Okładka książki - Mojra. Wilczyca i Córka Ziemi

Mojra. Wilczyca i Córka Ziemi

Wydawnictwo: Otwarte
Data wydania: 2010-03-01
Kategoria: Fantasy/SF
ISBN: 978-83-7515-035-3
Liczba stron: 320
Dodał/a książkę: Sławomir Krempa

Ocena: 4 (3 głosów)

Alea otrzymuje niezwykłą moc, kiedy zdejmuje pierścień z palca zmarłego druida. Teraz grozi jej śmiertelne niebezpieczeństwo. By przeżyć, musi zrozumieć pradawną legendę i sny, w których pojawia się tajemnicza biała wilczyca. Tymczasem nad krainą Alei zbierają się złowrogie chmury wojny. "Mojra. Wilczyca i Córka Ziemi" to pierwsza część bestsellerowej trylogii. Została przetłumaczona na dwanaście języków. W samej Francji sprzedano prawie pół miliona egzemplarzy.

Kup książkę Mojra. Wilczyca i Córka Ziemi

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

Polecana recenzja

Avatar użytkownika - justa21
justa21
Przeczytane:,
Klasycznie znaczy nudno?Klasyczne fantasy to świat wypełniony magią, postaciami o nadnaturalnych mocach, walką dobrą ze złem i bohaterami, którzy w imię idei są gotowi poświęcić wszystko, z własnym życiem włącznie. Autorzy w mniejszym bądź większym stopniu sięgają do tych motywów, różny jest też efekt wytworów ich wyobraźni. Henri Lœvenbruck, choć nie stworzył dzieła wybitnie twórczego, to swoją książką „Mojra. Wilczyca i Córka Ziemi” przenosi nas w świat druidów i krasnoludów, zapewniając całkiem przyjemną rozrywkę. Poznajemy starożytną historię Gaelii oraz Tuathannów, tajemniczego ludu wygnanego ze swojej ziemi i zapomnianego w toku kolejnych podbojów. Niektórzy z jego przedstawicieli przeżyli i znaleźli schronienie w podziemnym państwie Sid, oczekując na możliwość zemsty. Moment ten nastąpił, gdy Alea, bezdomna sierota, znalazła pierścień na palcu trupa zakopanego na wrzosowisku. Jeszcze tego samego dnia na Ziemi pojawiają się potomkowie Tuathannów, niszcząc wszystko i mordując, dla Alei natomiast pozyskany klejnot otwiera drzwi do innej, niebezpiecznej rzeczywistości.W epoce zwanej Trzecią Erą, pierścień ozdobiony drogocennym, mieniącym się głęboką czerwienią kamieniem, był własnością druida Ilvaina, który obdarzony został mocą Samildanacha, darem przemieniania żywiołów i pozostawiania ich takimi na zawsze. Starzec zmarł, nie pozostawiając następcy, więc teraz to Alea za sprawą jej odkrycia zyskuje tajemne ...
(czytaj dalej)

Opinie o książce - Mojra. Wilczyca i Córka Ziemi

Avatar użytkownika -

Przeczytane:, Mam,

"Alea była sierotą i jej dzieciństwo upłynęło na pogoni za szczęściem, którego nigdy nie udało jej się schwytać. W końcu nauczyła się niczego nie oczekiwać od losu i nie wierzyć w dobroć innych ludzi. Wydawało się, że Mojra uwzięła się na to biedne dziecko, by sprawdzić jego wytrzymałość. Dziewczynka nauczyła się żyć samotnie w poczuciu ciągłego zagrożenia i bezbronności. Odkąd  sięgała pamięcią, zawsze musiała walczyć o przetrwanie, patrząc z daleka, jak inne dzieci w jej wieku śmieją się i bawią beztrosko."

