Pani na wrzosowisku. Tom 3. Przerwana serenada

MELODIA CISZY

"Tylko odważni ludzie mogą zmieniać świat na lepsze."
Wyzwaniem dla każdej zakochanej pary jest niewątpliwie rozłąka. Jeśli jest krótka, może wręcz podsycać i intensyfikować uczucia. Tęsknimy, odczuwamy brak ukochanej osoby, nie możemy się doczekać końca izolacji, a powroty bywają spełnieniem marzeń i uczuciem ulgi. Czy podobnie dzieje się wtedy, kiedy owa rozłąka trwa bardzo długo, kiedy tracimy z oczu naszą drugą połówkę na czas, wydawałoby się, że nieokreślony? Sytuacje bywają różne, a kiedy dowiadujemy się czegoś, co narusza nasze poczucie bezpieczeństwa i stawia zaufanie pod znakiem zapytania, wtedy ponowne spotkanie ukochanej osoby może nawet nastręczać lęków i obaw. Czy serenada zwana miłością potrafi przetrwać nawet takie burze i po długiej przerwie wciąż odgrywać swoją dawną melodię?

"Zamknięta w ponurym, wiekowym domostwie, marzyła o wiośnie. No i – rzecz jasna – o powrocie męża."
Eliza Winter, żona zdolnego kompozytora, krótko po ślubie zostaje sama w wielkim Winter Abbey i powoli poznaje panujące w nim zwyczaje. Źle znosi rozłąkę z mężem, który swoją podróżą do Paryża próbuje udowodnić, że jego opery zasługują na miano najlepszych. Eliza zaś podejmuje się misji odmienienia ponurego dworu, tchnięcia w niego życia i pozbycia się duchów, które wydają się być bardziej realne niż mieszkający w nim ludzie. Przede wszystkim jednak próbuje nawiązywać kontakty w pobliskim miasteczku i znaleźć przyjaciół, którzy potrafią pocieszyć i uratować człowieka przed marazmem, zagubieniem i obłędem. Bo to ostatnie zdaje się towarzyszyć mieszkańcom rezydencji od zawsze i prowadzi do nawarstwiania się tajemnic, które nie sprzyjają dobrej atmosferze. Bo czy to tylko przypadek czy skrzętnie skrywana prawda, iż w jednym domu wszystkie kobiety wydają się nieco zwariowane, a ich dusze nie chcą opuścić ziemskiego padołu i nawiedzają tych, którzy ośmielili się zakłócić odwiecznie panujące zasady? Eliza zdecydowanie nie chce stać się jedną z nich.

"Najlepszym sposobem na chwilowe zapomnienie o przykrych sprawach jest działanie."
Odkrywanie prawdy jednak często bywa bolesne, szczególnie kiedy podważa nasze zaufanie do drugiego człowieka. Potrzeba wiele odwagi, aby wśród domysłów i półprawd wyciągać dobre wnioski i nie poddać się zwątpieniu. Bo kiedy Eliza spotyka siostrę Richarda i powoli zaczyna splatać wątki, czuje się oszukana, a uczucie zawodu przynosi wiele pytań, które domagają się odpowiedzi. Jak spojrzy mężowi w oczy, kiedy ponownie się spotkają? Czy będzie potrafiła wybaczyć i ponownie zaufać? Wreszcie, czy Richard będzie w stanie wytłumaczyć kierujące nim powody, a jego argumenty okażą się wystarczająco przekonywujące, aby ich przerwana życiowa podróż mogła nadal trwać? Jeśli w ogóle wróci…

Inni bohaterowie również stoją na życiowym rozdrożu i czują, że coś zostało przerwane, zatrzymane i nie chce od nowa zacząć się toczyć sprzyjającym im kołem. Brat Elizy podejmuje ryzykowne kroki odzyskania utraconych pieniędzy, a mała Nelly otrzymuje intratną propozycję, dzięki której może kiedyś wypłynąć na szerokie wody aktorstwa i osiągnąć w życiu coś więcej niż tylko występy w podrzędnym teatrzyku w biednej części Londynu. Jednak wszystko zdaje się takie niepewne, zbyt nowe lub zbyt piękne, aby mogło być prawdziwe. Niestety każda opcja jest możliwa i wystarczy jedna fałszywa nuta, aby zepsuć ostateczny efekt i zaprzepaścić tak pięknie zapowiadający się utwór.

"Po chwilach strachu i fizycznej słabości Eliza Winter znów stała się wojowniczką."

