Przerwana audycja radiowa

🎋📻🎋 Recenzja 🎋📻🎋

 

Katarzyna Obodzińska „Przerwana audycja radiowa”

@katarzynaobodzinska

Wydawnictwo: Lava Publishing Polska

@lavapolska

 

🎋📻🎋📻🎋📻🎋📻🎋📻🎋📻🎋

 

"Śmierć zawsze jest bez sensu, szczególnie gdy zabiera młodych ludzi, ale nigdy nie zabiera miłości, która przejawia się naszą pamięcią..."

 

Nie spodziewałam się, że ta niepozorna powieść obyczajowa wywoła we mnie tyle emocji. Myślałam, że będzie to przede wszystkim historia o nowym początku, a dostałam opowieść o tajemnicach, trudnych relacjach i przeszłości, która potrafi wrócić w najmniej oczekiwanym momencie.

 

Alicja postanawia zostawić za sobą bolesne doświadczenia i rozpocząć nowe życie w innym mieście. Praca w lokalnej rozgłośni radiowej daje jej szansę na świeży start. Z kolei Pola, zupełnie przypadkiem, trafia na prowadzoną przez nią audycję i za namową przyjaciółki bierze udział w radiowym konkursie. Wydarzenie, które miało być dobrą zabawą, staje się początkiem odkrywania sekretów skrywanych przez lata.

 

🥀 Co znajdziemy w książce?

 

📻 Klimat lokalnej rozgłośni radiowej.

👩‍🦰 Dwie wyraziste bohaterki.

🕵️ Tajemnicę, która stopniowo wychodzi na jaw.

💔 Trudne emocje, stratę i próbę pogodzenia się z przeszłością.

🤝 Relacje wystawione na próbę.

❤️ Miłość, zaufanie i bolesne rozczarowania.

🎙️ Tytułową przerwaną audycję, od której wszystko nabiera nowego znaczenia.

🔍 Coraz większe napięcie i chęć odkrycia prawdy.

🌿 Spokojny klimat kontrastujący z mrocznymi wydarzeniami.

✨ Historię pokazującą, że prawda prędzej czy później zawsze wychodzi na jaw.

 

Najbardziej urzekło mnie to, że autorka nie stawia wyłącznie na tajemnicę. Równie ważni są tutaj ludzie i ich emocje. Strach, poczucie winy, tęsknota czy nadzieja zostały przedstawione w bardzo naturalny sposób. Dzięki temu łatwo wczuć się w sytuację bohaterów i zrozumieć ich decyzje, nawet jeśli nie zawsze są one proste.

 

Alicja i Pola to bohaterki, które różnią się od siebie, ale właśnie to sprawia, że ich historie tak dobrze się uzupełniają. Każda niesie własny bagaż doświadczeń i każda próbuje odnaleźć swoje miejsce. Polubiłam je za autentyczność i to, że nie są idealne popełniają błędy, boją się i wątpią, dokładnie tak jak w prawdziwym życiu.

 

Ogromnym atutem książki jest radiowy klimat. Audycje dodają historii lekkości i sprawiają, że między bardziej poruszającymi wydarzeniami pojawiają się chwile uśmiechu. To bardzo dobrze równoważy cięższe tematy i sprawia, że książkę czyta się z dużą przyjemnością.

 

Styl Katarzyny Obodzińskiej jest prosty, naturalny i bardzo płynny. Autorka nie sili się na zbędne ozdobniki, tylko pozwala, by to bohaterowie i ich historia przemawiali do czytelnika. Umiejętnie stopniuje napięcie, a kolejne odkrywane sekrety sprawiają, że z każdą stroną coraz trudniej oderwać się od lektury.

 

„Przerwana audycja radiowa” to ciepła, a jednocześnie poruszająca opowieść o tym, że od przeszłości nie da się uciec, a skrywane przez lata tajemnice potrafią zmienić życie wielu osób. To książka o sile wspomnień, trudnych wyborach i nadziei, która potrafi pojawić się nawet wtedy, gdy wydaje się, że wszystko zostało już stracone.

 

Jeśli szukacie powieści obyczajowej, która oprócz codziennych spraw oferuje również tajemnicę, wzruszenia i bohaterów, z którymi łatwo się zżyć, to zdecydowanie warto sięgnąć po tę historię.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Współczesna proza obyczajowa niezwykle rzadko potrafi autentycznie zaskoczyć strukturą formalną, najczęściej podążając bezpiecznymi, doskonale znanymi ścieżkami. Katarzyna Obodzińska w swojej powieści udowadnia jednak, że w obrębie literatury poruszającej intymne, ludzkie dramaty wciąż jest miejsce na narracyjny eksperyment i świeżość. Autorka kreśli wielowymiarowy pejzaż emocjonalny, w którym codzienność splata się z bolesnymi powrotami do tego, co minione, a dynamiczne środowisko pracy radiowej staje się nie tylko tłem, ale wręcz katalizatorem kluczowych wydarzeń życiowych. Konstrukcja tej opowieści opiera się na umiejętnym balansowaniu między melancholią a subtelną ironią, co pozwala na ukazanie życiowych zakrętów bez popadania w zbędny patos.

