Sekret

Moja przygoda z autorką zaczęła się od "Gry" i od razu przepadałam, wiedziałam, że od teraz będę chciała czytać wszystko, co wyjdzie spod pióra pisarki. Mam jeszcze dwie książki na półce, czekają na swoją kolej, a swoim czytelnikom w bibliotece polecam je za każdym razem i są usatysfakcjonowani lekturą.
.
"Sekret" rozpoczyna się od momentu, w którym Iga główna bohaterka budzi się, skuta kajdankami w ciemnym pomieszczeniu. Zostaje uwięziona przez tajemniczego mężczyznę, który zaczyna z nią dziwną grę, polegającą na przywołaniu wspomnień, które wyjaśnią jej wszystkie pytania, na które szuka odpowiedzi, dlaczego znalazła się w takim miejscu. Jak widać, nie ma pieszczenia się, bo początek zaczyna się z grubej rury. I takie rozwinięcia lubię, bo nie męczę się przy długim wstępie, za nim akcja nabierze tempa, lub wyklaruje się zarys tego, co czeka mnie w dalszej części.
.
Uważam, że autorka jest fenomenem wśród literatury kryminalnej i thrillerów z warstwą psychologiczną, które są mroczne, ale zarazem lekkie i pochłaniające do tego stopnia, że czytasz do momentu, za nim nie dojdziesz do ostatniej strony. Akcja chociaż jest szybko, to w pewnym momencie zwalnia do tego stopnia, aby czytelnik mógł odetchnąć i zebrać myśli, ale tylko po to, aby później znowu wystartować. Książka ta, to przede wszystkim opowieść o przyjaźni, lojalności i zaufaniu do drugiego człowieka. O tajemnicach, które potrafią zniszczyć nawet najbliższe relacje, a powracające wspomnienia nagle wydają się przerażające.

Przyjaźń kojarzy się większości osób z bezgranicznym zaufaniem, wsparciem w każdym momencie życia oraz ze szczęściem, niestety nie zawsze tak jest, czasami jesteśmy okłamywani przez najbliższych, którzy nawet nie okazują skruchy z tego powodu.
Iga, Magda i Kaja postanawiają uczcić trzydzieste urodziny Kai wyprawą w Sudety, niestety Iga od samego początku ma zepsuty humor, ponieważ podejrzewa, że jej chłopak chce ją zostawić. Kiedy spotykają tam grupę chłopaków, na początku nie chcą do nich dołączyć, ale z czasem postanawiają spędzić razem miły wieczór, który przeradza się w największy koszmar.
Mamy tutaj przedstawione trzy przyjaciółki, które wiele łączy, chociaż tak naprawdę każda z nich jest inna, Magda ma męża i dziecko, zawodowo spełnia się jako pani adwokat, Kaja to piękność, która uwielbia przyciągać do siebie mężczyzn, a Iga to taka szara myszka. Sam pomysł wypadu trzech przyjaciółek w góry to świetny pomysł na fabułę i można pomyśleć, że będzie tam dużo zabawy, chodzenia po górach i oczywiście sporo picia alkoholu, niestety nie jest tak dobrze. Cudowna wyprawa przeradza się w najgorszy koszmar, mamy tutaj wiele tajemniczych postaci oraz sytuacji grozy, gdzie sami nie wiemy, kto jest tym dobrym, a kto złym bohaterem. Narracja prowadzona jest tutaj w czasie teraźniejszym, kiedy Iga uwięziona jest w piwnicy czyjegoś domu oraz przeszłym, gdzie relacjonowana jest cala podróż od początku. Powoli łączymy te wszystkie strzępki informacji w całość i próbujemy dowiedzieć się, co tam dokładnie się wydarzyło, niestety kombinowanie na nic się zdaje, ponieważ zakończenie sprawia, że nasz punkt widzenia zmienia się diametralnie.
Bardzo lubię takie historie, w których do końca nie wiem, co dokładnie się wydarzyło i zakończenie mnie zaskakuje, tutaj dostałam wszystko, co lubię i zdecydowanie mogę polecić tę książkę.

