Piekielna osiemnastka

🎂 ”𝓟𝓲𝓮𝓴𝓲𝓮𝓵𝓷𝓪 𝓸𝓼𝓲𝓮𝓶𝓷𝓪𝓼𝓽𝓴𝓪” 𝓓𝓪𝓰𝓶𝓪𝓻𝓪 𝓦𝓪𝓻𝓼𝔃𝓮𝔀𝓼𝓴𝓪-𝓚𝓸ł𝓪𝓬𝔃 ✨

 Psychologiczny thriller pełen pytań

Dagmara Warszewska-Kołacz stworzyła powieść, która nie tylko bawi, ale przede wszystkim prowokuje do myślenia. Jakie są granice naszego wpływu na własne życie?

▪𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪

To moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, które okazało się być zaskakująco dobre. Jakie było moje zaskoczenie, gdy „Piekielna osiemnastka” bardzo szybko  przybrała zupełnie nieoczekiwany obrót, dosyć mierny początek zamienił się w coś, od czego bardzo ciężko było mi się oderwać, co z każdą kolejną przewróconą kartką pochłaniało mnie coraz bardziej i sprawiło, że nim się zorientowałam w całą tę historię poczułam się zaskakująco mocno zaangażowana.

Główną bohaterką powieści jest Julia, młoda dziewczyna wkraczająca w świat dorosłości. Jednak dla niej pełnoletność nie zwiastuje radości i beztroski. Dorastając w zamkniętym, silnie religijnym środowisku, przez lata doświadczała odrzucenia oraz niezrozumienia ze strony rówieśników. Izolacja i narastające poczucie osamotnienia sprawiły, że Julce coraz trudniej jest odnaleźć swoje własne miejsce w świecie. Sytuację dodatkowo komplikuje obecność tajemniczego głosu, który towarzyszy jej myślom i stopniowo zaczyna wpływać na postrzeganie rzeczywistości. W miarę rozwoju akcji bohaterka zostaje zmuszona do konfrontacji nie tylko z ludźmi wokół siebie, lecz także z własnymi emocjami, lękami i wyborami, od których może zależeć jej przyszłość.

Postać Julii została wykreowana w sposób przekonujący i pełen psychologicznej głębi. Dziewczyna mierzy się z poczuciem osamotnienia, wewnętrznym chaosem oraz silną potrzebą odzyskania własnej tożsamości, co czyni ją bardzo wiarygodną postacią dla czytelnika, który z łatwością może się utożsamić z jej historią. Jej emocje, niepewność oraz próby sprzeciwienia się narzuconym zasadom zostały przedstawione bardzo naturalnie, co niezwykle przypadło mi do gustu. Równie istotną rolę odgrywają bohaterowie drugoplanowi, którzy budują duszną atmosferę powieści i uwydatniają narastające poczucie wykluczenia głównej bohaterki.

Jednym z najbardziej intrygujących motywów w powieści jest obecność tajemniczego głosu towarzyszącego bohaterce. Według mnie stworzyło to atmosferę niepokoju i z pewnością sprawiło, że granica między rzeczywistością a wytworem wyobraźni Julii, stały się bardzo rozmyte. Autorka do samego końca umiejętnie poprowadziła narrację, tak by czytelnik nie miał pewności, które wydarzenia są realne, a które mogą wynikać z psychicznego stanu bohaterki.

Książka jest naprawdę cieniutka, jednak akcja jaka się w niej rozgrywa jest bardzo zaskakująca. Historia z każdą stroną nabiera tempa i sprawia, że ciężko jest się oderwać od lektury. Podczas czytania ciągle odczuwałam niepokój i naprawdę bałam się tego, co może się wydarzyć na następnej stronie, ale pomimo tego, książka bardzo mnie wciągnęła i nie mogłam odłożyć jej na bok, dopóki nie poznałam zakończenia.

„Piekielna osiemnastka” to przejmująca powieść z pogranicza thrillera psychologicznego z nutą surrealizmu, która od pierwszych stron buduje atmosferę niepokoju.  Autorka nie ogranicza się jedynie do przedstawienia problemów związanych z dorastaniem, a tworzy wielowymiarową historię o ludzkich lękach, samotności i wewnętrznych konfliktach. Tą historią bardzo dobitnie pokazuje skomplikowane relacje między ludźmi, które pełne są napięć, przemilczeń i emocjonalnych ran.

Nie pozostaje mi nic innego jak polecić Wam ten tytuł. 🫶🏼

Piekielna osiemnastka autorstwa Dagmara Warszewska-Kołacz to książka, która od pierwszych stron wciąga swoją mroczną atmosferą i niepokojącym klimatem, jednocześnie poruszając bardzo ważne i trudne tematy związane z dorastaniem i poszukiwaniem własnej tożsamości. To nie jest zwykła historia o wchodzeniu w dorosłość – to intensywna, psychologiczna podróż w głąb ludzkiej psychiki.

Styl autorki jest niezwykle sugestywny, a jednocześnie przystępny. Dagmara Warszewska-Kołacz pisze w sposób, który łatwo pozwala zanurzyć się w świecie bohaterki, ale jednocześnie nie stroni od głębszych refleksji. Jej język jest obrazowy, momentami wręcz duszny, co świetnie współgra z klimatem niepewności i napięcia. Autorka bardzo umiejętnie buduje atmosferę – balansuje między realizmem a elementami grozy i realizmu magicznego, dzięki czemu czytelnik do końca nie jest pewien, gdzie kończy się rzeczywistość, a zaczyna coś znacznie bardziej niepokojącego.