Największym atutem książki jest bez wątpienia misternie utkana warstwa psychologiczna oraz niezwykle udany mariaż gatunkowy. Obodzińska z dużą wnikliwością przygląda się dynamice międzyludzkich więzi, bezlitośnie obnażając naturę relacji, które zamiast wsparciem, stają się ciężarem. Tematyka toksycznych układów towarzyskich została tu zarysowana z rzadko spotykaną, bolesną trafnością, zmuszając do refleksji nad granicami lojalności. Równie fascynująco wypada powolne wprowadzanie intrygi o charakterze tajemnicy sprzed lat. Pisarka z wielkim wyczuciem dawkuje napięcie, sprawiając, że odkrywanie kolejnych kart prawdy wywołuje u odbiorcy głęboki rezonans emocjonalny. Najbardziej spektakularnym posunięciem artystycznym okazuje się jednak wprowadzenie alternatywnego zakończenia rozdziału. To odważny, rzadko spotykany w literaturze zabieg, który nie tylko burzy tradycyjne schematy zakończeń, ale też stawia przed czytelnikiem fundamentalne pytanie o granice psychologicznego prawdopodobieństwa decyzji bohaterów.

Rozpatrując strukturę dzieła pod kątem słabszych stron, nie sposób nie dostrzec pewnego dysonansu w tempie prowadzenia akcji. O ile sekwencje związane z radiową rzeczywistością pulsują energią, humorem i znakomicie rozpisanymi dialogami pełnymi inteligentnej riposty, o tyle momenty przejścia do cięższych tonów bywają gwałtowne. Choć alternatywne zakończenie intryguje pod względem formalnym, może budzić wewnętrzny opór, gdyż zachowanie postaci w tym wariancie wydaje się momentami oderwane od ich wcześniejszego, pieczołowicie budowanego portretu psychologicznego. To rozdarcie między realizmem a nagłym zwrotem akcji bywa nieco konfrontacyjne, choć ostatecznie to właśnie ten dyskurs z oczekiwaniami odbiorcy stanowi o sile i oryginalności tekstu.

Pod względem stylistycznym Obodzińska posługuje się językiem dojrzałym, a zarazem niezwykle plastycznym. Autorka dysponuje darem formułowania myśli w sposób syntetyczny, tworząc zdania, które głęboko zapadają w pamięć i z powodzeniem mogą funkcjonować jako autonomiczne aforyzmy o naturze przemijania, straty i odpowiedzialności. W sferze budowania klimatu doskonale operuje kontrastem - potrafi w obrębie jednej sekwencji płynnie przejść od ciepłej, niemal filmowej atmosfery złotej ery reportażu radiowego do chłodnego, dusznego nastroju egzystencjalnego niepokoju.

W mojej subiektywnej ocenie jest to lektura niebanalna, która wciąga i nie pozwala na obojętność. Znalazłam w niej urzekającą, nostalgiczną aurę dawnych opowieści medialnych, gdzie radio było autentycznym głosem i sercem społeczności, a nie tylko komercyjnym szumem. To głęboka, oczyszczająca powieść o nieuchronności konfrontacji z własnym cieniem i o tym, że budowanie przyszłości wymaga bezkompromisowego uporządkowania spraw przeszłych.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Recenzja Premierowa 

Przerwana audycja radiowa - Katarzyna Obodzińska

 

Dziękuję wydawnictwu LAVA, za możliwość przeczytania tej książki.

 

Jestem mile zaskoczona tym, jak potoczyła się ta historia. Pokazuje, że miłość raz jest, a raz jej nie ma, oraz to, co jesteśmy w stanie dla niej zrobić.

Mamy też wspomnianą przyjaźń, która okazje się toksyczna. To boli najbardziej, jak cała zażyłość poszła do kosza...

 

Zaciekawił mnie ten wątek kryminalny. Mam wrażenie, jakbym gdzieś o tym czytała, ale nie mogę sobie przypomnieć. Mniejsza z tym...

To co odkryła Pola, to było dopiero zaskoczenie. I to jeszcze osoba, o której można by powiedzieć, że jest z bliskiego otoczenia.

 

Zaskoczył mnie ten rozdział z alternatywnym zakończeniem. Na taki pomysł, trafiam bardzo rzadko, dlatego też, czytałam to, z jeszcze większym zainteresowaniem. W sumie... Nie sądzę, aby Pola tak postąpiła. Jakoś mi to do niej, nie pasuje.

