Śmierciologia

Czy śmierć jest dla was tematem tabu? 

Powiem wam szczerze, że widząc objętość tej książki, na początku miałam lekkie obawy. Jednak po chwili powiedziałam sobie: "Przecież to Max Czornyj! To nie może być złe!" Tak więc wzięłam się za lekturę i ... oczywiście nie zawiodłam się!

Moim zdaniem autor w sposób lekki i wyczerpujący opisał nam wszystko, co może dotyczyć śmierci- od dawnych czasów aż do dziś. Choć przez pierwsze strony brnęłam jak po grudzie, ponieważ nie zdołałam się wciągnąć, to później było coraz lepiej. 

"Śmierciologia" to zbiór ponad 600 stron opowieści i faktów o śmierci, pochówkach oraz rytuałach z nimi związanych. Dostajemy tu też potężną dawkę nie lada ciekawostek i historii rozwoju medycyny, dzięki której dziś ciało człowieka żywego, czy martwego, nie ma przed nami tajemnic.

Podobało mi się to, że autor umieścił w książce wiele dzieł dotyczących śmierci: ilustracji, obrazów oraz poezji. Zaciekawił mnie wątek fotografii "post mortem" jednak rozumiem, czym kierowali się ludzie w tamtych czasach – chcieli po prostu mieć pamiątkę po zmarłym :). 

Ciekawe były też cytaty rozpoczynające każdy rozdział i to, że autor nazwał je (rozdziały) cyframi kręgów piekła. To dowodzi tylko tego, jak daleko w głąb nas poprowadził i co najważniejsze- co będziemy musieli zrobić, by się stamtąd wydostać...

Uczestnictwo w autopsji, szczególnie tak szczegółowej był dla mnie niezłym przeżyciem! Chętnie wzięłabym w niej udział na żywo, choć na początek wolałabym mniej "rozkładającego się" pacjenta 😆.

Ta książka to niesamowita encyklopedia dla miłośników śmierci w każdej postaci lub idealna lektura dla ludzi chcących oswoić ją sobie, by przestała być tematem tabu. 

Czytając, czułam się jak dziecko w lunaparku – tyle wiedzy, emocji, brutalności obrzydliwości umieszczone w jednej, dość obszernej księdze. 

Ta pozycja to coś, co potrzebujecie, a o czym jeszcze nie wiecie!

 Polecam!

A gdyby tak... przestać uciekać? Zatrzymać się na moment i spojrzeć śmierci prosto w oczy - nie przez pryzmat strachu, ale ciekawości. Rozłożyć ją na czynniki pierwsze, przejść się jej śladami, pozwolić jej mówić.

,,Śmierciologia" to właśnie taka podróż - niepokojąca, momentami duszna, ale jednocześnie hipnotyzująca. Taka, z której nie chce się zawrócić. Czytałam ją z przyspieszonym oddechem, z dreszczem na skórze i tą specyficzną mieszanką fascynacji i niepokoju, która każe przewracać kolejne strony mimo wszystko.

Max Czornyj prowadzi nas przez przestrzenie, w których śmierć nie jest końcem - jest procesem, zjawiskiem, historią. Przechodzimy przez sztukę, medycynę, rytuały, kryminalistykę i ludzką wyobraźnię. Depczemy po prochach tych, którzy byli przed nami, i nagle dociera do nas coś bardzo prostego, a jednocześnie trudnego do przyjęcia - my też kiedyś będziemy tylko wspomnieniem.

To książka pełna kontrastów. Z jednej strony krótkie, niemal literackie formy i opowieści, które wciągają jak miniaturowe historie. Z drugiej - surowa, momentami brutalna dosłowność: rozkład ciała, dawne praktyki pogrzebowe, granice życia i śmierci, które wcale nie są tak jednoznaczne, jak chcielibyśmy wierzyć. I właśnie w tym zestawieniu tkwi jej siła - w balansowaniu między wiedzą a emocją.

Czornyj nie epatuje dla samego efektu. On raczej oswaja. Pokazuje, że śmierć - choć niewygodna, wypierana, spychana na margines - jest integralną częścią naszego istnienia. A im bardziej próbujemy ją ignorować, tym bardziej nas fascynuje.

Ogromnym atutem są też dodatki - ilustracje, które wizualnie dopełniają tę podróż, oraz bibliografia dla tych, którzy po ostatniej stronie nie chcą jeszcze wracać do świata ,,żywych" i potrzebują więcej.

W posłowiu autor przyznaje, że tematu nie wyczerpał. I bardzo dobrze. Bo to jedna z tych książek, po których naturalnie pojawia się głód kolejnych pytań. I ja - bez wahania - ustawiam się w kolejce po więcej.