Spadek z duchami

Spadek z duchami autorstwa Urszula Bendkowska to lekka, pełna humoru i tajemnic powieść obyczajowo-detektywistyczna z nutą grozy, która łączy w sobie elementy kryminału, romansu i komedii sytuacyjnej. To książka, w której nic nie jest do końca takie, jakim się wydaje, a każdy rozdział przynosi nowe domysły, intrygi i zaskoczenia, podane w bardzo przystępnej, rozrywkowej formie.

Styl autorki jest swobodny, dynamiczny i bardzo obrazowy. Urszula Bendkowska stawia na lekkość narracji oraz humor – zarówno słowny, jak i sytuacyjny – dzięki czemu nawet bardziej tajemnicze czy „duchowe” wątki nie przytłaczają, lecz dodają historii uroku. Dialogi są naturalne, pełne życia i często ironiczne, co sprawia, że książkę czyta się szybko i z dużą przyjemnością. Autorka umiejętnie balansuje między komedią a elementami zagadki, tworząc historię idealną na odprężający wieczór.

Fabuła skupia się na losach Julki i Agaty – dwóch bohaterek, które niespodziewanie zostają wciągnięte w sprawę nietypowego spadku po zmarłej ciotce. Problem w tym, że odziedziczony majątek okazuje się… nawiedzony. Z pozoru błaha sytuacja szybko przeradza się w serię zdarzeń pełnych nieporozumień, podejrzeń, a nawet drobnych przestępstw – od włamań po szantaże. W tle pojawia się walka o emocje, relacje i prawdę o przeszłości dawnej właścicielki pałacu, której tajemnice stopniowo wychodzą na jaw.

Bohaterki są wyraźnie zarysowane i różnorodne – Julka i Agata tworzą duet, który świetnie się uzupełnia. Ich relacja, pełna sprzecznych emocji, przyjaźni i napięć, stanowi jeden z głównych filarów historii. Wokół nich pojawia się galeria barwnych postaci, które dodatkowo komplikują sytuację i wprowadzają element niepewności co do tego, komu można zaufać. Pałac i jego historia stają się niemal osobnym bohaterem – miejscem pełnym sekretów i atmosfery lekkiego dreszczyku.

W książce bardzo wyraźne są motywy tajemnicy, przeszłości, rodzinnych sekretów oraz relacji międzyludzkich. Istotny jest także motyw „nawiedzonego miejsca”, który jednak nie jest typowym horrorem, a raczej pretekstem do zabawy konwencją i budowania klimatu zagadki. Pojawia się również wątek moralnych granic, podejmowania wątpliwych decyzji oraz konsekwencji, jakie niosą ze sobą emocje i impulsywne działania. Akcja toczy się współcześnie, choć historia pałacu i jego dawnych właścicieli wprowadza element przeszłości, który mocno wpływa na teraźniejsze wydarzenia.

Emocjonalnie „Spadek z duchami” to mieszanka rozbawienia, ciekawości i lekkiego napięcia. Czytelnik często uśmiecha się podczas lektury, ale jednocześnie towarzyszy bohaterkom w ich próbach rozwiązania zagadki i odkrycia prawdy. Pojawia się także delikatna nuta niepokoju związana z niewyjaśnionymi zjawiskami i tajemnicami pałacu, choć całość utrzymana jest w raczej lekkim, rozrywkowym tonie. To książka, która poprawia nastrój i pozwala na chwilę oderwać się od codzienności.

Po powieść szczególnie warto sięgnąć, jeśli lubi się lekkie kryminały z humorem, historie o tajemnicach rodzinnych, a także książki z „duchem w tle”, ale bez przesadnego mroku czy grozy. Spodoba się czytelnikom, którzy cenią dynamiczną akcję, wyraziste bohaterki i fabuły, które bardziej bawią i intrygują niż przytłaczają.

„Spadek z duchami” to przyjemna, pełna uroku i lekkiego dreszczyku opowieść o tajemnicach, które potrafią namieszać w życiu bardziej, niż można się spodziewać. To idealna propozycja na relaksującą lekturę z nutą zagadki i humoru, która zostawia czytelnika w dobrym nastroju i z lekkim uśmiechem po zamknięciu ostatniej strony.

