Siła męskiego honoru. Sandomierskie wzgórza 5

"Siła męskiego honoru" jest piątym i zarazem wieńczącym tomem sagi Sandomierskie Wzgórza, gdzie Edyta Świętek ponownie zabiera nas do Sandomierza i w rejony Gór Pieprzowych. Autorka kolejny raz należycie zadbała o realia historyczne oraz ukazanie panującej sytuacji politycznej. 

 

Eustachy i Alina żyją spokojnie, nadal prowadząc piekarnię i wychowując córkę. Jednak mężczyzna zostaje napadnięty. Może mieć to związek z jego przeszłością. Z kolei Weronika matka licznej gromadki rodzeństwa oraz Michał przechodzą kryzys małżeński. 

 

Ponownie śledzimy losy i problemy dobrze już nam znanych bohaterów. Ale tym razem autorka skupiła się bardziej na męskiej części postaci, dla których honor to rzecz nadrzędna. Ta cecha charakteru z jednej strony może imponować, budzić podziw, a z drugiej irytować. Duma... jakże mężczyznom trudno jest ją schować w przysłowiową kieszeń. Nie potrafią przyznać się do popełnionych błędów czy przeprosić. Z ich punktu widzenia byłoby to okazanie słabości, zwłaszcza w stosunku do kobiet. Ale na szczęście nie wszyscy mężczyźni tacy byli.

 

Muszę przyznać, że podczas śledzenia losów postaci, szczególnie zżyłam się z Eustachym. Obserwowałam, jak się zmieniał, dojrzewał, otwierał na innych ludzi. Poznałam go jako tajemniczego "dzikusa" z wątpliwym wyglądem, a na końcu to już nie był ten sam człowiek. Wyjawił mi swoje sekrety, stał się szanowanym obywatelem Sandomierza. 

 

Jednakże autorka nie zapomina również o kobietach, ukazując ich odwagę, siłę i zaradność, znających swoją wartość, niebojących się zacząć od nowa dla dobra najbliższych. Nawet gdy muszą wiele poświęcić i znieść. Bowiem walka o rodzinę nie jest łatwa, ale warto podjąć ten trud. 

 

"Żona nie jest na całe życie, bo jak zemrze, można zastąpić ją inną kobietą. Człowiek traci żonę, przestaje być mężem. A gdy traci matkę, nadal jest synem, choć osieroconym."

 

Obserwujemy zwyczaje, tradycje i codzienność bohaterów. Autorka zadbała o każdy najdrobniejszy szczegół, tu wszystko było dopracowane w najdrobniejszym szczególe. Odnosiłam wrażenie, jakbym sama była uczestnikiem wszystkich tych wydarzeń.

 

Jak już wspomniałam to ostatni tom, a emocje nadal wielkie. Strach miesza się ze szczęściem, smutek z radością, a rozpacz z nadzieją. 

 

"Siła męskiego honoru" to porywająca, poruszająca powieść o trudnych wyborach, winie, drugiej szansie, sile rodziny i przeznaczenia, wewnętrznej przemianie, o odwadze, aby zacząć od nowa. Była do niezwykła literacka podróż do XX-wiecznego Sandomierza!

 

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Swój czytelniczy rok rozpoczęłam z powieścią Edyty Świętek ,,Siła męskiego honoru". To piąta i ostatnia część znakomicie przyjętego przez czytelników cyklu ,,Sandomierskie wzgórza". Trudno żegnać się z ulubionymi bohaterami. Autorka powieści, napisała ten ostatni tom w tak poruszający i refleksyjny sposób, że z całą pewnością zostanie on w mojej pamięci na długo. W powieści ,,Siła męskiego honoru" Edyta Świętek domyka losy bohaterów w sposób niezwykle emocjonalny. Udowadnia tym samym, że jest prawdziwą mistrzynią sag, w których ludzkie słabości, podejmowane pod presją wybory i ich konsekwencje, mają ogromny wpływ na ludzkie dzieje. W tym ostatnim tomie autorka położyła szczególnie silny nacisk na historię Eustachego, mocno akcentując wątki odpowiedzialności, podejmowanych decyzji i straty. Rodowy skarb, który znajduje się w jego rękach, staje się przyczyną brutalnych napaści, na bohatera i jego rodzinę. Sytuacja ta, wprowadza do powieści atmosferę nieustannego zagrożenia i niepewności. Równocześnie toczą się także losy Michała, który stopniowo pogrąża się w nałogu, boleśnie raniąc swoich bliskich i Weroniki, która stoi przed trudnym życiowym dylematem. I warto w tym miejscu podkreślić, że wewnętrzna przemiana tej bohaterki, staje się jedną z najmocniejszych stron piątego tomu. Na kartach powieści ,,Siła męskiego honoru" autorka porusza tematy drugich szans, walki o siebie, wybaczenia, ale także błędów. Uświadamia również, że ucieczka od problemów nie zawsze stanowi wyjście z sytuacji. Snując losy bohaterów, Edyta Świętek w bardzo poruszający sposób stawia przed czytelnikiem pytania dotyczące granicy między honorem, dumą a strachem przed zmianą. To również piękne wyjście do refleksji nad odpowiedzialnością za własne życie, decyzje i w ostateczności ceną jaką trzeba czasami za nie zapłacić. Moralne rozterki, kryzysy małżeńskie i uzależnienie to tylko część wątków jakie składają się na emocjonalną i czytelniczą satysfakcję. Polecam tę książkę wszystkim tym, którzy w literaturze szukają prawdy o ludzkich emocjach i nie zawsze łatwych rozwiązaniach.

(Kliknij aby rozwinąć opinię)

Trudno jest mi zostać się z Eustachym i Aliną, którzy od początku dostarczyli wielu emocji. Alina to postać, która bardzo zmieniła się na przestrzeni 5 tomów. Z młodej dziewczyny, stała się kobietą i matką, która potrafi zawalczyć o swoje, ale nie jest przy tym nachalna. Wraz z mężem tworzą wspaniałe małżeństwo, które przetrwało wiele.

 

Autorka wspaniale pokazała obraz społeczeństwa żyjącego pomiędzy dwoma wojny. Ukazała jak obraz kobiet powoli zmieniał się. Jak zaczynało się liczyć z ich zdaniem, które nie jeden raz pomogło mężczyzną.

 

Były to jednak niebezpieczne czasy. Nigdy nie wiadomo kto i gdzie napadnie. Pani Edyta pokazała życie prostych ludzi. Ich dramaty rodzinne, walkę z nałogami, tajemnice i wybory, przed którymi musieli stanąć.

 

Książka zabrała mnie do czasów, których już dawno nie ma i była to wspaniała podróż, która niestety już zakończyło się.

 

 

(Kliknij aby rozwinąć opinię)