Historia jest nieco krótsza z większym drukiem i emocjami pełnymi podejrzliwości. Od początku przewijał się tutaj temat jakiejś śmierci, więc czuć tutaj, że coś się wydarzy, tylko nie wiadomo co:-) Każda postać jest bardzo podejrzana, bo nie znamy jej intencji, a cokolwiek sobą reprezentuje zawsze może być pozytywne i negatywne jednocześnie. Sam wstęp jest mocny, gdyż widzimy, że dziewczyna jest uwięziona i bardzo źle się czuje. Próbuje sobie przypomnieć co się z nią stało, ale ma pustkę w głowie. Ilekroć wejdzie na trop wspomnień, to przeniesiemy się do czasu wstecznego, aby wejść dokładnie w te wydarzenia i ujrzeć to, czego nie potrafi ułożyć. W ten sposób przeczytamy o jej problematycznym mężu, spotkanych mężczyznach oraz zaginionej przed rokiem czasu dziewczynie. Autorka jest sprytna, gdyż zwraca naszą uwagę na sprawy, które mają za zadanie ukryć podpowiedzi, które nam dała. Dopiero pod koniec je widzimy i ganimy siebie, że wcześnie do nich nie doszliśmy. Postać tam, gdzie jest, nie pojechała sama. To miały być niezapomniane urodziny jednej z dwóch przyjaciółek, gdzie każda potrzebowała wypoczynku ale w innej sferze. Następstwa samego dojazdu już są okryte tajemnicą, a później one jedynie się nawarstwiają. Niby każda jest z drugą szczera, ale mówią tylko tyle ile jest konieczne. Bagatelizują różne sprawy i tutaj też dwojako to wyglądało. Nie da się wskazać jakiegokolwiek winnego, gdyż te postacie są jakby gumowe, gdzie prowadzą bezpieczne rozmowy. Wywołują wielkie napięcie, bo w każdej chwili coś się może wydarzyć. W każdym miejscu napotykają na dziwne zbiegi okoliczności. Pamiętajcie, że w tej książce można być postacią główną lub poboczną, ale nie ma wagi, która jest bardziej ważna. Jak to powiedział ktoś mądry ,,każdy z nas jest wyjątkowy, tylko na swój sposób":-)
Jeśli jesteście wielbicielami thrillera psychologicznego, to koniecznie powinniście dodać tą książkę na swoją półkę bez względu na to czy wirtualną, czy tą w domu. Może niekoniecznie polecam czytanie jej wieczorem, no chyba, że lubicie wyzwania:-) Myślę, że warto przeczytać każdą książkę autorki. A dlaczego, to już przekonajcie się sami:-)

Sara Antczak w swojej powieści Sekret sięga po sprawdzony, a jednocześnie niezwykle wymagający schemat thrillera psychologicznego – zamknięcie bohatera w ograniczonej przestrzeni i zmuszenie go do konfrontacji zarówno z oprawcą, jak i własną pamięcią. To zabieg, który od pierwszych stron budzi emocje i nie pozwala czytelnikowi odetchnąć.

Fabuła koncentruje się na Idze – młodej kobiecie, która budzi się w ciemnej piwnicy. Skrępowana, osamotniona, rzucona w sytuację graniczną, nie ma pojęcia, jak się tam znalazła. Ostatnie, co pamięta, to wyjazd w góry z przyjaciółkami. Weekend, który miał być odpoczynkiem, przeradza się w koszmar. Już sam punkt wyjścia budzi skojarzenia z klasycznymi thrillerami i kryminałami, jednak Antczak idzie o krok dalej – nie ogranicza się do samej historii uwięzienia, lecz wprowadza element gry psychologicznej, która z czasem okazuje się kluczem do całej intrygi.

Najmocniejszą stroną powieści jest relacja pomiędzy Idą a jej oprawcą. Mężczyzna, zamiast stosować brutalną przemoc, wybiera bardziej wyrafinowaną formę tortury – zmusza bohaterkę do konfrontacji z własnymi wspomnieniami. To właśnie one stają się polem bitwy: czy Iga może ufać temu, co pamięta? Czy to, co uznaje za pewnik, nie jest zaledwie fragmentem większej, bardziej mrocznej układanki? Ten motyw zaburzonej pamięci wprowadza w fabułę element niepewności, który świetnie napędza napięcie.