Recenzja

„Spadek z duchami”

Autor: Urszula Bendkowska

"– A jednak może być gorzej — jęknęła i kolejny raz wzniosła oczy ku górze, skąd i tym razem nie doczekała się miłosiernego ciosu."

„Spadek z duchami” udowadnia, że kryminał nie potrzebuje mroku i brutalności, by całkowicie pochłonąć czytelnika. Urszula Bendkowska stworzyła historię pełną tajemnic, nieprzewidywalnych wydarzeń i humoru, który idealnie przeplata się z narastającym napięciem. Już od pierwszych stron wciąga do świata, gdzie granica między rzeczywistością a kompletnym chaosem zaczyna niebezpiecznie się zacierać.

Dziedzictwo po ekscentrycznej ciotce miało stać się dla Julii i Agaty początkiem lepszego życia. Zamiast spokoju i upragnionej stabilizacji otrzymują jednak stary dom oraz ruiny pałacu skrywające sekrety, o których przez lata lepiej było milczeć. Z każdym kolejnym dniem wokół posiadłości zaczynają dziać się coraz dziwniejsze rzeczy — niewyjaśnione odgłosy, tajemnicze zjawiska i ludzie, którzy wyraźnie mają coś do ukrycia. Atmosfera gęstnieje z rozdziału na rozdział, a granica między absurdem, grozą i czystym chaosem zaczyna się niebezpiecznie zacierać.

Już sam pomysł na fabułę okazał się strzałem w dziesiątkę. Urszula Bendkowska stworzyła historię pełną tajemnic, rodzinnych sekretów i nieoczekiwanych zwrotów akcji, jednocześnie doskonale przeplatając napięcie z humorem. Pod warstwą lekkiej, momentami wręcz komediowej opowieści kryje się intryga, która nieustannie pobudza ciekawość i sprawia, że trudno choć na chwilę oderwać się od książki. Czytelnik razem z bohaterkami próbuje odkryć, co naprawdę wydarzyło się w domu Adelajdy i dlaczego wokół niego dzieją się rzeczy, których nie sposób logicznie wyjaśnić.

Największą siłą tej książki są zdecydowanie bohaterki. Julia i Agata to duet absolutnie nie do podrobienia. Ich relacja została przedstawiona w niezwykle naturalny sposób, pełna docinek, sprzeczek, impulsywnych decyzji i momentów totalnej paniki, ale jednocześnie czuć między nimi prawdziwą siostrzaną więź. Są bohaterkami dalekimi od ideału i właśnie dlatego tak łatwo je polubić. Często działają pod wpływem emocji, pakują się w kolejne kłopoty i próbują odnaleźć się w sytuacjach, które coraz bardziej wymykają się spod kontroli. Czytając ich dialogi, trudno nie wybuchnąć śmiechem.

Autorka fenomenalnie balansuje między komedią a tajemnicą. Humor sytuacyjny, błyskotliwe dialogi i absurdalne sceny przeplatają się tutaj z momentami pełnymi napięcia i niepokoju. W jednej chwili czytelnik śmieje się z chaosu wywołanego przez bohaterki, by chwilę później próbować rozwikłać zagadkę dziwnych wydarzeń w starym pałacu. I właśnie to połączenie sprawia, że od książki niezwykle trudno się oderwać.

Ogromnym atutem powieści jest także sama intryga. Duchy są jedynie częścią większej układanki. W tle pojawiają się rodzinne tajemnice, manipulacje, szantaże, włamania i ludzie, którzy nie cofają się przed niczym, by osiągnąć własne cele. Autorka bardzo sprytnie buduje napięcie i skutecznie myli tropy. Gdy wydaje się, że wszystko jest już jasne, fabuła nagle skręca w zupełnie nieoczekiwanym kierunku.

Na uwagę zasługuje również klimat całej historii. Stary pałac, sekrety ukryte w jego murach, duchy mieszające bardziej niż żywi i bohaterowie wpadający w coraz większe tarapaty tworzą atmosferę idealną dla miłośników lekkich kryminałów z nutą paranormalnych wydarzeń. Co ważne, książka nie opiera się wyłącznie na straszeniu. Obok tajemnicy pojawiają się codzienne problemy, relacje międzyludzkie i emocje, dzięki czemu historia mimo fantastycznych elementów pozostaje bardzo autentyczna.

