Smakować to żyć w pełni
W serii krótkich, błyskotliwych esejów Jehanne Dubrow zastanawia się nad naturą być może najbardziej intymnego zmysłu. Prowadząc nas przez pięć podstawowych smaków, tłumaczy, jak każdy z nich wpływa na nasze postrzeganie rzeczywistości.
Autorka łączy osobiste doświadczenia z rozważaniami nad literaturą, muzyką i sztuką, a także tekstami religijnymi oraz filozoficznymi. Od zanurzonych w herbacie proustowskich magdalenek przez cukiernice pędzla Cézanne'a po słodko-kwaśne sonety Szekspira i grzybobranie Mickiewicza - Dubrow pokazuje, jak z doznania zmysłowego smak przeobraża się w metaforę ludzkiego doświadczenia.
Ta książka to nie tradycyjny posiłek, lecz raczej mezze - zestaw małych dań, które razem tworzą fascynującą opowieść o poznawaniu siebie i świata. To zaproszenie do wspólnego stołu, przy którym cielesne doznania towarzyszą intelektualnej uczcie.
Pyszna opowieść o tym, dlaczego zmysł smaku to największy skarb nie tylko ciała, ale i umysłu, klucz do zrozumienia fizjologii, psychologii i kultury.
Paweł Bravo, autor rubryki "Smaki" w Tygodniku Powszechnym
Jehanne Dubrow jest intelektualną sensualistką, pisarką czasami liryczną, innym razem niestroniącą od potocznego stylu, zawsze odznaczającą się krytyczną wrażliwością. Niektóre publikacje przytłaczają swoją obfitością; Smak Dubrow, odznaczający się ostrością spojrzenia i wyjątkową introspekcją, to doskonałe digestivo.
David Lazar, autor Celeste Holm Syndrome: On Character Actors from Hollywood's olden Age
Dubrow odwołuje się do licznych tekstów kultury, by w poruszający sposób ukazać bogactwo smaku. To rzecz, którą sam chciałbym napisać.
Albert Sonnenfeld, profesor literatury francuskiej, tłumacz i krytyk kulinarny
Dubrow za pomocą elegancko poprowadzonego eseju dowodzi, że smak to podstawowa forma dostępu do świata i innych ludzi, a także - co najważniejsze - do nas samych. Ta książka to poetycki hołd składany potędze i tajemnicy smaku.
Barbara Carnevali, autorka Social Appearances: A Philosophy of Display and Prestige
Erudycyjna, a zarazem nieprzytłaczająca. Doskonały przykład zmysłowego pisarstwa. ,,The European Legacy"
Jehanne Dubrow - autorka tomów poetyckich i książek non-fiction, w tym poświęconej zapachom pod tytułem throughsmoke: an essay in notes (2019). Publikowała swoje wiersze i eseje m.in. na łamach ,,Poetry", ,,The Academy of American Poets", ,,The New York Times Magazin" i ,,The New England Review". Jest założycielką oraz redaktorką czasopisma ,,Cherry tree", a także laureatką licznych nagród literackich. Uczy kreatywnego pisania na University of North Texas.
Informacje dodatkowe o Smak. Zapiski o kulturze i zmysłach:
Wydawnictwo: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego
Data wydania: 2025-05-17
Kategoria: Socjologia, filozofia
ISBN:
Liczba stron: 160
Tytuł oryginału: Taste: A Book of Small Bites
Kup książkę Smak. Zapiski o kulturze i zmysłach
Sprawdzam ceny dla ciebie ...
Cytaty z książki
REKLAMA
Zobacz także
Smak. Zapiski o kulturze i zmysłach - opinie o książce
,,Kiedy po raz pierwszy próbujemy czegoś nieznanego, zdobywamy nową wiedzę".
Jak to się dzieje, że tylu autorów pisze o smakach, jedzeniu, o tym jak ,,delicje" rozpływają się im na podnebieniu a ja czytając o tym wszystkim po prostu przechodzę na tym do porządku dziennego? I dopiero taka autorka jak Jehanne Dubrow, pisząc swoją książkę o kulturze i zmysłach, które mają związek z jedzeniem, uświadamia mi jak wielkie dzieła opierają się na kubkach smakowych? Niestety, czytam dosłownie. Wyciągam wnioski. Opieram się na głównych i pobocznych bohaterach i ich historiach a nie ,,smakuję" literatury jak należy.
Jehanne w swojej książce ,,Smak. Zapiski o kulturze i zmysłach" prowadzi czytelnika przez pięć smaków. Słodki, kwaśny, słony, gorzki i umami. Jej odnośniki co do smaków są szeroko zakrojone. od biblii, po koran i talmud, przez przedstawienie teatralne po magdalenki u Prousta czy grzybobranie przedstawione w ,,Panu Tadeuszu". Tak, tak moi drodzy. Kultura i smaki polskie nie są obce autorce.
Prowadzi ona czytelnika po każdym ze smaków z pasją, wyrafinowaniem i wprowadza nas w zaciekawienie - co opisze w następnej kolejności? Do czego jeszcze nawiąże? A musicie mi uwierzyć, że Pani Dubrow ma szeroką wiedzę co się odczuwa na każdejstronie napisanej przez nią książki. Dzięki niej zwróciłam uwagę na fragmenty, które niejako ,,pomijałam" podczas czytania. Jednak i zapisałam sobie nowe pozycje ,,do przeczytania".