Antczak konsekwentnie buduje atmosferę klaustrofobii i zagubienia. Piwnica, w której uwięziona jest Iga, staje się metaforą jej umysłu – mrocznego, pełnego zakamarków i tajemnic, do których nawet ona sama nie ma dostępu. Czytelnik, podobnie jak bohaterka, zmuszony jest podważać każdy ślad, każde wspomnienie, każdą wskazówkę. To sprawia, że lektura angażuje nie tylko emocje, ale i intelekt – trudno powstrzymać się od snucia własnych teorii na temat tego, co wydarzyło się w górach i dlaczego Iga stała się celem porwania.

Styl autorki jest oszczędny, pozbawiony nadmiernych ozdobników, dzięki czemu dobrze współgra z duszną atmosferą powieści. Krótkie zdania, urywane dialogi i intensywne opisy emocji bohaterki potęgują poczucie napięcia. Czytelnik niemal fizycznie odczuwa chłód piwnicy, ból skrępowanego ciała czy narastający strach.

Na szczególną uwagę zasługuje też wątek przyjaźni – zarysowany subtelnie, lecz istotny dla całości opowieści. To właśnie wspólny wyjazd w góry staje się początkiem tragedii, a zarazem kluczem do rozwiązania zagadki. Autorka zdaje się sugerować, że to, co uznajemy za trwałe i bezpieczne – więzi z innymi ludźmi – również może kryć w sobie sekrety, które w najmniej oczekiwanym momencie obrócą się przeciwko nam.

Sekret to powieść, która wciąga od pierwszych stron i nie pozwala na obojętność. Choć operuje znanymi motywami – porwaniem, izolacją, grą pamięci – Sara Antczak umiejętnie łączy je w spójną, emocjonującą całość. To lektura, która zadowoli miłośników thrillerów psychologicznych, zwłaszcza tych, którzy cenią sobie narracje skupione na ludzkiej psychice, iluzjach pamięci i cienkiej granicy między prawdą a złudzeniem.

Podsumowując – Sekret to intensywna, pełna napięcia książka, która trzyma w niepewności aż do końca. To opowieść o przyjaźni, pamięci i o tym, jak kruche potrafią być nasze przekonania o świecie i samych sobie. Dla czytelników spragnionych mocnych emocji i niepokojącej atmosfery – pozycja obowiązkowa.

„Sekret” to moje czwarte spotkanie z twórczością Sary Antczak. Trzy poprzednie powieści zrobiły na mnie bardzo dobre wrażenie – przede wszystkim dzięki lekkiemu, dopracowanemu stylowi oraz pomysłowości, z jaką autorka konstruuje fabuły. Jej książki czyta się płynnie i z przyjemnością, a dodatkowym atutem jest oprawa graficzna. Choć może zabrzmieć to powierzchownie, w moim przypadku to właśnie okładka często decyduje o tym, czy sięgnę po dany tytuł. W przypadku „Sekretu” nie było inaczej – sugestywna szata graficzna i intrygujący opis zachęciły mnie do lektury. Sara Antczak po raz kolejny zabiera czytelnika w świat pełen niedopowiedzeń, mrocznych emocji i narastającego napięcia, które nie opuszcza aż do ostatniej strony.

Iga budzi się w ciemnej piwnicy – związana, obolała i całkowicie zdezorientowana. Nie pamięta, jak się tam znalazła; jedyne, co przychodzi jej do głowy, to wspólny wyjazd w góry z przyjaciółkami. Weekend, który miał być odpoczynkiem, zamienia się w koszmar.

Jej oprawca wydaje się znać ją niezwykle dobrze, a rozmowy, które prowadzi, przypominają niebezpieczną grę w odkrywanie tajemnic. Mężczyzna zmusza Igę do konfrontacji z wspomnieniami, które budzą w niej coraz większy niepokój – jakby nie wszystkie były jej własne.

Z każdym dniem bohaterka coraz bardziej wątpi w swoje zmysły i pamięć. Próbuje zrozumieć, co naprawdę stało się w górach i dlaczego to właśnie ona stała się celem. Walczy o życie, ale jeszcze bardziej – o odkrycie prawdy, która może okazać się znacznie straszniejsza, niż przypuszcza.

