Pani Jeziora

Wydawnictwo: SuperNowa
Data wydania: 1999 (data przybliżona)
Kategoria: Fantasy/SF
ISBN: 83-7054-129-1
Liczba stron: 520
Język oryginału: Polski

Tom 7 cyklu Wiedźmin

Ocena: 5.31 (78 głosów)
Inne wydania:

Andrzej Sapkowski, arcymistrz światowej fantasy, zaprasza do swojego Neverlandu i przedstawia uwielbianą przez czytelników i wychwalaną przez krytykę wiedźmińską sagę!

Ciri wpatruje się w wypukły relief
przedstawiający ogromnego łuskowatego węża.
Gad, zwinąwszy się w kształt ósemki,
wgryzł się zębiskami we własny ogon.

To pradawny wąż Uroboros.

Symbolizuje nieskończoność i sam jest nieskończonością.
Jest wiecznym odchodzeniem i wiecznym powracaniem.
Jest czymś, co nie ma ani początku, ani końca.

A to, że Uroboros gryzie swój ogon,
oznacza, że koło jest zamknięte.

Ciri, córko Pavetty! Wjedź w portal,
podążaj drogą wiodącą na spotkanie przeznaczenia!
Koło się zamknęło – myśli Ciri, zamykając oczy.
„Jadę, Geralt! Nie zostawię cię samego!”

Coś się kończy, coś się zaczyna.

W każdym momencie czasu kryje się wieczność.

Kup książkę Pani Jeziora

Sprawdzam ceny dla ciebie ...
REKLAMA

Zobacz także

Opinie o książce - Pani Jeziora

„Pani Jeziora” jest siódmym tomem sagi o „Wiedźminie Geralcie z Rivii”, a tak właściwie piątym, ponieważ dwie pierwsze części : „Ostatnie życzenie” i „Miecz przeznaczenia” są zbiorem trzynastu opowiadań o przygodach Geralta, Yennifer i Ciri.

Jaki los czeka Geralta? Czy wreszcie odnajdzie Yennifer i Ciri? Czy złowieszcza przepowiednia się ziści?

Powieść przepełniona jest mnóstwem emocji, intryg, tajemnic i magii. W tym tomie wreszcie poznajemy odpowiedzi na nurtujące nas pytania z poprzedniej części, a mianowicie w „Wieży jaskółki”. Autor zabiera nas w cudowny i magiczny świat. Świat elfów, ludzi i krasnoludów. Poznajemy dalsze losy Geralta, pięknej czrodziejki Yennifer i Cirilli- Dziecka Przeznaczenia, córki Pavetty, wnuczki Calanthe, potomkini słynnej Lary Dorren aep Shiadhal.

Powieść jest zdecydowanie grubsza od pozostałych części, ponieważ ma 520 stron, ale bynajmniej nie odchodzi od poprzednich tomów. Jest tak samo magiczna, jak pozostałe części. Powieść należy do gatunku fantasy.

Ważną kwestią powtarzającą się w powieści jest wąż Uroboros. Gad zwinąwszy się w kształt ósemki, wgryza się zębiskami w własny ogon. Symbolizuje nieskończoność i sam jest nieskończonością. Ten symbol ma przypominać, że w każdej chwili, w każdym zdarzeniu kryją się przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Każde odejście jest powrotem.

Coś się kończy,

Coś się zaczyna.

Polecam tę powieść każdemu miłośnikowi fantasy.

Akcja powieści rozgrywa się zarówno w przeszłości, jak i teraźniejszości. Przepełniona jest solidną dawką emocji, magii, intryg i mnóstwem tajemnic, które wreszcie się wyjaśniają.

Muszę przyznać, że powieść mnie zaskoczyła. Nie spodziewałam się takiego zakończenia. Czuję, że ta saga zostanie w mojej pamięci na długo, tak samo jak jej bohaterowie. Andrzej Sapkowski ubarwił swoją powieść w barwne opisy dzięki czemu łatwiej jest sobie wyobrazić ten magiczny świat przez niego stworzony.

Sięgając po tą sagę nie wiedziałam w sumie czego mam się spodziewać, ale szczerze mogę powiedzieć, że się nie zawiodłam. Jestem zadowolona, że wreszcie zdecydowałam się sięgnąć po serię o „Wiedźminie Geralcie z Rivii”.