Skłamałabym, gdybym napisała, że przyrównuje ona smaki jedynie do dzieł pisanych. Fotografia, malarstwo - to również miało wpływ przy pisaniu tejże pozycji. Pozycji, która mnie ,,ugościła" duchowo, gdyż ja jako łakomczuch w trakcie czytania co poniektórych fragmentów odczuwałam brak potraw na stole... Może to i dobrze, bo przytyłabym o kilka kilogramów.
Zatem zachęcam do zapoznania się z lekturą, bo być może nauczymy sie czegoś nowego o nas samych? Tak jak niektórzy orientują się po dłużysz swoim żywocie, iż ,,(...) potrafimy się nauczyć nowych smaków, świadczy o tym, że nasze preferencje nie są ustalone raz na zawsze".
Współpraca barterowa z Wydawnictwem bo.wiem.
Jak to się dzieje, że tylu autorów pisze o smakach, jedzeniu, o tym jak ,,delicje" rozpływają się im na podnebieniu a ja czytając o tym wszystkim po prostu przechodzę na tym do porządku dziennego? I dopiero taka autorka jak Jehanne Dubrow, pisząc swoją książkę o kulturze i zmysłach, które mają związek z jedzeniem, uświadamia mi jak wielkie dzieła opierają się na kubkach smakowych? Niestety, czytam dosłownie. Wyciągam wnioski. Opieram się na głównych i pobocznych bohaterach i ich historiach a nie ,,smakuję" literatury jak należy.
Jehanne w swojej książce ,,Smak. Zapiski o kulturze i zmysłach" prowadzi czytelnika przez pięć smaków. Słodki, kwaśny, słony, gorzki i umami. Jej odnośniki co do smaków są szeroko zakrojone. od biblii, po koran i talmud, przez przedstawienie teatralne po magdalenki u Prousta czy grzybobranie przedstawione w ,,Panu Tadeuszu". Tak, tak moi drodzy. Kultura i smaki polskie nie są obce autorce.
Prowadzi ona czytelnika po każdym ze smaków z pasją, wyrafinowaniem i wprowadza nas w zaciekawienie - co opisze w następnej kolejności? Do czego jeszcze nawiąże? A musicie mi uwierzyć, że Pani Dubrow ma szeroką wiedzę co się odczuwa na każdejstronie napisanej przez nią książki. Dzięki niej zwróciłam uwagę na fragmenty, które niejako ,,pomijałam" podczas czytania. Jednak i zapisałam sobie nowe pozycje ,,do przeczytania".
Skłamałabym, gdybym napisała, że przyrównuje ona smaki jedynie do dzieł pisanych. Fotografia, malarstwo - to również miało wpływ przy pisaniu tejże pozycji. Pozycji, która mnie ,,ugościła" duchowo, gdyż ja jako łakomczuch w trakcie czytania co poniektórych fragmentów odczuwałam brak potraw na stole... Może to i dobrze, bo przytyłabym o kilka kilogramów.
Zatem zachęcam do zapoznania się z lekturą, bo być może nauczymy sie czegoś nowego o nas samych? Tak jak niektórzy orientują się po dłużysz swoim żywocie, iż ,,(...) potrafimy się nauczyć nowych smaków, świadczy o tym, że nasze preferencje nie są ustalone raz na zawsze".
Współpraca barterowa z Wydawnictwem bo.wiem.
Przeczytane:2025-08-01, Ocena: 6, Przeczytałam, Insta challenge. Wyzwanie dla bookstagramerów 2025, 26 książek 2025, 52 książki 2025, 12 książek 2025, Posiadam, Wyzwanie - wybrana przez siebie liczba książek w 2025 roku, Przeczytaj tyle, ile masz wzrostu – edycja 2025,
„Smak. Zapiski o kulturze i zmysłach” autorstwa Jehanne Dubrow to niezwykła podróż przez świat kulinariów, zmysłów i emocji, które towarzyszą jedzeniu. To nie jest typowa książka kucharska ani poradnik – to eseje o smaku w jego najgłębszym, kulturowym i egzystencjalnym znaczeniu. Autorka z wrażliwością poetki i erudycją badaczki pokazuje, że smak to nie tylko kwestia podniebienia, ale także pamięci, tradycji, relacji i tożsamości. Każdy rozdział opowiada o innym aspekcie doświadczania jedzenia – od dzieciństwa i rodzinnych wspomnień, przez społeczne rytuały przy stole, aż po refleksje nad ciałem, pragnieniami i przemijaniem. Dubrow podkreśla, że to, co jemy, i sposób, w jaki to robimy, kształtuje nasze życie i opowiada o nas samych więcej, niż moglibyśmy przypuszczać.
Książka łączy w sobie filozofię, literaturę, antropologię i autobiograficzne refleksje, dzięki czemu czyta się ją jak osobisty dziennik spleciony z naukowym esejem. Dubrow pisze językiem eleganckim, nasyconym emocjami, a zarazem niezwykle obrazowym – tak, że czytelnik niemal czuje smaki i zapachy, o których opowiada. To lektura, która angażuje wszystkie zmysły, ale też zmusza do myślenia o codzienności w szerszym kontekście kultury i historii.
Polecam „Smak. Zapiski o kulturze i zmysłach” każdemu, kto lubi książki refleksyjne, pięknie napisane i skłaniające do zatrzymania się nad tym, co wydaje się oczywiste. To idealna propozycja dla miłośników literatury eseistycznej, dla osób ciekawych kulturowych aspektów jedzenia, a także dla tych, którzy chcą spojrzeć na codzienne doświadczenia – jak posiłek czy delektowanie się kawą – w nowym, głębszym świetle. To książka, która nie tylko pobudza apetyt, ale też inspiruje do świadomego smakowania życia.