„Sekret” autorstwa Sary Antczak to thriller psychologiczny, który doskonale wpisuje się w nurt powieści pełnych mrocznej atmosfery, psychologicznych gier i nieustającego napięcia. Autorka od pierwszych stron wciąga czytelnika w wir wydarzeń – nie ma tu miejsca na powolne budowanie akcji, gdyż ta eksploduje natychmiast, gdy główna bohaterka, Iga, odzyskuje przytomność w dusznej, ciemnej piwnicy.

Sara Antczak mistrzowsko wykorzystuje ograniczoną przestrzeń i klaustrofobiczny klimat, potęgując poczucie zagrożenia. Uwięziona bohaterka, pozbawiona pewności co do własnych wspomnień, staje się zarówno ofiarą, jak i narzędziem w psychologicznej grze. To, co początkowo wydaje się prostym porwaniem, szybko przeradza się w misternie skonstruowaną zagadkę, w której granica między prawdą a złudzeniem nieustannie się zaciera.

Autorka z premedytacją manipuluje czytelnikiem, podrzucając fałszywe tropy i sugerując różne możliwe rozwiązania, by chwilę później całkowicie je obalić. Dzięki temu powieść staje się swoistą układanką, w której nic nie jest oczywiste, a każda strona rodzi nowe wątpliwości. Warto również podkreślić, jak umiejętnie autorka kreśli psychologię postaci. Iga to bohaterka złożona i niejednoznaczna, a jej wewnętrzna walka o prawdę i przetrwanie angażuje emocjonalnie czytelnika. Nie tylko śledzi on wydarzenia, lecz także odczuwa narastające poczucie dezorientacji i lęku, które towarzyszy protagonistce.

„Sekret” to książka, która nie pozwala odetchnąć – napięcie jest stale obecne, a atmosfera gęstnieje aż do zaskakującego finału, który zmusza do refleksji nad granicami zaufania, pamięci i przyjaźni. Autorka z niezwykłym kunsztem kreuje zarówno bohaterów, jak i ich wewnętrzne dramaty, a umiejętność prowadzenia gry psychologicznej sprawia, że trudno oderwać się od lektury. To thriller, który intryguje, niepokoi i pozostawia trwałe wrażenie – doskonała propozycja dla fanów gatunku, którzy cenią nie tylko dynamiczną akcję, ale przede wszystkim głęboką grę na emocjach i misternie budowaną niepewność.

"Sekret" Sary Antczak to wciągający thriller psychologiczny, który od pierwszej strony nie pozwala odłożyć książki! Główna bohaterka, Iga, budzi się w ciemnej, zimnej piwnicy. Iga  jest związana, obolała i kompletnie zdezorientowana 😨 Ostatnie, co pamięta, to beztroski wyjazd w góry z dwiema przyjaciółkami, który w tajemniczych okolicznościach zamienił się w koszmar.

✅️ Mocne strony książki to atmosfera niepewności. Autorka znakomicie buduje napięcie i klimat niepokoju. Mężczyzna, który więzi Igę, zmusza ją do konfrontacji z przeszłością, a granica między tym, co rzeczywiste, a manipulacją, zaczyna się zacierać. Do końca pozostałam  w niepewności, komu i czemu może ufać. Silna bohaterka.  Iga nie jest bierną ofiarą. To kobieta pełna lęków, ale i determinacji, by walczyć nie tylko o życie, ale także o swoją tożsamość i prawdę. Łatwo jest jej kibicować. Szybkie tempo i dynamiczna akcja.  Książkę czyta się jednym tchem. Autorka mistrzowsko operuje rytmem. Napięcie rośnie, by na chwilę opaść i znów uderzyć z podwójną siłą. Fabuła jest treściwa, pozbawiona zbędnych opisów. Autorka stworzyła wciągającą intrygę. Ta historia jest pełna tajemnic i zaskakujących zwrotów akcji. Pojawia się pytanie: czy możemy naprawdę ufać własnym wspomnieniom?  To motyw, który zostaje w głowie na długo po skończeniu lektury.

"Sekret" to idealna propozycja na wieczór z dobrą, trzymającą w napięciu lekturą. Sara Antczak po raz kolejny udowadniła swoją klasę w gatunku thrillera. Książka wciąga, elektryzuje i zostawia z lekkim niepokojem oraz ważnym pytaniem o naturę pamięci.

