Na babski rozum

,,Na babski rozum" jest najnowszą powieścią Marty Obuch autorki komedii kryminalnych. Sama pisarka określiła swoją książkę dość intrygująco ,,kryminałem rodowym" zapewne nawiązując do pojęcia ,,komedia rodowa" - podgatunku komedii familijnej.  

Tematyka powieści skupia się wokół losów Antoniego Krzeszowskiego i jego potomków, którego ustala relacje pokoleniowe i odkrywa rodzinne sekrety. Główna bohaterka prawnuczka Antoniego nomen omen także Antonina wraz z rodzicami przyjeżdża do dawnego gospodarstwa swoich dziadków, gdzie wraz z innymi członkami rodziny będą świętować 50-te urodziny jej matki. Niefortunny wypadek dziewczyny sprawił, że poznała przyrodnią siostrę matki, o której istnieniu nie miała do tej pory pojęcia. Ta tajemnica spowodowała, że Tosia chce dowiedzieć się więcej o swoich przodkach, mieszkańcach starej chaty stojącej obok domu dziadków. Jego grobu nie ma a jej zapytania o pradziadka są zbywane przez starszych członków rodziny, co wzbudza w niej podejrzenia i jeszcze bardziej zachęca do poszukiwań. Tajemniczości poszukiwaniom dodają pojawiające się w ich trakcie informacje: o ukrytej przez przodków skrzyni, nadprzyrodzonych zdolnościach niektórych z jej krewnych i klątwie ciążącej nad rodziną. Bardzo przewidująco Marta Obuch na końcu książki umieściła gałąź rodziny Krzeszkowskich, bo zrozumienie powiązań rodzinnych bez tego rysunku byłoby być trudne. W powieści odnajdziemy nawiązanie do motywu ,,traumy pokoleniowej" w pokonaniu której ma pomóc poznanie historii rodziny, relacji w niej panujących i odkrycie rodzinnych tajemnic.

Obok wątku badania rodzinnej historii w powieści znajduje się wątek kryminalny związany ze znalezionymi  na torach w pobliżu Staropola zwłokami mężczyzny, który na dłoni miał zapisany numer telefonu Tosi.

Scenerią opisywanych wydarzeń jest niewielka miejscowość Staropole i pobliskie miasteczko Mstów w powiecie częstochowskich. Podobały mi się wplecione w narrację opisy tych miejsc, które tworzyły letni nastrój i spokojną, sielską wręcz scenerię wydarzeń oraz oddawały klimat niewielkich miejscowości, gdzie wszyscy się znają i wszystko wiedzą o obecnych i dawnych mieszkańcach tych terenów.

Opowiadana przez Martę Obuch historia oparta jest na faktycznych poszukiwaniach jakie prowadziła sama pisarka. W życie znanych z jej poprzednich powieści postaci wplotła swoje odkrycia i doświadczenia, ubarwiła całość zagadką kryminalną i jeszcze kilkoma innymi wątkami. Z tej mieszanki powstała wciągająca, zabawna i relaksująca historia. Poszukiwania genealogiczne pokazane są z jednej strony z przymrużeniem oka, ale jednocześnie w sposób rzeczowy i konkretny. Autorka powołuje się na rzeczywiste źródła, w których takie informacje można odszukać. Przy okazji przedstawia kilka ciekawostek historycznych dotyczących życia na XIX-wiecznej wsi oraz dokumentowania narodzin i zgonów w tym okresie.  Wątek kryminalny nie wywoływał we mnie żadnego napięcia, zagadka rozwiązywała się jakby sama, a bardziej zajmujące były perypetie policjantów prowadzących śledztwo.

Powieść ,,Na babski rozum" napisana jest przystępnym językiem, w lekkim, przekornym stylu, ze swadą i humorem. Narracja jest płynna, akcja płynie swoim niezbyt zawrotnym tempem, ale nie nuży. Pojawiające się zwroty akcji i zbiegi okoliczności urozmaicają ją utrzymując uwagę czytelnika na stałym poziomie.

Postacie są charakterystyczne, barwne, przedstawione zostały w sposób żartobliwy i humorystyczny z przerysowaniem niektórych ich cech. Do ich zachowań i postaw podchodzimy z pewną pobłażliwością ze względu na konwencję powieści. Na ogół wszystkie budzą sympatię i pozytywne emocje.

Czytając ,,Na babski rozum" spędziłam miły i przyjemny wieczór, bowiem książka ma charakter głównie ludyczny dostarczając rozrywki i relaksu poprzez komizm sytuacyjny i słowny z udziałem bohaterów.

Ta ciepła i lekka opowieść pozwala odpocząć od poważniejszej literatury, choć pozostawia z refleksją, że w wielu rodzinach są tajemnice oczekujące na odkrycie. Może niekoniecznie w towarzystwie funkcjonariuszy policji i innych służb, ale przynoszące, jeśli nie wymierne bogactwo, to przynajmniej satysfakcję z poznania swoich korzeni. Myślę, że każdemu z nas przyda się od czasu do czasu coś na poprawę nastroju, dlatego wszystkim polecam lekturę tego ,,kryminału rodowego".