Niewyznane grzechy siostry Juany

Wydawnictwo: Dom Wydawniczy Mała Kurka
Data wydania: 2011-06-29
Kategoria: Literatura piękna
ISBN: 978-83-62745-00-5
Liczba stron: 240

Ocena: 4 (1 głosów)

Laura Ulloa, doktorantka z Meksyku, przypadkowo znajduje w Generalnym Archiwum Indii Zachodnich w Sewilli nieznane manuskrypty spisane prawdopodobnie przez Isabel Maríę de San José, siostrzenicę Sor Juany Inés de la Cruz. Sor Juana, skromna hieronimitka, nazywana jest Meksykańskim Feniksem, Dziesiątą Muzą i niezrównaną poetką z Ameryki, bo jej ognista inteligencja na popiół spalała stosy konwenansów narzucanych kobiecym i męskim umysłom XVII wieku. Eseje, farsy, listy do dziś zachwycają subtelną erudycją i ironią, a sonety miłosne, tak pełne emocji, na pewno nie były dziełem oziębłego umysłu. Ta inteligentna i piękna kobieta swe życie poświęciła nauce i pomocy najuboższym. Takie jest przynajmniej oficjalne zdanie historyków. Odkrycie Laury nosi wszelkie znamiona sensacji. Odnalezione wspominki mogą rzucić światło na tą część życia Sor Juany, o której niewiele wiadomo i zrewidować sądy jej biografów. Między Laurą a Isabelą zaczyna toczyć się przedziwny dialog. Rozgwieżdżone niebo z traktatów astronomicznych Sor Juany zdaje się być tym samym sklepieniem, w które wpatruje się Laura, nie zdając sobie sprawy, że została wciągnięta w intrygę przekraczającą stulecia. Czy Laurze uda się odkryć dlaczego Święte Oficjum szukało obrazu pędzla mistrza Cristobala de Villalpando? Jaki związek mogło mieć zaginione płótno z osobą znamienitej hieronimitki? Odpowiedź kryje się w zapomnianych manuskryptach. Wszystko jest tylko odbiciem, pamiętaj o tym, wszystko oglądamy jak w lustrze, odwrócone. Oto cały sekret."

Kup książkę Niewyznane grzechy siostry Juany

Sprawdzam ceny dla ciebie ...

Zobacz także

Polecana recenzja

Avatar użytkownika - ankhxxl
ankhxxl
Przeczytane:,
Jakże porywające są takie książki, jak ta! Doświadczając kontaktu z taką właśnie prozą, w pełni zaczyna się rozumieć istotę metaforycznego stwierdzenia: „pożeranie książki”. Kyra Galván sięga bowiem nie tylko po nośny i budzący dreszcz emocji temat, ale też sprawnie manewruje chwytami narracyjnymi, które uatrakcyjniają jej odbiór.   Dwa plany czasoprzestrzenne – wiek XX i XVII. Dwie na pierwszy rzut oka odmienne bohaterki – Laura, młodziutka studentka, pnąca się po szczeblach kariery naukowej i Juana – zakonnica, której portret osobowościowy utrwaliły manuskrypty napisane przez siostrzenicę mniszki – Isabel. Laura podczas jednej z bibliotecznych kwerend natrafia zupełnie przypadkowo na siedemnastowieczne zapiski, przedstawiające postać jak na tamte czasy (zwłaszcza w oczach Świętego Oficjum) kontrowersyjną i nie dającą się zaszufladkować w bardzo wówczas zhierarchizowanym społeczeństwie. Losu wykształconej, światłej, występującej z autonomicznymi ideami kobiety - takiej, jak Juana - nie dzieliło wówczas wiele niewiast, zwłaszcza, że budziło to ogólny niesmak w społeczeństwie, w którym jedynym odnośnikiem był paradygmat patriarchalny. Odkrywanie wraz z Laurą krok po kroku tajemnic Juany, tytułowych „grzechów”, staje się więc bardzo ekscytującą przygodą.   Dodatkowym atutem powieści jest umiejętnie skonstruowana ...
(czytaj dalej)

Opinie o książce - Niewyznane grzechy siostry Juany

Avatar użytkownika - en-ca_minne
en-ca_minne
Przeczytane:2013-07-19, Ocena: 4, Przeczytałam, 26 książek 2013, Mam,
Takich książek nie powinni czytać historycy, nawet ci, którzy nie mają bladego pojęcia o XVII-wiecznym Meksyku. Ja przeczytałam i nie żałuję, ale spodziewałam się jednak czegoś dużo lepszego. Główna bohaterka rozwiązuje tajemnicę sprzed lat, tajemnicy najbardziej znanej meksykańskiej zakonnicy-poetki, której sława wyprzedza ilość dostępnych nam informacji na temat jej źycia. W książce przeplatają się ze sobą epoki (współczesna i sprzed czterech wieków), bohaterki (dwie zakonnice i badaczka historii), nawarstwia się krytyka kościoła katolickiego - tego z czasów inkwizycji i wspólczesnego, brak też pozytywnych męskich bohaterów. Mam też wraźenie, źe wątek miłosny jest nieco naciągany. Z punktu widzenia historyka, transkrybowane przez bohaterkę rękopisy w tym okresie nie mogły tak wyglądać, jak są opisane, a słownictwo w nich używane razem ze sposobami opisu, jest nieadekwatne. Co do plusów, to faktycznie książka jest lekka i przyjemna w odbiorze. Poza tym, ciekawym rozwiązaniem jest zgrabna sugestia (żeby nie spoilerować, nie będę się zagłębiała), jakoby opisane wydarzenia (te współczesne) wydarzyły się naprawdę. Podsumowując - dobra lektura na lato. Często wracam do lektur - nie sądzę, żebym wracała do tej...
Link do opinii
Recenzje miesiąca
Tylko dla dorosłych
Nina Majewska-Brown
Tylko dla dorosłych
Pod naszym niebem
Sylwia Kubik
Pod naszym niebem
Ta, która musi umrzeć
David Lagercrantz
Ta, która musi umrzeć
Marzycielka
Katarzyna Michalak
Marzycielka
Ojciec, czyli o Pieronku
Szymon Wróbel
Ojciec, czyli o Pieronku
Kolory pawich piór
Jojo Moyes;
Kolory pawich piór
Coco i jej mała czarna sukienka
Annemarie Van Haeringen
Coco i jej mała czarna sukienka
Wariat na wolności. Autobiografia
Wojciech Eichelberger;
Wariat na wolności. Autobiografia
Pokaż wszystkie recenzje