Alea nie ma domu ani rodziny, sypia w lasach albo pod mostami. Życie tej dziewczynki od zawsze było trudne i nauczyła się żyć w tych warunkach, w lato czasami pomogła kupcom rozładować towar lub sprzedawała: grzyby, jagody, kwiaty i dzięki temu miała przez parę dni pieniądze na jedzenie. W zimę dziewczynka miała trudniej, musiała kraść wbrew swoim zwyczajom, czasami dołączając się do jakieś grupy wędrowców, którzy zgodzili się jej pomóc.

Wszystko się zmienia kiedy dziewczynka znajduje zakopanego w piasku martwego druida i zabiera pierścień, który ma na palcu. Alea dowiaduje się, że przejęła moc martwego druida i jest ścigana. Dziewczynka nie lubi druidów, boi się ich, ale los sprawia że musi jednemu z nich zaufać, poznaje przyjaciela na dobre i na złe - krasnoluda, któremu uratowała życie, a nawet pierwszy raz się zakochuje.

"Imala błąkała się po lesie przez cały poranek. Była wykończona, poraniona i wygłodniała. Umknęła jednak dwunożnym i tylko to się liczyło. Była to dla niej nowa lekcja dotycząca praw natury. Najpierw została wypędzona przez swoje stado, teraz przez dwunożnych. Jednych i drugich obdarzyła zaufaniem, co okazało się błędem."

Imala jest drugą wilczycą w stadzie przez co jest źle traktowana. Gdy urodziła szczenięta i zostawiła je w ich kryjówce, małe wilczki chcąc się pobawić podeszły do szczeniąt Aheny dominującej wilczycy. Gdy Ahena to spostrzegła, zaatakowała wilczki i zabiła wszystkie poza jednym, które leżało na ziemi strasznie pokaleczone, widząc to Imala jest załamana, pilnuje swoje ostatnie szczenię, jednak na niewiele się to zdaje, gdyż, i matce i dziecku, brakuje pożywienia i wkrótce wilczek umiera z głosu, a Imala zostaje sama.

Wilczyca postanawia opuścić stado, wędruje przez lasy i spotyka człowieka, on ją oswaja i wiczyca zaczyna mu ufa, niestety później wszystko się zmienia kiedy Imala spotyka złych ludzi...

Wspaniała książka pełna nadziei, wiary, miłości i przyjaźni. Na początku trudno się połapać w świecie Alei i Imali, jednak po jakimś czasie z niecierpliwością czyta się kolejne zdania, czyta się łatwo, chociaż czasami niektóre rzeczy trudno pojąć. Nie jedną można przy książce uronić łzę jak i nie jeden raz się śmiać.

Czytając, bardzo przywiązałam się do zarówno Alei jak i Imali i natychmiast sięgnę po drugą część tej nie tuzinkowej trylogii.

Link do opinii
Avatar użytkownika - kkiinnaa
kkiinnaa
Przeczytane:,
Mam ją w poważnych planach ;)
Link do opinii
Avatar użytkownika - Ivan
Ivan
Przeczytane:2010-05-23, Ocena: 5, Przeczytałam, Mam,
Brzmi zachęcająco
Avatar użytkownika - ironicperson
ironicperson
Ocena: 5, Czytam,
Inne książki autora
Paryż, 8:08
Henri Loevenbruck0
Okładka ksiązki - Paryż, 8:08

36-letni Vigo Ravel choruje na schizofrenię. Tak przynajmniej brzmi oficjalna diagnoza. Od dawna cierpi na halucynacje i słyszy głosy, ale stara się je...

Syndrom kopernika
Henri Loevenbruck0
Okładka ksiązki - Syndrom kopernika

Głośny thriller polityczny napisany przez znanego francuskiego pisarza, autora serii fantasy ?La Moira?, założyciela i redaktora naczelnego pisma dla fanów...

Recenzje miesiąca
Dobry pies
Rafał Witek
Okładka książki - Dobry pies
Na gigancie
Peter May
Okładka książki - Na gigancie
Lata powyżej zera
Anna Cieplak
Okładka książki - Lata powyżej zera
Pokaż wszystkie recenzje
Reklamy