Pod skórą

„Pod skórą” Ludwika Lunara to mroczny, brutalny thriller sensacyjny z wyraźnymi elementami kryminału i powieści psychologicznej. To historia, która nie daje czytelnikowi chwili wytchnienia – gęsta od napięcia, pełna moralnych dylematów i niepokojącej refleksji nad naturą zła.

Głównym bohaterem jest Emil Grab – prokurator, który sam trafia za kratki za zbrodnię, której nie popełnił. Już sam ten punkt wyjścia budzi silne emocje: niesprawiedliwość, gniew, bezradność. Kiedy do jego celi trafia tajemniczy gryps od umierającego więźnia, akcja nabiera tempa, a czytelnik zostaje wciągnięty w labirynt korupcji, manipulacji i przemocy. Grab zostaje ugodzony nożem, odurzony, wrobiony w kolejne przestępstwo – granica między ofiarą a podejrzanym zaczyna się zacierać.

To jednak nie tylko historia o spisku i walce z systemem. To opowieść o człowieku, który stopniowo traci złudzenia i musi odpowiedzieć sobie na pytanie, jak daleko jest w stanie się posunąć w imię prawdy. Po wyjściu na wolność Grab rozpoczyna poszukiwania zaginionej dziennikarki, odkrywając mechanizm zła znacznie większy, niż przypuszczał. Każdy krok przybliża go do prawdy, ale też oddala od samego siebie.

Bohaterowie w tej powieści nie są jednoznaczni. Lunar buduje postaci z krwi i kości – pełne sprzeczności, lęków i ciemnych impulsów. Emil Grab nie jest nieskazitelnym herosem. To człowiek zraniony, rozdarty między poczuciem winy a pragnieniem sprawiedliwości. Postacie drugoplanowe – więźniowie, funkcjonariusze, ludzie ze świata mediów i polityki – tworzą mroczną mozaikę świata, w którym moralność bywa towarem deficytowym.

Podczas lektury towarzyszy przede wszystkim napięcie. Narastające, duszne, momentami niemal fizycznie odczuwalne. Jest niepokój, jest złość, jest poczucie zagrożenia. Są też chwile refleksji – bo autor nie epatuje przemocą bez celu. Brutalność ma tu znaczenie, pokazuje mechanizmy systemu i cenę, jaką płaci się za prawdę. Czytelnik co chwilę zadaje sobie pytanie: kto tu naprawdę jest potworem?

„Pod skórą” to książka dla miłośników mocnych thrillerów, dla czytelników, którzy cenią dynamiczną akcję, ale również psychologiczną głębię. Spodoba się osobom lubiącym historie o korupcji, spiskach i moralnych wyborach, gdzie napięcie nie słabnie do ostatnich stron.

To powieść, która rzeczywiście wchodzi pod skórę – zostawia po sobie ciężar, ale też satysfakcję z obcowania z historią intensywną i dopracowaną. Jeśli szukasz thrillera, który nie tylko trzyma w napięciu, ale też zmusza do myślenia o granicach dobra i zła, warto po nią sięgnąć.

Emil Grab trafia do więzienia, by odsiedzieć tam zasądzony wyrok. Nie daje się jednak więziennym zasadom i gdy dociera do niego "gryps" od innego osadzonego, postanawia działać. Niedługo potem odzywa się mroczna przeszłość związana z dawnym życiem. Na domiar złego bez śladu ginie jedna z jego bliskich znajomych, dziennikarka Pola Sass. 

Czy sprawiedliwości stanie się "zadość", czy nasz prokurator pogrąży się w świecie bezprawia?

Przyznam szczerze, że ten tom mnie kupił. Ludwik Lunar stworzył mroczną powieść pełną tajemnic, przemocy i moralnych dylematów. Nie ma tu miejsca na lekką rozrywkę. Tutaj rządzi fałsz, korupcja oraz manipulacja. I niestety ten "dobry" bohater jest w tym przypadku niestety bezsilny...

Autor wykreował postacie naprawdę dobrze. Posiadają głębię, charakter i masę sprzecznych emocji, przez które podejmują nie zawsze dobre decyzje...

Akcja książki opisana jest z perspektywy kilku osób, co początkowo mnie trochę przytłoczyło, jednak po jakimś czasie udało mi się rozpoznawać styl językowy bohaterów i wiedziałam, w którym momencie fabuły się znajduję, bo przyznacie sami, że inaczej wypowiada się dziennikarka, a inaczej śledczy :).

Do tego wielowątkowa fabuła sprawiała, że można się było początkowo pogubić, jednak gdy sprawy zaczynały się ze sobą łączyć, nadeszło duże zaskoczenie, a elementy układanki zdały się idealnie pasować na swoje miejsce.

Autor porusza tu trudne tematy, takie jak na przykład niesprawiedliwość systemu, uprowadzenie i wykorzystywanie małoletnich dziewcząt oraz ukazuje brudną grę prowadzoną przez bogaczy pełnych koneksji, którzy za nic mają "zwykłego" człowieka. Kim trzeba być, by krzywdzić niewinnych dla zabawy?

