"W kosmosie, czegokolwiek tknąć, wszystko się rozpada, nie pasuje, skomplikowane maszyny trzeba naprawiać niemal młotkiem. Jak u nas." (Siergiej Łukjanienko). W `Opowieściach o pilocie Pirxie` uspokajająco działać mogą na czytelnika nawet opisy zdezelowanych rakiet i ich nieodpowiedzialnej lub niesprawnej załogi. To tylko obraz normalności, z jaką wciąż mamy tam do czynienia, obraz ludzkiego świata, który obiecuje nie żądać od nas w przyszłości, abyśmy się całkowicie zmienili i dopasowali ciałem i duszą do jego technicznych wymogów. (Jerzy Jastrzębski)
Wydawnictwo: Agora
Data wydania: 2008-11-21
Kategoria: Fantasy/SF
ISBN:
Liczba stron: 378
Opinia dotyczy "Rozprawy".
Pamiętam, że chyba całe życie odradzano mi Lema. Że ciężko się go czyta, że przeintelektualizowany, że niektóre motywy obrzydliwe... I trochę sensu w tym jest. Nie wypowiem się za dużo po tak małej literackiej próbce, jaką jest niespełna dwudziestostronicowe opowiadanie, ale, szczerze powiedziawszy, nie zdziwiłabym się, gdyby dziś ktoś w Hollywood postanowił stworzyć wielki blockbuster oparty na "Rozprawie" z gwiazdorską obsadą i taka produkcja wspiełaby się na szczyty popularności. Opowiadanie ma w sobie dokładnie to, czego sci-fi potrzebuje - zastanowienie nad człowieczeństwem, gęsty klimat i przy okazji również wciągający i dość wiarygodny w swoim futuryzmie świat. Myślę, że kiedyś wezmę się za inne dzieła tegoż autora, bo początek, jaki sobie sama zapewniłam, był naprawdę obiecujący.
MA-SA-KRA Jak pierwszy raz dowiedziałem się że Lem to polski pisarz fantasy/SF to pomyślałem: O, fajne polska fantastyka. Ale już po pierwszych stronach się załamałem. Książka jest zapchana bezsensownymi (dla szarego człowieka) opisami trajektorii, nazw orbit, nukleonowo jakichś tam rzeczy i stacjii kosmicznych (bez wytłumaczenia co ta stacja robi itd.). Albo cały rozdział to dialogi. Bez opisu kto akurat mówi. I jeszcze to podzielenie na historie. Od środka, bez żadnego wprowadzenia, gdzieś jesteśmy. Spoko. Tylko że niby tam coś się dzieje, rozwiązują problem i nagle od czapy się kończy i tak samo bezsensownie zaczyna się kolejna. Zero pisania jaki mamy czas w książce. Co się już wydarzyło bądź nie. Cytuję: ,,Prix siedział w kącie baraku pod kadmową lampą ścienną i czytał dokumęrnie roztrzepaną, starą książkę, którą pożyczył jeszcze w Bazie od jakiegoś pilot, ale treść jej prawie doń nie docierała". Takie miałem odczucie podczas czytania.
Ps: Nie mam co się czepiać do okładki, bo robił ją ktoś inny, ale wygląda to jak filozof na kiblu :)
Polecam tę książkę. Podróż z Pilotem Pirxem pokazuje nam z jednej strony geniusz ludzkiego umysłu, z drugiej podejmuje dyskusję nad pozycją człowieka w coraz bardziej zautomatyzowanym świecie. Poznajemy Pirxa jako młodego studenta, który stawia swoje pierwsze kroki w lotach międzyplanetarych i obserwujemy jak wspina się po szczeblach kariery. Historia opowiedziana ciekawie z dużym poczuciem humoru a także skłaniająca do refleksji.
Największym atutem książki jest jej tematyka. Lem jest w swoim żywiole, straszy na swój sposób. Przewiduje konsekwencje rzeczy, o których mu współcześni nie myśleli. Mamy więc problematykę zdolności maszyn do samodzielnego myślenia (ze wszystkimi tego konsekwencjami). Jest lemowskie ostrzeżenie przed nadmiernym zaufaniu do komputerów. Są wreszcie istotne pytania o człowieczeństwo, o możliwości człowieka, ich granice.
Pierwsze od lat 60. XX wieku wydanie Powrotu - wczesnej powieści Stanisława Lema domykającej autobiograficzną trylogię Czas nieutracony, na którą składają...
Zbiór opowiadań Stanisława Lema. Po raz pierwszy wydany nakładem wydawnictwa Iskry w roku 1961. Zbiór zawiera następujące opowiadania (poza...
Przeczytane:2021-12-23, Ocena: 5, Przeczytałam, 26 książek 2021,
To jedna z tych ksiazek,ktorych lektura zmusza do glebszej refleksji. I chociaz to fantastyka w najczystszej postaci,to ma mnostwo odniesien do zycia kazdego z nas. Pozycja obowiazkowa dla kazdego!