Mój dziadek zamienia się w słonia

Bardzo często się zdarza, że dziadek dla wnuka jest najważniejszy, wręcz nie do zastąpienia. Właśnie tak jest w przypadku bohatera książki Mój dziadek zamienia się w słonia. A dlaczego akurat w słonia? Bo to właśnie wyróżniającego się spokojem, lojalnością i opiekuńczością słonia cechują silne więzy rodzinne, empatia oraz zdolność do bezproblemowego rozwiązywania konfliktów. Dla dziewięcioletniego wnuka wiadomość, że nie pojedzie na wieś do dziadka, jest nie do udźwignięcia. Jak to? – odkąd sięga pamięcią, a pamięć ma wszak znakomitą, każde wakacje spędzał na wsi. A tu nagle rodzice postanowili, że pojadą sami. Dlaczego nie może jechać z nimi? Czyżby dziadek gorzej się poczuł i to właśnie z tym związana jest ich decyzja? Dziewięcioletni wnuk to już przecież nie malutkie dziecko i doskonale wie, że upływający czas wszystko zmienia, a patrząc na dziadka zauważył, że ten ma coraz więcej zmarszczek, że szybciej niż kiedyś się męczy. Dziewięcioletni wnuk wie również, że mijających chwil nikt nie zatrzyma i każdy kiedyś musi odejść, dlatego koniecznie chce pojechać z rodzicami, żeby zobaczyć, jak dziadek zamienia się w… słonia. Zdziwili się rodzice na wieść o słoniu, czytelnik z pewnością też się zdziwi, wszystko jednak szybko się wyjaśni. W stworzonej przez Jakuba Ćwieka historyjce główny bohater nie otrzymał imienia, co jest zabiegiem celowym, ponieważ w sytuacji dziewięcioletniego wnuka znaleźć się może każde dziecko:

...
(czytaj dalej)