Spadek z duchami to powieść, która otula czytelnika ciepłem, humorem i nutą tajemnicy, skutecznie poprawiając nastrój od pierwszych stron. To historia lekka, a jednocześnie pełna sekretów, w której szalona atmosfera starego domu i rodzinne zagadki splatają się w niezwykle wciągającą całość.

Autorka prowadzi czytelnika przez opowieść pełną zwrotów akcji, uroku i lekkiego dreszczyku, tworząc klimat idealny dla miłośników tajemniczych historii z przymrużeniem oka. Bohaterowie, mimo otaczającego ich chaosu, potrafią rozbawić i sprawić, że trudno się od nich oderwać, a ich losy angażują od pierwszych stron.

Spadek z duchami to propozycja dla wszystkich, którzy szukają lekkiego kryminału z humorem, zagadką i wyjątkową atmosferą. To książka, która bawi, intryguje i zostawia po sobie przyjemne poczucie niedosytu, takie, które aż prosi się o kolejną historię.

Spadek z duchami - Urszula Bendkowska 

Dziękuję autorce za możliwość przeczytania tej książki.

Historia zaciekawiła mnie już od samego prologu. Mowa tu o ciotce Adelajdzie. (To imię kojarzy mi się tylko z jedną piosenką)

Zwariowana podróżniczka i wolny duch, który nigdzie nie usiedzi.

To od niej w "Spadku" dostały dom. Jak się okazuje, to pałac po Niemcach z okresu drugiej wojny światowej. To historia, która pokazuje podstępy, szantaże, oraz to, że pozory mogą mylić.

Przedstawiony jest tu obraz mężczyzny o dwóch twarzach. Miły i ciamajdowaty, a tak naprawdę, to chciwy i ceniczny. I jeszcze niestety na dodatek, najgorszy rodzaj mężczyzny, bo szowinista. Czy też to, jak kobiety się najpierw same narzucają i potem nagłe zdziwienie, że są traktowane jak zabawki. 

Kiedy te "Duchy", to tylko przykrywka. Tam, gdzie każdy ruch dozwolony, gdy się pragnie skarbu.

Muszę przyznać, że sprawdziło się to, co myślałam.

Chodzi mi tu o tożsamość tego tajemniczego mężczyzny, który kręcił się wokół ich domu.

Nie mogłam się przestać śmiać z tych sióstr. Julia i Agata jak się obraziły, to próbowały coś udowodnić. Tak samo to ich panikowanie. Od razu można było poznać, że są rodzeństwem. Nauczycielki i "po godzinach" -detektywi.

Czy polecam?

Oczywiście. To historia z tajemniczą w tle. Przy niej możesz się śmiać i za chwilę być bardzo poważnym.

Moja ocena 9/10

Cytaty z książki:

"Jeśli będziesz tak izolować od bakterii, to się dopiero pochorujesz. Człowiek musi się trochę mikrobów nałykać. Nie możesz się wyjałowić, bo stracisz odporność."

"Jezu! Co to było? - nie mógł się jeszcze otrząsnąć z wrażenia.

- Dzwonek do drzwi - odparła beznamiętnie.

Maciek miał rozbiegane oczy i spodnie do kolan umazane gipsem z podłogi.

- Boże, chyba wskoczę do studni - powiedziała Julka. - Przepraszam na moment.

Pozostawiła gościa samego w sieni, weszła do kuchni i rozszlochała się. Skołowanemu i opuszczonemu mężczyźnie nie pozostało nic innego jak iść, dokąd zmierzał. Wyszedł z domu. Przy pomocy chusteczki usiłował oczyścić garderobę.

- Istna rodzina Adamsów - szepnął pod nosem.

Tymczasem siostry, nie zważając na wielki bałagan, siedziały pośrodku kuchni i chlipały w rękaw.

- Taka kompromitacja - szlochała Agata. - Jak stąd do Krakowa! Jak my się teraz pokażemy wśród ludzi?