Link do opinii
Avatar użytkownika - Sadu
Sadu
Przeczytane:2016-07-15, Ocena: 6, Przeczytałam, 52 książki 2016,
Zakończenie wspaniałej sagi wciągnęło mnie niesamowicie. Akcja co chwile zaskakuje, wiele wątków pobocznych, wszytko piękne dopełnione. Dużo trzymających w ciągłym napięciu opisów bitew i walk, smutnych i wzruszających momentów, tajemnic, chwil romantycznych i dialogów od których nie możesz powstrzymać się od śmiechu. Sapkowskiego uznaję za mistrza polskiej literatury! Lektura obowiązkowa dla wszystkich wielbicieli fantasy!
Link do opinii
Ostatnio oceniłam całość serii wiedźmin przy dodawaniu do biblioteczki "Ostatniego Życzenia" Jako, iż nie zamierzam czytać Sezonu Burz czuję się zobowiązana, by napisać o tej serii coś jeszcze. Spędziłam z nią ponad miesiąc, aż! A może raczej tylko tyle? Nie czytam zadziwiająco szybko, ale w Wiedźminie to co innego. Styl pisania Sapkowskiego mnie ujął na tyle, że żyłam każdą stroą tej cudownej prozy. Pisarz wykreował bowiem świat fantastyczny i wspaiały, o którym chce się opowiadać. Moim ulubionym tomem na zawsze zostanie Pani Jeziora, a szczególnie wzruszające zakończenie, którego się nie spodziewałam. Polecam wszystkim miłośnikom dobrej fantastyki!
Link do opinii
Zdecydowanie najlepsza część sagi o Wiedźminie! Najlepszy moment? Chyba ten jak Ciri przenosi się między czasami i światami i trafia m.in. do państwa krzyżackiego. Najgorszy wątek? Jak dla mnie to ten z radą czarodziejek. Żałosne zbieranina feministek, które wile by chciała a nic nie mogą zrobić.
Link do opinii
Avatar użytkownika - MArtT
MArtT
Przeczytane:2016-04-06, Ocena: 6, Przeczytałam, Ulubione :),
6,6 i jeszcze raz 6! "Wiedźmin" Sapkowskiego to niewątpliwie jedna z najlepszych książek, jakie miałam przyjemność czytać. Nasza duma. Wszystkie 7 części (pięcioksiąg + dwie poprzedzające) trzymają w napięciu i doskonale się ze sobą łączą oraz uzupełniają. Zakończenie "Pani Jeziora" długo gości w myślach. Po każdej części gwarantowany "kac książkowy" :) Jestem zachwycona tą historią.
Link do opinii
Avatar użytkownika - Karen72
Karen72
Przeczytane:2016-03-08, Ocena: 6, Przeczytałem,
Link do opinii
Avatar użytkownika - krasu
krasu
Przeczytane:2015-09-20, Ocena: 5, Przeczytałem, 52 książki 2015,
Ciri ucieka ze swgo świata za pomocą wieży Jaskółki. Trafia do krainy elfów i jednorożców. Król chce miec z nią dziecko, by wzmocnic jeszcze bardziej gen Starszej Krwi, niestety jego plany legnął w gruzach. Dzięki pomocy magicznych koni, Cirilla ucieka z tego świata przed istotami, które chcą posiąśc jej dar poruszania się między czasem i przestrzenią by móc rządzic wielką różnorodnością wymiarów, które powstały po Koniungcji. Wiedźmin Geralt dociera do kięstwa Toussanit, słynącego z winnic i wybornych win znanych na całym świecie. Okazuje się, iż Jaskier zna tutejszą królową, z którą łączył go gorący romans i może coś więcej. Przypadkiem Geralt dowiaduje się gdzie ukrywa się czarnoksięznik Vilgefortz, przetrzymujący Yennefer i czychający na dar Ciri. Fringilla Vigo- członkini Loży stara się wyciągnąc z niego tę informację powołując się na przelotny romans, który połączył ich los na czas pobytu wiedźmina w księstwie win, dobrej i szczodrze nakrapianej trunkiem zabawy. Czy Chaos zatryjumfuje, czy może zwycięży Dobro? Ostatnia częśc tego wspaniałego dzieła kunsztu pióra i ludzkiej wyobraźni.
Link do opinii
Avatar użytkownika - Edyta_S
Edyta_S
Przeczytane:2015-06-15, Ocena: 5, Przeczytałam, Mam,
I tym razem A. Sapkowski pokazał klasę, seria książek o wiedźminie cóż można powiedzieć to klasyka, napisana językiem , który nie do każdego przemówi, specyficzne poczucie humoru, ale i tak czytam i powracam do tej serii z przyjemnością
Link do opinii
Avatar użytkownika - aqunia94
aqunia94
Przeczytane:2013-11-07, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki - 2013 ,
Generalnie jestem zachwycona przygodami wiedźmina Geralta, aczkolwiek ten tom podobał mi się najmniej, niby sporo się działo, ale jakoś przeniesienie się przez Ciri do innego Uniwersum - Król Artur, Merlin itd- jakoś mnie nie przekonało. Niemniej Saga Wiedźmin to pozycja obowiązkowa na liście każdego fana fantastyki:)
Link do opinii
Kolejna powtórka i kolejne podniesienie ocen. O czym jest cykl o wiedźminie, każdy pewnie wie, więc przynudzać nie będę. Zaznaczę tylko, że z każdym spotkaniem dostrzegam w tych powieściach więcej szczegółów i coraz więcej wartości. Mimo znajomości fabuły, konsekwencji kolejnych wydarzeń i zakończenia, przygody Geralta, Yennefer i Ciri potrafią mnie pochłonąć, zagrać na emocjach, dostarczyć intelektualnej rozrywki, wywołać uśmiech czy nawet parsknięcie głośnym śmiechem tak skutecznie, że zapominam o otoczeniu, dając się wessać temu brutalnemu światu. Jego bogactwo, każdy przejaw życia opisany z wyczuciem dramatyzmu, urozmaicona geografia, logika zdarzeń, wielość krajów, ich ustroje, polityka i społeczeństwa, zróżnicowane i pełne, nie potrafią znudzić. Do tego szczypta, całkiem spora, magii, liczne rasy istot myślących i potworów, zamieszkujących wspólnie każdy zakątek wiedźminowego świata, ubarwiają odczytywanie zależności, oddziaływań i smaczków zawartych na niemal każdej stronie siedmioczęściowego cyklu. Przednia rozrywka, do której na pewno jeszcze nie raz wrócę. (Ocena: t. 1-7 - 6/6)
Link do opinii
Avatar użytkownika -