„Przerwana serenada” prowadzi nas poprzez wrzosowiska i ulice Londynu i pozostawia w zawieszeniu, co do kolejnych kroków bohaterów. Czujemy, że Eliza stoi na skraju urwiska, który wydaje się niezwykle niebezpieczny, ale też nęcący. Tylko najodważniejsi zdołają się uratować i poprowadzić swoje życie innymi ścieżkami. Czytając, wsłuchujemy się w melodię, która z czasem cichnie i nie wiadomo, czy dane nam będzie usłyszeć ją ponownie. A zapowiadała się tak romantycznie… Ciągle zastanawiam się nad tym, jak wiele samozaparcia i ogromnych pokładów miłości potrzeba, aby przetrwać w miejscu, które jest dla nas kompletnie obce, ciągle żywić nadzieję, że jutro będzie lepiej oraz wierzyć, że dokonało się dobrego wyboru. Jak bardzo trzeba kochać, aby wciąż słyszeć tę serenadę miłości, która obiecywała tak wiele, a obecnie próżno szukać jej dźwięków. Jestem bardzo ciekawa, czy w kolejnym tomie muzyka wybrzmi radosnymi tonami dla wszystkich bohaterów.

Gorąco polecam.

*Wszystkie cytaty pochodzą z książki Przerwana serenada, Lucyna Olejniczak, Wydawnictwo Prószyński i S-ka, 2026

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

W kolejnym tomie powieści Lucyny Olejniczak znowu przenosimy się do dawnej Anglii i śledzimy losy bohaterów znanych nam z poprzednich części. Polskiej artystokratki, która przemierzając wrzosowe wzgórza odkrywa sekrety siostry swojego męża i mrocznej rezydencji, w której przyszło jej żyć. Małej Iskierki, dziewczynki, która trafia pod opiekę baronowej i marzy o karierze na londyńskich scenach. Brata polskiej artystokratki, który walczy, aby przeżyć wśród londyńskiej socjety, a ma niezwykłe umiejętności pakowania się w kłopoty.

Ich losy zostały przedstawione przez autorkę w tak barwny i interesujący sposób, że śledziłam jej z dużym zainteresowaniem. Ciekawie został w tej książce odmalowany świat dawnej Anglii z jego blaskami i cieniami, chociaż odnoszę wrażenie, że tych drugich było znacznie więcej.

Jest to bowiem książka o tajemnicach, ale przede wszystkim o sławie. O niełatwej drodze do niej i o cenie, jaką trzeba zapłacić by znaleźć się na szczycie. Podobały mi się również liczne sekrety i tajemnice, które skrywały karty książki. No i ten niesamowity klimat angielskich wrzosowisk, tajemniczej rezydencji i ukrytych w niej sekretów i ...muzyki, która przewija się przez karty książki.

Powieść pozostawiła jednak pewien niedosyt. Tak wiele tajemnic i okoliczności nie zostało jeszcze rozwikłanych. Pojawiły się nowe. Dlatego liczę na kolejny tom. Niech ta literacka muzyka dalej brzmi...

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

 ,,Przerwana serenada" to trzecia odsłona cyklu Pani na wrzosowisku, którego autorką jest Lucyna Olejniczak.

W niniejszym tomie poznajemy dalsze losy Elizy Winter, która pozostaje prawie sama w rezydencji małżonka, gdy ten wyjeżdża, by promować swoją twórczość. Kobieta czuje się samotna w przytłaczającym ją domostwie, dlatego zaczyna szukać kogoś do towarzystwa i w ten sposób jej ścieżki przecinają się z Abigail - młodą, energiczną i bardzo elokwentną panienką, która ma jednak pewną przypadłość komplikującą jej życie.

Co dokładnie uprzykrza żywot dziewczynie? - tego dowiecie się z kart powieści. Powiem Wam jednak, iż autorka potrafi mocno zaintrygować czytelnika.

Jeśli zaś chodzi o Elizę to wbrew dotychczas panującym w Winter Abbey zasadom stara się ona zintegrować z mieszkańcami okolicznego miasteczka. Nie jest to łatwe zadanie, gdyż z nieznanych kobiecie powodów są oni wobec niej dosyć nieufni i zdystansowani. Jest jednak kilka osób, które przyjmują jej zaproszenie na towarzyskie wieczorki artystyczne, które organizuje.

Ponadto nasza bohaterka wciąż próbuje rozwikłać rodzinne sekrety Winterów oraz zagadkowe losy Iris Winter - swojej szwagierki, z którą w sekrecie się spotyka... Co przyniesie owo spotkanie? Czy Eliza znajdzie odpowiedzi na swoje pytania? - tego również dowiecie się z książki.

