Psy ras drobnych

Szczerze nie wiem co sądzić o tej książce. Biorąc się za czytanie wiedziałam, że nie jest o psach, choć tytuł trochę to sugeruje. Jest to nawiązanie do ludzi 'małych", a raczej tych mało znaczących, tych wykluczonych ze społeczeństwa, zamkniętych na oddziale i nikomu niepotrzebnych. 

Czego się spodziewałam?

Konkretnej książki opisującej życie na oddziale psychiatrycznym. Z książki nie dowiedziałam się praktycznie nic o tamtejszej rzeczywistości. Autorka w bardzo dziwny sposób spisała swoje spostrzeżenia, być może jest to spowodowane tym, że zmaga się z jakąś chorobą psychiczną i nie do końca umie opisywać świat tak jak my to widzimy i oczekujemy? A może jednak jestem to celowy zabieg - wprowadzenie chaosu?

Czytałam książkę baaardzo się nudziłam, ale halo..przecież tak właśnie czują się pacjenci. Ignorowani, znudzeni i nie mający dosłownie nic do roboty. Niektórym udaje się wyjść na przepustki, by na "wolnym" nadrobić zaległości w sprzątaniu domu.

Czasami ktoś ich odwiedzi z rodziny, choć głównie muszą wysłuchiwać dziwnych historii innych pacjentów.

Wielce prawdopodobne jest to, że ja po prostu nie rozumiem tej książki. Jestem zwykłym prostym człowiekiem i może w tym tkwi problem. Skoro jest to już któreś z kolei wydanie książki, to może jednak nie jestem odpowiednim odbiorcą.

Nie wiem. Chciałabym, żebyście sami przeczytali i dali mi znać jak Wy ją odebraliście. 

Nie żałuję, że po nią sięgnęłam, wręcz przeciwnie jest to zupełnie nowe doświadczenie. Ogromnym plusem jest to, że była krótka i nie musiałam nas nią długo siedzieć. 

#psyrasdrobnych