Ogień w gardle

w gardle moim ogień 

z gniewu i złości 

zrodzony 

to ja 

opuszczona 

smutna dziewczynka,

która pęka i się rozpada

ogniem wypełniona, 

a on dusi

skwierczy i pali

rośnie, kiedy milczę 

rośnie, kiedy krzyczę 

na ten świat, 

co rozdziera człowieka 

bólem nieujarzmionym

kiedyś mama była obok 

kiedyś dusza moja 

w ogniu nie stawała 

ze złości 

dziś szukam siebie 

w jej odejściu 

w piosence, 

którą słuchała 

w oczach, 

gdy spoglądała 

na życie

dziś istnieję obok

szukam doznań 

i lepkich słów 

szukam siebie 

zagubiona znów 

zbudowałam siebie 

z odchodzenia 

i nie mam dokąd wrócić 

zbudowałam siebie 

z zapomnienia 

i nie chcę się obudzić 

tyle noszę w sobie ognia, 

co rani i leczy 

jestem wątpliwością 

jestem niestałością 

udaję prawdę 

wymyślam życie 

dorastam w częściach, 

których nie mogę poskładać 

Czasem trzeba szybciej dorosnąć. Czasem trzeba w środku pęknąć. Pogubić się we łzach niezrozumienia. Czasem trzeba coś przeżyć, by poczuć. Na przykład wtedy, kiedy odchodzi mama. Wtedy znika, co znane. Bezpieczne i ciepłe. Zostaje to, co boli. A jeśli pamięć łaskawa, może jakieś wspomnienie. Może tamto spojrzenie. Jej oczu. 

Blanca dorastała. Uczyła się życia. Tworzyła swoje światy i doświadczała skrajnych emocji. Budziła w sobie gniew. Złość tłumiła niedbale. Uczyła się istnieć za murem z pozorów zbudowanym. Nigdy nie cała. Zawsze gdzieś w połowie była sobą. W gardle ogień, w duszy żar nieustający. Jak dar i przekleństwo. Jak krzyk z trzewi i cisza ujarzmiona. Znikała w internetowym świecie i tam poznała smak przyjaźni. Tam, mogła być sobą. Nastolatką, która po kawałku składała swoją duszę z popękanych krawędzi. 

„Ogień w gardle” to powieść o doświadczeniach młodości w chaosie opuszczenia, w intensywnych przeżyciach i zagubieniu. To dorastanie w poczuciu pustki i utraty stabilności. Coś, co odeszło bezpowrotnie. Jest takie miejsce w środku, w którym buzuje ogień. Potężny i silny. W nim można się schronić i można pogubić. Nim można uleczyć i zranić. Dać nadzieję i odebrać. Lubię takie czytelnicze doświadczenia. Bez zachwytu, ale z czymś pięknym jednak. Polecam. 

W książce poznacie Blankę. Dziewczynka, której matka znika bez śladu zostaje sama z ojcem. W internecie, w którym szuka zrozumienia, poznaje dziewczyny, z którymi utrzymuje konwersacje. Kiedy dziewczyna osiąga pełnoletność postanawia uciec z domu. I tak trafia do Madrytu gdzie po pewnym czasie, wszystkie przyjaciółki zaczynają ze sobą żyć. Tworzą rodzinę z wyboru, która daje wsparcie i pomaga przetrwać.

Kiedy Blanka na urodziny otrzymuje przesyłkę od matki, przekonuje się, że łączy je niezwykła więź. Jak matka odczuwa wewnętrzny żar, który jest darem. Jednak nie wszyscy to akceptowali uznając jej matkę, za niezrównoważoną.

Wspólna podróż przyjaciół prowadzi ich w jedno miejsce. Jakie przygody przeżyją po drodze główni bohaterowie? Gdzie zakończy się ich historia?

Sięgnijcie po książkę i sami poczujcie ogień w gardle!