Miasto popiołów - Dary anioła Księga druga


Tom 2 cyklu Dary Anioła
Ocena: 2.5 (2 głosów)

Clary Fray chciałaby, żeby jej życie znowu stało się normalne. Ale czy cokolwiek może takie być, skoro dziewczyna jest Nocnym Łowcą zabijającym demony, jej matka została magicznie wprowadzona w stan śpiączki, a ona sama nagle zaczyna widzieć mieszkańców Podziemnego Świata – wilkołaki, wampiry, wróżki…
 
 

Informacje dodatkowe o Miasto popiołów - Dary anioła Księga druga:

Wydawnictwo: Mag
Data wydania: 2017-06-04
Kategoria: Dla młodzieży
Kategoria wiekowa: 15-18 lat
ISBN: 9788374808934
Liczba stron: 454
Tytuł oryginału: City of Ashes. The Mortal Instruments Book Two
Język oryginału: Angielski
Tłumaczenie: Anna Reszka

więcej

Kup książkę Miasto popiołów - Dary anioła Księga druga

Sprawdzam ceny dla ciebie ...
Cytaty z książki

Na naszej stronie nie ma jeszcze cytatów z tej książki.


Dodaj cytat
REKLAMA

Zobacz także

Miasto popiołów - Dary anioła Księga druga - opinie o książce

Avatar użytkownika - Natalia_Katarzyn
Natalia_Katarzyn
Przeczytane:2023-08-11, Ocena: 3, Przeczytałam, Mam, 2023,

Po przeczytaniu Diabelskich Maszyn Cassandry Clare postanowiłam wrócić do podstawowej serii o Nocnych Łowcach. Zrobiłam sobie rereading "Miasta kości" i niedawno skończyłam czytać również "Miasto popiołów". W pierwszej części Clary odkrywa istnienie świata, w którym współistnieją ze sobą m. in. Nocni Łowcy, wampiry, demony czy magowie. Odkrycie tego świata zbiega się z dramatycznymi wydarzeniami w życiu nastolatki, mimo to nowo odkryty świat pochłonął ją bez reszty. 


Jeżeli chodzi o "Miasto kości" pamiętam, że dużo rzeczy mnie w nim irytowało - od dialogów, poprzez płaskie i nudne postaci po słabą korektę. W dodatku w moim odczuciu młodzi Nocni Łowcy to banda niedojrzałych dzieciaków, która uważa się za bardzo dorosłych i z łatwością zabija nawet bardzo potężne demony. Nastoletni Nefilim przypominali mi trochę grupkę kaszojadów z przedszkola bawiących się w gangi. Czytając tę książkę odniosłam wrażenie, że wśród Nocnych Łowców panuje anarchia i tak na prawdę każdy robi co chce, a byle dzieciaki mogą rozpierdzielić system i narobić na prawdę niesamowitego "bigosu" jeżeli chodzi chociażby o funkcjonowanie porozumień podpisanych przez Nefilim i Podziemnych. Wszystko to potrafi skończyć się dobrze - bo jakżeby inaczej? Dodatkowo mam wrażenie, że główna bohaterka trafiając do grupy zdominowanej przez facetów zaczyna zachowywać się jak wydmuszka, która dopiero co odkryła istnienie płci przeciwnej. Mam wrażenie, że jedyną cechą Clary jest bycie nową oraz artystką, co i tak jakoś szczególnie nie wybija się w fabule.


Jednakże na szczęście w "Mieście popiołów" sytuacja ma się nieco lepiej - chociaż młodzi Nocni Łowcy dalej są dla mnie bandą niezbyt rozgarniętych nastolatków, z bronią w ręku. Jednak tym razem podeszłam to tej książki z zupełnie innym nastawieniem. Wiedziałam już, że sięgam po mocno niewymagającą rozrywkę; a główna seria Cassandry Clare o Nocnych Łowcach jest bardzo mocno osadzona w klimacie młodzieżówek, które pojawiały pojawiały się mniej więcej w czasach, w których ukazywał się "Zmierzch". Dlatego też sięgając po "Miasto popiołów" miałam ochotę na niewymagającą powieść, która ma stanowić dla mnie prostą rozrywkę i zająć czymś umysł. Chyba właśnie dlatego tym razem podczas czytania bawiłam się całkiem nieźle. Poza tym mam wrażenie, że autorka trochę rozbudowała postaci, które nie wydawały mi się tak bardzo papierowe. Zdradzę Wam w sekrecie, że pod koniec nawet się wzruszyłam raz czy dwa. 


W "Mieście popiołów" bardzo podobała mi się relacja Aleca i Magnusa - chociaż było o niej niewiele. Jednak mam nadzieję, że będzie ona rozbudowana w kolejnych tomach. Poza tym bliska mojemu sercu okazała się pani Lightwood. I właściwie dzięki temu mam ochotę tym razem skończyć tę serię - a przede mną jeszcze kilka tomów i wiele innych książek Cassandry Clare do przeczytania. Cieszy mnie to bardzo, bo mając stresującą i wymagającą myślenia pracę potrzebuję czasem (a może nawet częściej niż czasem) sięgać po lekkie i niewymagające, a wręcz odmóżdżające historie. Jednak pamiętacie, że sięgacie po te książki na własną odpowiedzialność. ;)
 

Link do opinii
Avatar użytkownika - Mamut
Mamut
Przeczytane:2023-10-14, Ocena: 2, Przeczytałam, 52 książki 2023,

Jak dla mnie za dużo tu tych fantastycznych postaci, jeszcze gorszą część niż pierwsza, na pewno po trzeci ton już nie sięgnę. Akcja rozłazi się:  Simon ginie, potem nagle dzięki krwi odradza się, wstaje dzień, więc chłopak już żegna się z życiem, nagle okazuje się że jest wampirem odpornym na światło słoneczne...  

Link do opinii
Inne książki autora
The Runaway Queen
Cassandra Clare0
Okładka ksiązki - The Runaway Queen

Magnus Bane has a royal role in the French Revolution—if the angry mobs don’t spoil his spells. One of ten adventures in The Bane Chronicles...

Mechaniczny Anioł
Cassandra Clare0
Okładka ksiązki - Mechaniczny Anioł

W Mechanicznym Aniele dowiesz się co się wydarzyło 100 lat przed historią opisaną w Mieście Kości, Mieście Szkła i Mieście Popiołów. Poznasz rodzinną tajemnicę...

Zobacz wszystkie książki tego autora
Recenzje miesiąca
Sekrety domu Bille
Agnieszka Janiszewska
Sekrety domu Bille
Morderstwo z malinką na deser
Monika B. Janowska
Morderstwo z malinką na deser
Witajcie w Chudegnatach
Katarzyna Wasilkowska
Witajcie w Chudegnatach
Freudowi na ratunek
Andrew Nagorski
Freudowi na ratunek
Do roboty!
Katarzyna Radziwiłł
Do roboty!
Imperium
Conn Iggulden
Imperium
Déja vu
Jolanta Kosowska
 Déja vu
Meduzy nie mają uszu
Adle Rosenfeld
Meduzy nie mają uszu
Pokaż wszystkie recenzje
Reklamy