Faktycznie, teraz to naprawdę mamy przechlapane. Możemy się już wyprowadzić. - Julka wytarła nos w róg swojej flanelowej koszuli.

-Jak to? Przecież nawet się tu dobrze nie wprowadziłyśmy! - Agata podniosła na siostrę zdziwione oczy."

"Blisko godzinę trwały oględziny stanu zdrowia Agaty. Julka kostka po kostce obmacała wszystkie, naliczając przy tym trzynaście siniaków i stłuczeń.

- Niektórzy nie wierzą w przesądy, tak jak ja. Mimo to trzynastka okazała się pechowa - stwierdziła Julka, smarując siostrę maścią na stłuczenia.

- Jedynego pecha jakiego mam, to posiadanie ciebie za siostrę - stękała ubierając się Agata."

"- Widzisz trzęsidupku, nie ma niczego nadprzyrodzonego, są tylko sprytni ludzie!

- Ciągle cię nie rozumiem! - krzyknęła Agata, rozładowując swoje napięcie. - Nas straszył duch! Co ma z nim wspólnego jakiś wężyk?

- Mógł tu leżeć od dziesięciu lat! Gdzie Rzym, a gdzie Krym?! - Tępa jesteś jak noga stołowa - niecierpliwiła się Julka. Oświetliła koniec rurki. - - Popatrz, sieroto, ta guma jest czysta jak ze sklepu. Nie leżała tu dłużej niż kilka dni. Ktoś celowo to zakopał! 

- Po co? - podekscytowana Agata wyrwała siostrze rurkę z ręki i oświetlila latarką. Przezroczysty wężyk dał się prześwietlić na wylot.

- Żeby zrobić ducha! Duch unosił się w powietrzu? Tak, a co unosi, na przykład balon w powietrze?"

"Na szczęście listonosz nie znał ich planów, bo z pewnością poprosiłby o zmianę rejonu."

"Julka ponownie zlustrowała swoje odbicie w oknie.

- Myślisz, że ja się w tym ludziom na oczy pokażę?

- Racja - przyznała Agata. - Wyglądasz jak...

- Jak transwestyta, i to źle zrobiony! - Julka zerwała kucyk.

- Żaden facet na ciebie nie poleci.

- Nie mam się bawić w Matę Hari, ale być tam incognito. Musimy przemykać po dyskotece jak cień, być niezauważalne niczym ściana!

- W takim razie wyglądasz odpowiednio - upierała się Agata. - Na brzyduli nikt nie zawiesi oka.

- Faceci lustrują wszystkie kobiety. Jak to mówią: „Każda potwora znajdzie swego amatora" - Julka pokręciła głową. - Tu trzeba zrobić coś innego."

"- Są jednak zalety bycia chudziakiem - ucieszyła się Agata.

- Nie wiem, czy każda kobieta marzy, by być wieszakiem tylko po to, by dokonać włamu do kościoła."

Co zrobić w sytuacji, gdy spadek, który miał być szansą na coś nowego, nagle zamienia się w źródło problemów, strachu i kompletnie nieprzewidywalnych wydarzeń?

Bo przecież nie jeden spadek przyprawił o zawrót głowy i solidny dreszcz emocji. Właśnie dlatego opis tej książki przykuł moją uwagę. Obiecywał coś, co uwielbiam czyli lekką, momentami szaloną historię z humorem, nutą tajemnicy i odrobiną dreszczyku. Czułam, że to będzie książka, przy której można się dobrze bawić… ale nie spodziewałam się, że aż tak.

Spodziewałam się histori, która nie traktuje siebie śmiertelnie poważnie, a jednocześnie kryje w sobie zagadkę i świetną przygodę. Połączenie duchów, spadku i dwóch bohaterek, które z założenia mają pecha do kłopotów? Brzmiało jak gotowy przepis na chaos… i świetną rozrywkę.

Historia skupia się na Julii i Agacie Wiewiórskich – dwóch siostrach, które dostają w spadku dom po ciotce Adelajdzie. Tyle że ten dom bardzo szybko okazuje się czymś znacznie więcej niż tylko ruiną wymagającą remontu. To miejsce ma swoją historię… i zdecydowanie nie jest puste. Dziewczyny zderzają się nie tylko z totalnym brakiem umiejętności remontowych, ale też z czymś, czego nie da się racjonalnie wytłumaczyć.