Krótkie rozdziały sprawiły, że nie było czasu na nudę. Ciągle coś się działo – jak nie tu, to w innym miejscu. Napięcie też nie opuszczało mnie ani na chwilę, ponieważ nie wiedziałam, co wydarzy się wraz z kolejną przewróconą stroną. I to dodatkowo podsycało mój "detektywistyczny zmysł" i sprawiało, że chciałam poznać dalszy ciąg tej historii.

Muszę przyznać, że naprawdę dobrze czytało mi się tą powieść, mi bądź że nie znałam poprzednich części. Myślę, że to dzięki temu, że autor umie zaciekawić, czasem nawet zaszokować czytelnika. Po prostu sprawdzić, że historia zostanie w głowie na dłużej, a to w dzisiejszym natłoku wydawanych książek jest naprawdę trudne. 

Podsumowując- "Pod skórą" to bardzo udana kontynuacja serii z Emilem Grabem. Muszę jednak nadrobić poprzednie części, ale Wam juz mogę ją z czystym sumieniem polecić!

Emil Grab po wydarzeniach w Zaciszu zostaje, za sprawą nieprzychylnego prokuratora osadzony w zakładzie karnym. Osamotniony, pośród największych zwyrodnialców musi przetrwać. Nie jest to zadanie łatwe w miejscu gdzie za każdym zaułkiem czyha na niego zagrożenie w postaci nieprzychylnych więźniów.
Wszystko zmienia się, gdy w jego celi pojawia się więzień, który ma dla niego wiadomość.
Pogodzony do tej pory ze swoim losem Grab zaczyna widzieć nowy cel. Niestety gryps, który otrzymał nie jest przyjemną wiadomością zza krat – to wołanie z przeszłości, tej o której chciał zapomnieć a właśnie zaczęła się o niego upominać.
W międzyczasie Pola Sass rozpoczyna kolejne dziennikarskie śledztwo, tym razem w sprawie zaginięć młodych kobiet. Dzieli swój czas między szukaniem kolejnych tropów i odwiedzaniem Graba w więzieniu. Nie wie jednak, że sprawa w którą się angażuje może być tą najważniejszą i jednocześnie najbardziej niebezpieczną w jej karierze.
„Pod skórą” to trzecia odsłona serii z Emilem Grabem, niepokornym prokuratorem, którego metody pracy niejednego badacza prawa wpędziłyby co najmniej w konsternację.
Tym razem wyciągnięty spod prawa i osamotniony bohater jest skazany głównie na obserwację tego co się dzieje zza krat. Ludwik Lunar w tej odsłonie oddał stery błyskotliwej i niepokornej dziennikarce, która jest wspierana przez kilku lokalnych śledczych.
Autor przyzwyczaił swoich czytelników do tego, że nie bawi się w zbędne upiększenia, usilne happy endy i miłosne perypetie. W tej powieści znajdziecie klimat mroku, rozpaczy, mnóstwa niedokończonych spraw, które mają ogromny wpływ na jej bohaterów oraz dużo nieuzasadnionej i nieuniknionej brutalności.
Czytając ma się wrażenie, że autor bardzo mocno przemyślał każdego z bohaterów. Można wręcz stwierdzić, że pała do nich zarówno ogromną sympatią jak i soczystą niechęcią (a może i czymś bardziej dosadnym). Chcę po prostu napisać, że książką jest potwornie autentyczna – ta rekomendacja w zupełności wystarczy.
Polecam powieść „Pod skórą” i jednocześnie zachęcam do poznania całej serii z Emilem Grabem.
Warto

Dziś dzielę się z Wami wrażeniami po przeczytaniu najnowszego thrillera, który po prostu wchodzi… pod skórę. To „Pod skórą” Ludwika Lunara – trzeci tom z serii o prokuratorze Emilu Grabie, który zostaje z czytelnikiem na długo po ostatniej stronie.
Od pierwszych stron czuć wszechogarniający mrok i beznadzieję. Akcja zaczyna się w więzieniu, a klimat jest tak gęsty, że niemal fizycznie czuć wilgoć i strach między wierszami. To nie jest lekka lektura na leniwy wieczór – to intensywna podróż w głąb ludzkiej psychiki i mrocznych sekretów .

Emil Grab, zhańbiony prokurator odsiadujący wyrok, myślał, że jego życie już się skończyło. Wszystko zmienia jeden tajemniczy gryps od umierającego więźnia. To iskra, która rozpala lawinę zdarzeń: ataki, wrobienie w morderstwo, a w tle zaginięcie dziennikarki Poli Sass, która badała sprawę zaginionych kobiet. Fabuła to misternie utkany labirynt, w którym nic nie jest oczywiste. Pojawia się pytanie: czy te wątki są ze sobą powiązane? Ludwik Lunar prowadzi nas przez ten labirynt, pozwalając poczuć paraliżujący niepokój i dezorientację głównego bohatera.