Równolegle poznajemy również dalsze losy Stanisława - brata Elizy, którego życie znów nie oszczędza i w wyniku różnorakich zawirowań popada on w kolejne tarapaty... Jego perypetie także wciągają czytelnika sprawiając, że chcemy wiedzieć dokąd go to wszystko zaprowadzi.

Wracając jeszcze na moment do Elizy - martwi się ona o męża, z którym kontakt na dłuższy czas się urywa... I choć w końcu kobieta otrzymuje wyczekiwane wieści to nadal, z pewnych względów pozostaje niespokojna.

Kiedy pojawia się możliwość wyjazdu do Paryża i spotkania z mężem to Eliza skwapliwie z tego korzysta. Czy wyprawa ta okaże się satysfakcjonująca? A może przyniesie ze sobą jakieś zaskakujące wydarzenia?

Zdradzę Wam jedynie, iż autorka w pełni zadbała o to, aby nie było tutaj ani grama nudy.

Po raz kolejny czytelnicy otrzymali wielowątkową i porywającą opowieść osadzoną w klimacie bezbrzeżnych angielskich wrzosowisk. A wszystko to pobrzmiewające dźwiękami muzyki klasycznej.

Jeśli znacie ten cykl to oczywiście polecam kolejny jego tom. A jeśli szukacie ciekawej historii rozgrywającej się pomiędzy Polską - Anglią i europejskimi metropoliami, a prócz tego skrywającej wiele rodzinnych tajemnic i dotykającej różnorodnych relacji międzyludzkich to również polecam Wam serdecznie wszystkie dotychczasowe opowieści z cyklu Pani na wrzosowisku.

Lucyna Olejnik kreśli w swoich opowieściach fascynujący, niespieszny i pełen detali oraz niuansów klimat, który mocno angażuje czytelnika, zatem jeżeli lubicie tego typu opowieści to myślę, że i ta (oraz cały ten cykl) Wam się spodoba.

Sama z niecierpliwością wyczekuję kolejnego tomu, zwłaszcza po tak zaskakującym zakończeniu ,,Przerwanej serenady". 

 
* https://www.facebook.com/Ksiazkowoczyta *
https://ksiazkowoczyta.blogspot.com/2026/02/trzecia-odsona-perypetii-pani-na.html

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Lucyna Olejniczak wraca z poruszającą kontynuacją losów Pani na wrzosowisku, czyli Elizy Bielskiej. W trzecim tomie zatytułowanym ,,Przerwana serenada" autorka splata tajemnicę, historię i emocje w jedną, sugestywną całość. Wątki rodzinnych sekretów, mroczna atmosfera Winter Abbey i wewnętrzna siła bohaterki sprawiają, że od książki trudno się oderwać. Akcja trzeciego tomu toczy się głównie na angielskich wrzosowiskach. Mroczna, wiejska rezydencja Winter Abbey w Yorkshire, już od pierwszych stron intryguje i budzi niepokój. Plotki o ciążącej nad posiadłością tajemniczej klątwie , oddane są przez autorkę subtelnie, bardziej poprzez nastrój i niedopowiedzenia, niż faktyczną grozę. Tak poprowadzony wątek idealnie współgra z emocjonalnym stanem głównej bohaterki. Jej podejrzenia, niepewność nabierają kształtu. Eliza pod nieobecność męża, próbuje podejmować własne decyzje. Nawiązuje nowe relacje z mieszkańcami miasteczka. Inicjuje spotkania artystyczno-kulturalne w posiadłości, udowadniając tym samym, że jest kobietą odważną, aktywną, choć wciąż targaną wątpliwościami. Jej serce rozdarte jest między miłością, poczuciem obowiązku a lękiem. Równolegle do losów Elizy prowadzone są wątki poboczne, czyli losy jej brata Stanisława i kariera teatralna ,,Iskierki" małej Nelly. Urozmaicają one narrację. ,,Przerwana serenada" zachwyca klimatem. Melancholijnym, pełnym napięcia i emocji, z wyraźnie naszkicowanym tłem historycznym. Lucyna Olejniczak sprawnie buduje napięcie i dramaturgię, krok po kroku odsłaniając tajemnice posiadłości Winter Abbey i jej mieszkańców. Stawia również bohaterów w groźnych sytuacjach i przed coraz to trudniejszymi wyborami. ,,Przerwana serenada" to znakomita kontynuacja cyklu. Z całą pewnością usatysfakcjonuje czytelników znających poprzednie części serii. Natomiast tych, którzy cenią powieści obyczajowe z nutą grozy i romantyzmu, osadzone w ciekawym tle historycznym, na pewno przekona do sięgnięcia po tę książkę.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Po przeczytaniu najnowszej powieści Lucyny Olejniczak pod tytułem "Przerwana serenada" zostałam w lekkim szoku i chęcią sięgnięcia po następną część. Mam nadzieję, że autorka już ma w głowie pomysł na dalszy ciąg tej historii. 

