Pierwsze damy II Rzeczpospolitej

Kamil Janicki z wielkim poświęceniem przystąpił do zbierania materiału do tej książki. Pomysł na serię książek wydanych w takiej formie był strzałem w dziesiątkę. Po pierwsze autor nie zasypuje czytelnika lawiną suchych faktów, po drugie wyciąga wnioski z bardzo zróżnicowanego zbioru materiałów źródłowych. W tym miejscu należy zwrócić uwagę na obszerną bibliografię, w której pojawiły się źródła publiczne i ogólnie niedostępna dla zwykłego śmiertelnika. Do nich należy Archiwum Marii i Ignacego Mościckich na Jasnej Górze oraz Akta Władysława Grabskiego z Archiwum Akt Nowych, a także prywatne zbiory profesora Macieja Grabskiego, wnuka wspomnianego wcześniej Władysława Grabskiego oraz prezydenta Stanisława Wojciechowskiego. Przede wszystkim nie traktuję tej (i poprzednich książek autora) jako ciekawostki. Dzięki niej poznałem okres XX-lecia lepiej niż dane mi było to zrobić w szkole. Książka czerpie pełnymi garściami z obszernej listy źródeł, jest swojego rodzaju kompilacją wywiadów, artykułów, pamiętników i relacji bohaterów z tamtych czasów. Całość tworzy bardzo przystępną opowieść o losach kobiet sięgających końca XIX wieku, a mających finał w historii nowożytnej. Nie jest to tylko sucha biografia głównych bohaterek, ale również rodzin, przyjaciół, współpracowników i przede wszystkim mężów - "władców" tamtej dawnej Polski. Przez pryzmat rządów Stanisława Wojciechowskiego i Ignacego Mościckiego możemy sięgnąć wzrokiem dalej - być świadkiem wielkich wydarzeń na arenie międzynarodowej. Autor, podobnie jak w poprzednich książkach, przytacza różne wydarzenia - także te o znaczeniu międzynarodowym, anegdoty z życia bohaterek, ale nigdy nie pozostawia konkretnego problemu bez dokładnego zbadania. Tym samym wielokrotnie odkręca historię przywracając zainteresowanym dobre imię, lub kompletnie ich pogrążając. To zdarzało się głównie przy okazji "podkręcania" wizerunku Pierwszych Dam. Janicki pozostawia czytelnikowi rzetelną biografię, podstawę do oceny życiorysów kobiet, które zostały niemal całkowicie wyparte z kart historii. Niewątpliwie jest to pozycja warta przeczytania. Pomogła mi bardziej zrozumieć problemy społeczeństwa i czasów międzywojnia. Chcę więcej. "Pierwsze Damy II Rzeczpospolitej" z uwagi na swoją nietypową konstrukcję zainteresują na pewno niejednego poszukiwacza ciekawych przedwojennych historyjek. Książka jest żywym dowodem na to, że możliwe jest uczenie historii w ciekawy i miejscami zabawny sposób.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Gdyby historii w szkole,uczono z taką pasją,z jaką napisana jest ta książka-ważne wydarzenia w historii już nigdy nie byłyby nudne i niepotrzebne.A przecież życie Pierwszych Dam,to także ważne wydarzenia historyczne,które wtedy miały miejsce.W porównaniu z Damami II Rzeczpospolitej,dzisiejsze żony prezydentów,prowadzą bardzo nudne życie-wspierają akcje charytatywne,obejmują patronaty nad uroczystościami,i towarzyszą mężom w podróżach. Owszem, Damy II RP,też to czyniły.Ale działały też w konspiracji,wspierały działania podziemia niepodległościowego,a nawet...konstruowały bomby(i nosiły je w koszyku ) -bo żyły w okresie międzywojennym i rożne akcje, miały wtedy miejsce. Ale pomimo wojen i niebezpieczeństwa,życie towarzyskie kwitło jak nigdy,i miało swój urok.Książkę czyta się jednym tchem,jak powieść sensacyjną-okraszoną nawet humorem.Książka wspaniała,wspaniała-i bardzo ładna okładka.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Trzy historie Pierwszych Dam II RP: Marii Wojciechowskiej, Michaliny Mościckiej i Marii Mościckiej. Maria Wojciechowska zostając Pierwszą Damą wyznaczyła nowe trendy. była osobą skromną i oszczędną. W przyjmowaniu gości i delegacji zagranicznych nie obyło się bez wpadek... Michalina- kuzynka a następnie żona Ignacego okazała się gospodarną i wpływową kobietą. Początkowo nie było jej łatwo zawalczyć o prawa kobiet. Wybory, w których wystawiono kobiece kandydatury okazały się porażką Ruchu Kobiet. Michalina jednak się nie poddała. Była prawdziwą damą i wzorową prezydentową. Niestety zdrowie przeszkodziło jej w dalszej karierze, choć pracowała i była aktywna do ostatnich dni swego życia. U boku prezydenta zastąpiła ją Maria Dobrzańska - początkowo skromna, wkrótce poczuła smak władzy. Skrupulatnie wypełniała zadania, w które zaangażowana była jej poprzedniczka. Po wybuchu II wojny światowej uciekła wraz z mężem do Rumunii. Opiekując się schorowanym prezydentem dowiodła, że nie wyszła za niego dla sławy i pieniędzy...

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Portrety, kobiet, które odegrały znaczącą, choć nie zawsze uświadamianą rolę w historii Polski.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Nie wiedziałam, że literatura faktu może być tak interesująca. A szczególnie przedstawione w tej książce historie zwykłych-niezwykłych kobiet, kiedyś na świeczniku, a teraz trochę zapomnianych przez historię. Nigdy nie uczyłam się na historii o żonach prezydentów II RP, a teraz miałam na to szansę, i to w takiej przyjaznej formie. Choć na początku trochę opornie mi szło, potem było już tylko lepiej. Polubiłam małżeństwo Wojciechowskich - kiedyś przyjaciół Ziuka (Piłsudskiego) z konspiracji, który potem zwrócił się przeciwko nim i dokonał przewrotu majowego współczułam Michalinie Mościckiej, żonie-kuzynce Ignacego, który najwyraźniej jej nie kochał i próbowałam wczuć się w rolę Marii, drugiej żony prezydenta Mościckiego, która wkroczyła na salony w atmosferze skandalu (rozwódka, młodsza od niego o kilkadziesiąt lat została jego żoną niedługo po śmierci Michaliny, której była sekretarką). Jeśli ktoś szuka pasjonujących historii kobiet opisanych w często aż nazbyt przystępny sposób (serio? słowa typu "mainstreamowy" w takiej literaturze?), to niech sięgnie po tę książkę.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Książka opowiada o losach trzech pierwszych dam przedwojennej Polski. Pokazało mi to historię dwudziestolecia z nieco innej strony i zachęciło w zagłębienie się w ten okres bardziej.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

"Pierwsze damy II Rzeczpospolitej" Kamil Janicki
O losach tych kobiet nie przeczytamy w podręczniku do historii. Niektóre fakty mogą zaskoczyć. Ta książka udowadnia, że za sukcesem mężczyzny często stoi kobieta. Polecam.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

"Wraz ze śmiercią Marii Mościckiej skończyła się pewna epoka" - pisze autor. Warto bliżej poznać portrety pierwszych dam, ich charaktery i wkład w ówczesną politykę. Autor włożył dużo pracy by dokładniej nam przybliżyć kobiety, które miały wpływ na prezydentów. Pozycja godna polecenia. 

(Kliknij aby rozwinąć opinię)