Przeczytane:, Mam, 26 Ksiażek 2013,
Świetny opis bitewnego zgiełku, naprawdę czuć taki bestialski klimat i krew skapującą z kart książki. Atmosferę zdecydowanie psuje "skakanie po wymiarach", jest ono zdecydowanie zbyt długie, przez co tworzy się bardzo chaotyczna narracja. Niemniej jednak dobre zakończenie sagi o Geralcie.
Link do opinii
Avatar użytkownika - NataliaM
NataliaM
Przeczytane:2020-07-13, Ocena: 5, Przeczytałam,
Avatar użytkownika - AlopexLagopus
AlopexLagopus
Przeczytane:2020-04-13, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2020,

Chociaż ta szalona wieloosobowa i wieloczasowa narracja zaczynał mnie już męczyć, a wątek z ciamajdowatym Galahadem był taki sobie, ostatecznie zdecydowałam, że jednak jestem zachwycona. Ciri zaczyna świadomie kierować swoimi zdolnościami i z pomocą zaprzyjażnionego jednorożca oraz czarodziejki z "kiedy indziej" wraca na ratunek Yeneffer. Tymczasem Geralt również przybywa na ratunek im obu. (to jest moment, kiedy to ich PRZEZNACZENIE mnie troche rozczarowało) W końcu dowiadujemy sie po jakiego grzyba cesarz Nilfgardu gania Ciri po całym kontynencie oraz co planują przemądrzałe magiczki. Zakończenie trochę smutne ale jakieś takie dające nadzieję :-)

Link do opinii
Avatar użytkownika - NaturaLapsea
NaturaLapsea
Przeczytane:2020-03-25, Ocena: 4, Przeczytałem,

Nikt nie zgłębił do końca tajemnicy przeznaczenia. Wielu uzurpuje sobie prawo do wiedzy czym ono jest i jak go wykorzystać do własnych potrzeb. Bohaterowie sagi Sapkowskiego walczą o możliwość kierowania własnym losem, choć wiedzą, że jest to walka przegrana. Nie chcą i nie mogą pogodzić się z fatum, nie potrafią być marionetkami poruszanymi niewidzialną ręką kreatora rzeczywistości. Niestety są jedynie kamykiem wpadającym w tryby żaren przeznaczenia. Nawet najwybitniejsza jednostka jest tylko pyłem unoszącym się w przestrzeni czasu.

Link do opinii
Avatar użytkownika - aeljot
aeljot
Przeczytane:2020-02-23, Ocena: 6, Przeczytałam, 12 książek w 2015 roku,
Avatar użytkownika - Agatonik
Agatonik
Przeczytane:2020-02-14, Ocena: 4, Przeczytałam,

Ostatni tom bardzo nierówny. Są zarówno fascynujące momenty, kiedy Ciri przemierza różne światy, jak i moim zdaniem za bardzo rozbudowane, nie wnoszące nic nowego, a chwilami męczące i nużące. Nie rozumiem, jaki był sens na niemalże 100 stronach opisywać bitwy. Zakończenie? Jak z ckliwego romansu. Wiem, że to bardzo niepopularne, ale jestem rozczarowana sagą. Słysząc tyle zachwytów, spodziewałam sie dzieła znacznie wnikliwszego, uniwersalnego i ze zdecydowanie bardziej pogłębioną analizą psychologiczną postaci. Oczekiwałam też pewnie bardziej złożonego studium socjologicznego na podstawie stworzonego przez Sapkowskiego uniwersum. Mam wrażenie, że przeczytałam średnio interesująćą przygodówkę fantasy i niewiele więcej. 

Link do opinii
Inne książki autora
Coś się kończy, coś się zaczyna
Andrzej Sapkowski0
Okładka ksiązki - Coś się kończy, coś się zaczyna

Najnowsza książka mistrza fantasy to zbiór opowiadań drukowanych w Fantastyce, m.in.: Droga, z której się nie wraca, Muzykanci, Tandaradei...

Trzynaście kotów
Andrzej Sapkowski0
Okładka ksiązki - Trzynaście kotów

Fascynujący zbiór opowieści o najbardziej tajemniczym stworzeniu na świecie. Horror i groteska, fantasy i science fiction, czołowi polscy autorzy, m.in...

Zobacz wszystkie książki tego autora