Końcówka to jeden wielki armagedon emocji. Uwielbiam dreszcze, które one wywołują. Dzięki nim nie da się zapomnieć o tej historii. Mocno kibicuję Elizie Bielskiej. Mam nadzieję, że jeszcze życie się do niej uśmiechnie.

W tej części Eliza zostanie bez męża w ponurej, mrocznej i tajemniczej rezydencji Winter Abbey. Odkryje coś, czego nie powinna odkryć. Czy poradzi sobie z tym? Martwiłam się o jej męża. Zastanawiałam się, czy jeszcze kiedyś go zobaczy. Z "Przerwanej serenady" dowiecie się, jaki plan miała autorka na to małżeństwo. Moim zdaniem wyszło jej to genialnie. 

Zajrzymy również do brata Elizy, który jak zwykle wpada z deszczu pod rynnę. Czy jeszcze kiedyś się ogarnie? Jak czytam rozdziały z jego udziałem, to jestem bardzo nerwowa. 

Nie zabraknie wątków z małą Nelly w głównej roli. Ta dziewczynka również przeżyje nieprzyjemne chwile. Czy i dla niej zabłyśnie najjaśniejsza gwiazda? Nelly jest bardzo uzdolniona aktorsko. Czy poradzi sobie w trudnym teatralnym świecie? Mam na oku tę utalentowaną małą aktorkę.

Lucyna Olejniczak w bardzo dobry sposób wszystko opisała, dzięki czemu przeniosłam się do tamtego świata. I mogłam bacznie obserwować naszych bohaterów.

Znalazłam tutaj sceny, które mną lekko wstrząsnęły i przeraziły. Były też takie, które dały mi nadzieję na lepsze jutro.

Autorka w swoim trzecim tomie przeniosła nas do roku 1839. Poruszamy się po Yorkshire, Londynie i Paryżu.

Jeżeli lubicie czytać obyczajówki najlepszych polskich pisarek, to ja polecam wam całą serię "Pani na wrzosowisku" Lucyny Olejniczak. Zacznijcie czytać od "Preludium", "Ostatni nokturn" i "Przerwana serenada".

Wszystkie trzy książki mają śliczne okładki, które warto mieć na swojej półce. 

Uwaga, książki Lucyny Olejniczak pokochają kobiety w każdym wieku. 

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

,,Przerwana Serenada" to trzeci tom serii Pani Na wrzosowisku. To opowieść o Elizie Bielskiej, która w czasie wojny uciekła z Warszawy do Anglii. I to tam wśród wrzosowisk wydaje się, że odnalazła swoje miejsce.

 

Coraz śmielej nawiązuje nowe znajomości, organizuje spotkania z arystokracją... Zdarza się jednak coś dziwnego. W rezydencji Winter Abbey czuć obecność ducha. Na dodatek traci kontakt z Richardem.

 

Natomiast brat Elizy wpada w coraz większe kłopoty, a Nellą zaczyna interesować się baronowa z Paryża. Kobieta chce uczynić z niej gwiazdę londyńskich teatrów.

 

Uwielbiam pióro Pani Lucyny Olejniczak. Potrafi ona jak nikt inny mnie zaczarować. Opis miejsc, w których znajdują się bohaterowie sprawia, że dosłownie przenoszę się w czasie i w miejscu, Książka napisana jest z jednej strony lekkim stylem, a z drugiej pięknym oddającym ducha minionej epoki.

 

Bohaterowie w tej książce są rewelacyjny. Każda z opisanych tutaj postaci potrafi zaskoczyć, wzruszyć, a czasami zezłościć. W książce są momenty, które sprawiają, że napięcie rośnie. Nie zabraknie tutaj również sekretów i tajemnic.

 

Jeśli również chcecie przenieść się do dawnej Anglii i poczuć jej klimat to bardzo polecam ,,Przerwaną Serenadę" oraz wcześniejsze dwa tomy.

 

 

(Kliknij aby rozwinąć opinię)