Książkę polecam szczególnie miłośnikom thrillerów psychologicznych z nutką paranoi.
Historii o silnych, walczących kobietach. Fanom szybkich, dynamicznych powieści, od których trudno się oderwać.

Moja ocena: 8/10 🌟

Czy planujesz przeczytać "Sekret"? Daj znać, czy ta recenzja Cię do tego zachęciła! 😊

BRUNETTE BOOKS

Trzy przyjaciółki, jeden mroczny plan i żadnej drogi ucieczki!

Jeśli szukacie dobrego thrillera to już go macie. "Sekret" trzyma w napięciu do samego końca. Na pewno nie będziecie się nudzić!

Trzy przyjaciółki postanawiają uczcić urodziny jednej z nich. Wyjeżdżają w góry do wynajętego drewnianego domku. Chcę się dobrze bawić, zapomnieć o problemach i odreagować. Żadnych facetów, żadnych dram i żadnej krwi - to hasło tego wyjazdu. Jak się można domyśleć, wszystko niestety się zdarzyło!

Iga ma problemy małżeńskie, na dodatek straciła pracę. Dziewczyna przechodzi trudny czas, jest pogubiona w życiu. Jednak na swoje przyjaciółki Magdę i Kaję zawsze może liczyć. Znają się od dzieciństwa i wszystko o sobie wiedzą. Jednak czy aby na pewno Iga zna dobrze swoje przyjaciółki? Jaki sekret skrywają dziewczyny?

"Przychodzi mi na myśl, że to najważniejsza rzecz w życiu - mieć kogoś, kto cię złapie, kiedy upadniesz".

Książka rozpoczyna się od tego, że Iga odzyskuje przytomność w ciemnej piwnicy. Jest przykuta do łóżka kajdankami, na dodatek cała obolała. Kompletnie nic nie pamięta, nie wie kto ją porwał, gdzie się znajduje ani co się wydarzyło w ostatnich dniach. Jedyne co pamięta to wyjazd w góry z przyjaciółkami. Dlaczego znalazła się w takim miejscu? I gdzie jest Kaja i Magda? Pamięć powoli zaczyna wracać, a my wraz z Igą poznajemy całą historię.

Klimat powieści jest mroczny. Drewniany domek w górach tuż przy samym lesie, na odludziu. Obok dwa niezamieszkane domki. Akcja rozkręca się wolno. Miałam wrażenie, że każdy z bohaterów ma jakieś swoje mroczne tajemnice. Przez większość książki autorka daje znać, że rok temu wydarzyło się coś złego, coś co na zawsze zmieniło życie Igi. Dopiero później dowiadujemy o całym wydarzeniu, a wszystkie puzzle wracają na swoje miejsce. Bo ta historia składa się właśnie z takich porozrzucanych puzzli. I kompletnie nic nie jest takie jak się wydaje. Dużo zwrotów akcji, dużo tajemnic, zakończenie satysfakcjonujące. Idealny thriller? Moim zdaniem tak. Jeśli lubicie takie mroczne klimaty, tajemnice i niespodzianki to bardzo polecam. Warto:)

Musimy porozmawiać" - tak właśnie mówią ludzie, którzy chcą się rozstać, ale nie mają wystarczająco dużo odwagi, żeby powiedzieć to wprost.

Tinder jawi mi się jako obcy świat, traktujący ludzi jak produkty albo zwierzęta na wystawie. Oceniający, bezlitosny i pełen uprzedzeń.

Sekrety wśród przyjaciół to broń jednak to co najgorsze wychodzi na jaw prędzej czy później.

Iga , Magda I Kaja cieszą się na wspólny babski wyjazd w Sudety, by świętować trzydzieste urodziny tej ostatniej.

Iga jednak byłaby w zdecydowanie lepszym nastroju gdyby przed wyjazdem jej mąż Dawid , którego mimo upływu lat nadal bardzo kocha nie wypowiedział dwóch słów od zawsze zwiastujących poważne rozmowy i jeszcze poważniejsze zmiany- musimy porozmawiać.  

Dziewczyna mimo , iż próbuje się dobrze bawić nie potrafi pozbyć się myśli, że partner chce ją zostawić. 

Sytuacji nie poprawia spotkanie na szlaku grupy mężczyzn- braci Kacpra i Wojtka oraz ich przyjaciół Maćka i Sebastiana.  

