podróż... Strach przed Nieznanym jest tutaj namacalny! Było tutaj kilka zwrotów akcji i to jakich!? Moje serducho z wrażenia chciało się wyrwać niczym ptak z klatki! Josh Malerman wie jak czytelnika zbić z tropu.

Czy życie w ciągłym strachu jest cokolwiek warte? Ta książka jest nie tylko o przetrwaniu, ale i o sensie życia. Czy wiedza może być straszniejsza od niewiedzy?

To znakomita kontynuacja! I pomimo tego, że jestem usatysfakcjonowana tą lekturą to i tak po cichu liczę na kolejny tom... tak wiele pytań mi się po głowie kołacze!
Gorąco polecam!

Czy po latach warto wracać do pozornie zamkniętych historii? W przypadku Josha Malermana okazuje się, że tak! "Malorie" to kontynuacja "Nie otwieraj oczu", których wydania w oryginale dzieli sześć lat, fabularnie aż czternaście. To uzupełnienie losów tytułowej bohaterki i jej dwójki dzieci, które żyją w świecie, gdzie zmysł wzroku jest równoznaczny ze śmiertelnym niebezpieczeństwem, które nie wiadomo skąd nadchodzi. Teraz jednak to już nie zmagania młodej matki, która za wszelką cenę musi nauczyć małe dzieci zasad, które mogą uchronić ich życie, a zderzenie doświadczenia, które nakazuje życie w ciągłym lęku i czujności z naturalną potrzebą młodzieńczego buntu. Czegoś, co przeżywa każdy rodzic truchlejący o swoje dziecko, które rusza w niebezpieczny świat, tylko w ich przypadku te niebezpieczeństwo jest jak najbardziej namacalne i faktycznie zabójcze. Fabuła powieści jest dość prosta, postacie żyjące w stałym, znajomym miejscu, ponownie muszą ruszyć w niebezpieczną drogę, jednak autor przedstawia historię z perspektywy trzech osób i ładuje w ich relacje tyle emocji, że tak naprawdę każda strona napakowana jest doskonale wyczuwalnym napięciem. Malerman w jakiś sposób potrafi sprawić, że każdy gest, każdy szmer wywołuje lęk - mistrzowsko przekazuje na kartach powieści te emocje tak, że wydają się całkowicie naturalne i realne, więc czytając powieść czujemy dokładnie to, co postacie. Najważniejsze są jednak pytania, dylematy, przed którymi postacie stają - bo choć dotyczą postapokaliptycznego świata, tak naprawdę pytają o to, co jest uniwersalne. Zaskakująco dobra kontynuacja i finał losów Malorie! Czekam z niecierpliwością na polskie tłumaczenia pozostałych książek tego autora!