 

Nie można też zapomnieć o Alicji. Jej wątek z audycją radiową, pozwalał się zatrzymać z uśmiechem. Ona i Cezary, przypominają mi vibe Kołodziejskiej i Karpowicza. (Radio Zet)

Dużo śmiechu, muzyki i rad. 

 

Czy polecam?

Tak. To zupełnie inna historia, która pokazuje szarość życia, tajemnice i ból. A także trochę to, jak sobie z tym radzić.

 

Gorąco polecam tę lekturę, która pozwoli Ci spojrzeć na coś z dystansem. Jednocześnie też pokazując, aby się nie poddawać.

Poczułam się trochę tak, jakbym cofnęła się w czasie. W czasie, gdy na topie były filmy, w których w fabułę było wplecione trochę radia. (Szkoda, że już takich nie robią)

 

Moja ocena 10/10

 

Cytaty z książki:

 

"Nigdy nie obrzucaj ludzi oskarżeniami, jeśli nie masz pewności, że zrobili coś złego. Obiecaj, że będziesz dociekać prawdy, nawet jeśli inni przesądzą o winie. I nie ignoruj znaków."

 

"Śmierć zawsze jest bez sensu, szczególnie gdy zabiera młodych ludzi, ale nigdy nie zabiera miłości, która przejawia się naszą pamięcią."

 

"Miłość przychodzi i odchodzi, więzi umacniają się albo słabną, a praca może dodawać skrzydeł albo je podcinać."

 

"Tylko troska o teraźniejszość wyzwoli przeszłość. Przyszłość zaczyna się dziś."

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Czego oczekujecie po literaturze pięknej? Ja, na pewno ładnego języka i spokojnie poprowadzonej fabuły. Nieco nostalgii, szczyptę humoru. I to wszystko a nawet więcej odnalazłam w książce Katarzyny Obodzińskiej ,,Przerwana audycja radiowa". Pola trzy miesiące wcześniej rzuciła wszystko aby zamieszkać ze swoim chłopakiem i co po tych trzech miesiącach? On ją rzuca dla innej. W pracy jędzowata szefowa obcina jej etat dlatego Pola musi szukać dodatkowej pracy aby móc przeżyć. Dobrze, że ma swoje przyjaciółki. Oliwię, którą poznała w pracy oraz Julkę z którą zna się od czasów szkolnych. I jak to mówi stare porzekadło ,,Przyjaciół poznajemy w biedzie". Pola dosyć dobitnie o tym się przekona na własnej skórze, że wtedy gdy potrzebowała wsparcia, przyjaciółka bezlitośnie zlekceważyła jej problemy i ją samą, postanawiając się od Poli odciąć, twierdząc, że jest toksyczna. 

W dodatkowej pracy nasza bohaterka słych audycji radiowej, którą prowadzi dwójka świetnie dogadujących się dziennikarzy - Alicja i Cezary. Ich poranne przekomarzanie się, sypanie żartami i umiejętne dobieranie tematów nie tylko Poli ale i wielu innym słuchaczom ,,robią dzień". 

I to właśnie przez lub dzięki ich audycji Pola zaczyna ,,bawić się" w detektywa. Odkryje coś, co dotyczy Alicji i jej męża. Nieświadoma faktu, że może to mieć związek z jej rodziną, za wszelką cenę próbuje dociec co się wydarzyło w przeszłości Alicji. I fakt ten zaczyna ciążyć na sumieniu Poli. 

Dwie bohaterki, Pola i Alicja, nieświadome swego istnienia a jednak los łączy je w pewien sposób. Wachlarz emocji, który towarzyszy czytelnikowi w trakcie zaznajamiania się z lekturą jest zdecydowanie większy niż ten, którego spodziewałam się doświadczyć. Zauroczenie, zakochanie, zdrada, rozstanie, rozżalenie, żałoba, znudzenie, rozpacz to tylko ich część. Zarówno Pola jak i Alicja to dziewczyny, kobiety, których doświadczenia życiowe mogą być bardzo podobne do każdej z nas i to sprawia, że książkę czyta się nie jak odrealnioną fikcję a jak coś co mogło się przydarzyć naszej najbliższej koleżance. 
Na uznanie zasługuje również alternatywne zakończenie książki, co jest nieczęstym zabiegiem wśród pisarzy. Czy jest ono lepsze? Skoro autorka poważyła się na taki krok to ja wymyślę własne. 

Jedynie co mnie uwierało a mogło być przyczyną złej konwersji ebooka to to, że po kropce następowało kompletne przejście do bohatera i czasoprzestrzeni. Niejednokrotnie ten fakt wybijał mnie z czytelniczego rytmu. Poza tym polecam. 




Współpraca barterowa z Wydawnictwem Lava. 

(Kliknij aby rozwinąć opinię)