Iga czuje bowiem, że coś przyciąga ją do jedynego z nowych znajomych, lecz stara się to kontrolować.  

W miarę rozwoju wydarzeń kobieta dowiaduje się o zaginięciu Amelii Lenart , którą znała jedna z przyjaciółek.  

Jakie dramatyczne wydarzenia rozegrają się w ośrodku Spokojna Dolina u stóp Śnieżnika? 

I jak ta historia łączy się z Eweliną - czwartą osobą z paczki, która straciła życie przeszło rok wcześniej?

Przyznam szczerze, że aby wkręcić się w tę powieść potrzebowałam nieco czasu ponieważ początkowo było.. dziwnie i aż za spokojnie.  

W miarę czytania jednak zaczęłam się zastanawiać dlaczego kolejne odkrycia Igi są bagatelizowane, a Magda prowadzi tajemnicze rozmowy telefoniczne. 

. Im dalej w las (dosłownie i w przenośni), tym wyraźniej czuć, że ta historia tylko udaje spokojną. Pod powierzchnią czają się niewypowiedziane żale, poczucie winy i sekrety, które latami czekały na odpowiedni moment, by wybuchnąć.

Autorka bardzo umiejętnie buduje napięcie - nie przez szybkie zwroty akcji, ale przez atmosferę niepokoju, drobne sygnały i narastające poczucie, że coś jest nie tak. Spokojna Dolina okazuje się miejscem, w którym przeszłość nie chce zostać pogrzebana, a śmierć Eweliny i zaginięcie Amelii łączą się w sposób bardziej przerażający, niż można było przypuszczać.

To powieść o przyjaźni wystawionej na najcięższą próbę, o lojalności, która bywa wybiórcza, i o uczuciach, nad którymi nie zawsze da się zapanować. O wyborach, które -- nawet jeśli wydają się niewinne -- potrafią zniszczyć życie wielu osób.

Finał jest intensywny, emocjonalny i zostawia czytelnika z poczuciem, że nie każdy sekret powinien ujrzeć światło dzienne... ale każdy prędzej czy później to zrobi.

To historia, która rozkręca się powoli, lecz gdy już złapie rytm -- nie pozwala się odłożyć.

Polecam ?

Trzyma w napięciu, zaskakuje i pobudza do refleksji. W tle piękne Sudety. 

Główna bohaterka Iga Burzyńska budzi się przykuta do łóżka w ciemnej piwnicy, a tajemniczy mężczyzna, który ją tam zamknął, nie chce jej nic wyjaśnić. Kobieta nic nie pamięta oprócz tego, że była z przyjaciółkami w górach. Powoli przypomina sobie co się wydarzyło. Przyjechała z przyjaciółkami na weekend w Sudety, żeby świętować urodziny jednej z nich. Spotkały w schronisku grupę młodych mężczyzn i zmieniły plany. Namówiły chłopaków, by wynajęli domek obok ich domku. Wspólna impreza i alkohol wywołały lawinę nieprzewidzianych zdarzeń, przez które spokojny wyjazd zamienił się w koszmar. Burzyńska od kilku miesięcy żyje w stresie po utracie pracy i przez napięte relacje z mężem. Dodatkowo po przyjeździe w góry pije alkohol. Iga widzi i słyszy coś czego nie potwierdzają jej koleżanki. Nie jest pewna czy wskutek uderzenia w głowę jej umysł nie podsuwa jej fałszywych wspomnień. Dziewczyna zastanawia się czy przyjaciółki były z nią szczere. Mężczyzna, który ja więzi, wie o niej prawie wszystko i zmusza ją do konfrontacji z przeszłością. Iga próbuje odzyskać kontrolę nad własnym umysłem. Ona nie jest typową ofiarą, która czeka na ratunek. Jest pełna niepewności i lęków, ale też siły by odzyskać wolność. Tu nic nie jest oczywiste, a każdy przebłysk wspomnienia budzi nowe pytania. Czy to co pamięta Iga wydarzyło się naprawdę, a może jej umysł został zmanipulowany?