Emil Grab to postać głęboko złamana, ale niepokornie walcząca. Jego upadek, poczucie winy i desperacka walka o resztki godności wywołują ogromną empatię. To nie jest klasyczny bohater – on bywa słaby, podejmuje wątpliwe decyzje, a pytanie „czy aby złapać potwora, trzeba się nim stać?” wisi nad nim jak miecz Damoklesa.
To właśnie ta moralna ambiwalencja jest największą siłą książki. Czytelnik nieustannie zastanawia się, jak postąpiłby na miejscu Graba. Emocje? Lęk, niepewność, drapiący po plecach niepokój – i to od pierwszej do ostatniej strony.
Nie ma tu miejsca na rozgrzewkę – jesteśmy wrzuceni w środek wiru wydarzeń.  Autor doskonale balansuje między dynamicznymi, brutalnymi scenami (jak atak na spacerniaku) a momentami wewnętrznej refleksji bohatera, które tylko potęgują napięcie.  Styl autora jest mocny, obrazowy i bezkompromisowy. Autor nie boi się trudnych opisów, ale robi to z wyczuciem – brutalność nie jest celem samym w sobie, tylko narzędziem do ukazania degradacji świata i człowieka. Jego język jest kinematograficzny; czuć, że ma się do czynienia z doświadczonym twórcą gatunku.

Dla kogo jest ta książka?

„Pod skórą” to obowiązkowa pozycja dla miłośników:

📍 Mrocznych, psychologicznych thrillerów w stylu „Witrażysty” tego samego autora.
📍Historii o skomplikowanych, antyheroicznych bohaterach.
📍 Fabuł, które nie dają o sobie zapomnieć i zmuszają do myślenia.
📍Osadzonych w polskich realiach kryminałów z uniwersalnym przesłaniem.
  Jeśli szukasz lektury, która wstrząśnie Tobą i zostanie z Tobą na długo, to jest to książka dla Ciebie.

„Pod skórą” Ludwika Lunara to mistrzowsko skonstruowany, mroczny thriller, który trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. To opowieść nie tylko o spisku i zbrodni, ale przede wszystkim o walce o własne człowieczeństwo w świecie, gdzie granica między dobrem a złem została starta na proch.

Moja ocena: 9/10 ⭐

BRUNETTE BOOKS

To powieść gęsta, mroczna, wielowątkowa - i przede wszystkim kompletna w swojej bezwzględności. Lunar schodzi tu jeszcze głębiej, bliżej instynktów, bliżej lęku, bliżej tego, co w człowieku najbardziej niepokojące. To historia krwista, intensywna emocjonalnie, napisana z rozmachem i wyczuciem tempa. Zdecydowanie najmocniejsza odsłona tej serii.

Emil Grab nie jest już prokuratorem. Jest numerem, problemem, wyrzutkiem. Osadzony w więzieniu, wśród ludzi, dla których prawo nigdy nie miało znaczenia, sam traci status, znaczenie i ochronę. Wzbudza odrazę, nienawiść, pogardę. Jego codzienność to przemoc, upokorzenie i ciągłe balansowanie na granicy przetrwania. A jednak właśnie w tym miejscu zaczyna się nowy koszmar - gryps od umierającego więźnia otwiera drzwi do sprawy, która okaże się bardziej niebezpieczna niż wszystko, co Grab znał wcześniej.

Autor mistrzowsko prowadzi bohatera przez labirynt korupcji, kłamstw i brutalnych zależności. A na tle tej bezwzględnej narracji zaskakująco wybrzmiewa relacja Poli i Emila. Ich wzajemne przyciąganie, cicha sympatia, napięcie między nimi wnoszą do historii oddech i emocjonalne ciepło, którego wcześniej brakowało. To drobne, ale znaczące światło w świecie zdominowanym przez mrok.

Lunar jest jednak autorem okrutnym - bezkompromisowo rozprawia się z bohaterami, nie daje taryfy ulgowej ani czytelnikowi, ani postaciom. Zaskoczenie działa tu perfekcyjnie, choć nie ukrywam: pewne decyzje fabularne pozostawiają po sobie gorzki ślad rozczarowania i żalu o losy konkretnych osób.

Pozostaje też czytelniczy niedosyt. Wiele wątków celowo nie zostaje domkniętych. Kim naprawdę jest Panika? Co dalej z Julią Sadurską? Lista pytań jest długa - i wyraźnie zaplanowana na przyszłość.

Zakończenie nie jest finałem, lecz obietnicą. Spotkanie Graba z Piotrem Orskim - policjantem o twardych zasadach i głębokim rozumieniu ludzkiej natury, stanowi wyraźny zalążek kolejnej odsłony serii. I bardzo dobrze! Będę jej wypatrywać, bo jest to zaprawdę zacna kryminalna seria.