Fabuła skupia się na Julii, która stoi u progu dorosłości, ale jej osiemnaste urodziny nie mają w sobie nic z beztroskiego świętowania. Wychowana na marginesie religijnej społeczności, odrzucona i napiętnowana przez rówieśników, dziewczyna zmaga się z poczuciem wyobcowania. Dodatkowo w jej głowie odzywa się tajemniczy głos – coś, co może być zarówno wsparciem, jak i zagrożeniem. Wraz z rozwojem wydarzeń Julia musi zmierzyć się nie tylko z otaczającym ją światem, ale przede wszystkim z samą sobą i z decyzjami, które mogą zaważyć na całym jej życiu.

Bohaterka jest niezwykle autentyczna i wielowymiarowa. Jej lęki, zagubienie, potrzeba akceptacji i jednoczesna chęć buntu są bardzo wiarygodne, co sprawia, że łatwo się z nią utożsamić. Postacie drugoplanowe – zarówno rówieśnicy, jak i członkowie społeczności – tworzą tło, które podkreśla jej izolację i potęguje napięcie. Relacje międzyludzkie są tu pełne niedopowiedzeń, presji i emocjonalnych zranień.

Motywy obecne w książce są bardzo wyraźne i mocno wybrzmiewają: inność, wykluczenie, poszukiwanie tożsamości, walka dobra ze złem, a także wewnętrzne konflikty, które każdy z nas w mniejszym lub większym stopniu zna. Tajemniczy głos w głowie Julii można odczytywać zarówno dosłownie, jak i symbolicznie – jako uosobienie naszych lęków, pragnień czy impulsów, które czasem próbują przejąć nad nami kontrolę.

Emocje w tej książce są intensywne i momentami przytłaczające. Towarzyszy nam niepokój, napięcie, ale też współczucie i zrozumienie dla bohaterki. To historia, która potrafi wywołać dyskomfort, zmusić do refleksji i pozostawić czytelnika z wieloma pytaniami. Jednocześnie pojawia się też nadzieja – cicha, ale istotna, że nawet w najtrudniejszych momentach można odnaleźć w sobie siłę.

Pod względem gatunkowym jest to thriller psychologiczny z elementami grozy i realizmu magicznego, skierowany głównie do młodzieży starszej i dorosłych czytelników, którzy cenią historie wymagające emocjonalnego zaangażowania i skłaniające do myślenia.

To książka, która nie daje o sobie łatwo zapomnieć – wciąga, niepokoi i zostawia ślad na długo po zakończeniu lektury. Jeśli lubisz historie mroczne, wielowarstwowe i dotykające głębokich tematów, zdecydowanie warto po nią sięgnąć.

Julka odlicza. 

Każdy dzień zbliża ją do dnia urodzin. 

Osiemnastych. 

Do początku oficjalnej dorosłości. 

Jednak czy ten dzień będzie dla niej rzeczywiście perfekcyjny, tak jakby chciała? Rówieśnicy niekoniecznie lgną do Julki. Można powiedzieć, że jej unikają, a powodem tego jest brak chrztu oraz wychowanie w niereligijnej rodzinie, co nie jest dobrze odbierane w lokalnej społeczności. 

Jakby Julce było mało stresów na co dzień, w jej głowie ciągle pojawia się pewien głoś, który nie daje jej spokoju. Definiuje on każdą podjętą przez nią decyzję. Do tego okazuje się, że Julka żyła do tej pory w kłamstwie, które zafundowała jej najbliższa rodzina... 

Jak bardzo wpłynie to na przyszłość dziewczyny? 

Ta opowieść to jedna wielka tajemnica. Już od samego początku śledząc losy głównej bohaterki, Julki, czuć, że coś wisi w powietrzu. I nie jest to coś, co planuje wybuchnąć i zrzucić jednorazową bombę na główną bohaterkę. To jest o wiele gorsze - łuszczy się powoli, pozwalając, aby tajemnice, które skrywało, opadały na ziemię, jednocześnie przygniatając Julkę kawałek po kawałku... 

Jakby tego wszystkiego było mało, dziewczyna nie jest akceptowana przez swoich rówieśników. Dlaczego? Dlatego, że w małym miasteczku to dorośli narzucili na swoje dzieci ,,normy" kościelne, których ci muszą przestrzegać. To Julkę wyklucza. Bo jest inna. Nieochrzczona. Bo nie wychowują jej biologiczni rodzice, których zabrakło. Bo zdobywa lepsze oceny od reszty i nie spędza godzin na nauce. Tym odstaje od reszty. Jest wyjątkowa, co nie zawsze oznacza plus... 

,,Piekielna osiemnastka" to połączenie thrilleru z elementami, które w naturze nie mają racji bytu. To miks gatunkowy skierowany do młodzieży, który wciąga już od pierwszych stron swoją oryginalnością. Bohaterowie zostali wykreowani tak, że nie sposób ich nie polubić. Każdy rozdział, będący kolejnym dniem zbliżającym do wejścia w pełnoletność, dostarcza wielu emocji i wrażeń. Jednak nie jest to tylko opowieść, która ma umilić odbiorcy czas z nią spędzony. ,,Piekielna osiemnastka" to historia, która zabiera młodego odbiorcę (ale nie tylko - ja do młodych już nie należę, a bawiłam się świetnie) w podróż do ludzkiej psychiki, ukazując, jak wiele zła może spowodować przemoc psychiczna wobec drugiego człowieka czy wytykanie go palcami za to, że nie jest taki, jak reszta. 

Osobiście polecam, bardzo.