Autorka prowadzi czytelnika dwoma liniami czasowymi - ,,teraz" i ,,wcześniej", które dobrze ze sobą współgrają i uzupełniają się. Pokazuje wydarzenia z perspektywy Igi. Zapewnia nam przekaz nacechowany jej emocjami i przeżyciami. Iga jest autentyczna ze swoimi problemami i wynikającymi z nich trudnościami w funkcjonowaniu. Jest osobą pełną sprzeczności. Zbyt ufna i naiwna, a czasem bardzo podejrzliwa. Jest również bardzo lojalna wobec przyjaciół i odważna. W powieści bardzo mocny jest motyw nawiązywania przypadkowych znajomości. Opowiadana historia jest pełna emocjonalnego napięcia, niepewności i tajemnicy. Pokazuje, że traumy i dramaty życiowe mają duży wpływ na dalsze życie, zdrowie psychiczne i równowagę ofiary i jej bliskich. To opowieść o przyjaźni, lojalności, tajemnicach i o tym jak przeszłość zawsze wraca. To historia, która nie tylko wciąga, ale zadaje pytanie czy dobrze znamy siebie i czy możemy ufać własnej pamięci. 

Nowa historia Antczak od początku łapie gardło w żelazny uścisk i nie luzuje do samego końca, bo to trudna historia o przyjaźni, winie i pamięci, a bardziej o tym jak wspomnienia mogą ulegać z czasem deformacji.

Sam początek już rzucił mnie na głęboką wodę, ponieważ postać Igi budzi się skrępowana, zdezorientowana w ciemnej piwnicy. Jej wspomnienia rozpadają się niczym pęknięte lustro na drobne kawałki. Spore uznanie dla autorki za to, że atmosfera w jakiej znalazła się bohaterka, udzieliła się i mi.??Relacja bohaterki z oprawcą jest mocnym punktem lektury, ponieważ jest to niezwykła gra psychologiczna, która zmienia obraz sytuacji niczym w kalejdoskopie. Oprawca wydaje się wiedzieć o Idze znacznie więcej niż ona sama, a wraz z ujawnianiem prawdy perspektywa zmienia się zupełnie i to co wydawało się niemal pewne, zaczyna przypominać domek z kart, który jest blisko runięcia. Ja już za sprawą wcześniejszych publikacji doceniam niezwykle sugestywny styl autorki i to jak jednym zdaniem potrafi podkręcić atmosfer i wprowadzić wysokie napięcie. Dodatkowym atutem są tutaj narodziny zła, które pojawia się niestandardowo z ludzkiej pamięci.

Spodobało mi się jak za sprawą retrospekcji i odkrywania kolejnych sekretów, tworzył się obraz pełen nieoczywistości, balansującego niemal na pograniczu rzeczywistości i obłędu przypominającego najgorszy koszmar.
?Finał jest mocny niczym cios w splot słoneczny, ta książka po zamknięciu zostawia ślad, za sprawą trudnych, ale dość uniwersalnych pytań, jak to czy Prada nas wyzwala.

,,Sekret" jest niezwykłym thrillerem psychologicznym, który manipuluje bohaterką, ale i czytelnikiem. Gęsta i niepokojąca historia i z tym poleceniem was zostawiam.?

Iga budzi się zamknięta w piwnicy. Jednak nie wie jak i dlaczego się tam znalazła oraz gdzie są jej przyjaciółki bo przecież nie była tu sama. Powoli wraca myślami do ostatnich dni i dziwnych wydarzeń. Co się stało z Kają i Magdą oraz kim jest mężczyzna który przynosi jej jedzenie... Prawda może okazać się inna niż przypuszczasz....

To druga książka autorki, którą czytałam i hmmm...jedno wiem na pewno. Nie ma sensu obstawiać jakie będzie zakończenie. Tutaj jest tak wiele sekretów, niedomówień i nagłych zwrotów akcji, że jest to zupełnie bez sensu. 

Ludzkie zachowania to jedna ogromna zagadka, a to czy ktoś faktycznie mówi prawdę trzeba traktować z dystansem bo nawet wśród najbliższych przyjaciół znajdą się sytuacje, o których druga strona nie wie. 

Nieustannie trzymający w napięciu, ba, konsekwentnie je budujący, strona po stronie, zdanie po zdaniu.  Zaskakujący, niepokojący, po prostu świetny. Nie ma co się rozpisywać. Bardzo polecam.