I tu zaczyna się prawdziwa jazda.
Bo ta książka to nie tylko duchy. To cała lawina wydarzeń od dziwnych, niepokojących sytuacji, przez coraz bardziej podejrzane zdarzenia, aż po akcje, które ocierają się o włamania, szantaże czy… delikatne naginanie zasad.

Najbardziej wciągnęły mnie momenty, kiedy napięcie mieszało się z humorem. Takie sceny, w których niby powinno być strasznie… a ja łapałam się na tym, że się uśmiecham. Albo odwrotnie, kiedy wszystko wydaje się zabawne, a nagle pojawia się coś, co wywołuje lekki niepokój. Autorka świetnie bawi się klimatem i czytelnikiem.

A same bohaterki? Totalny żywioł. Julka i Agata to siostry, które trudno okiełznać, są impulsywne, uparte, momentami nierozsądne, ale przy tym bardzo prawdziwe. Ich relacja jest naturalna, pełna drobnych złośliwości, ale też wsparcia. I właśnie to sprawia, że ich przygody wciągają jeszcze bardziej, bo czujesz, że to nie są papierowe postacie, tylko ktoś, kto naprawdę mógłby wpakować się w takie tarapaty.

Podczas czytania towarzyszyło rozbawienie i to szczere, takie naturalne. Było też zaciekawienie, bo ciągle pojawiały się nowe pytania. Był też momentami lekki dreszcz, kiedy sytuacja wymykała się spod kontroli. No i ta niepewność, czy to wszystko da się racjonalnie wyjaśnić, czy jednak… coś tu naprawdę jest nie z tego świata?

Najbardziej spodobało mi się to, że ta historia nie jest jednowymiarowa. To nie jest tylko opowieść o duchach ani tylko lekka komedia. To miks dobrze wyważony. Mamy tu tajemnice z przeszłości, relacje między bohaterkami, zagadki, które się piętrzą i sytuacje, które potrafią zaskoczyć. I ten humor, który sprawia, że nawet chaos ma swój urok.

Polecam tę książkę każdemu, kto ma ochotę na coś lekkiego, ale nie banalnego. Na historię, która potrafi rozbawić, zaintrygować i momentami lekko zaniepokoić. Jeśli lubisz bohaterów, którzy nie boją się wpakować w kłopoty (nawet jeśli nie do końca nad nimi panują) i historie, gdzie nic nie jest do końca takie, jakie się wydaje... to zdecydowanie warto.

,,żyć trzeba pełną gębą, gdyż mamy zbyt mało czasu, tu na ziemi, by poznać liczne jej uroki."

Wiele osób marzy o niespodziewanym spadku i to najlepiej takim, który odmieni życie i pozwoli rozpocząć wszystko od nowa. Jednak w przypadku bohaterek powieści ,,Spadek z duchami" los przygotował znacznie bardziej skomplikowaną niespodziankę. Spadek po... żyjącej ciotce, nawiedzony pałac i seria tajemniczych wydarzeń sprawiają, że zamiast spokojnego życia pojawiają się chaos, intrygi i kłopoty.

Pewnego dnia na rodzinę Wiewiórskich padł blady strach. I to nie ze względu jakiegoś zagrożenia, ale ze względu na list, który otrzymali od ciotki Adelajdy Ziółko. Jej nazwisko doskonale współgra z jej osobowością, bo pomysły kobiety zawsze przyprawiają bliskich o palpitacje serca. I do takiej sytuacji doszło znowu, bo nikt nie ma odwagi otworzyć białej koperty leżącej na stole. Ciotka Adelajda bowiem jest znana z szalonych pomysłów, które nikomu nie przyniosły jeszcze pożytku, a tylko komplikowało życie. Jej mottem jest żyć pełną gębą, bo zbyt krótko jesteśmy na tej ziemi, by poznać wszystkie uroki tego świata. I teraz też matka, ojciec i dwie dorosłe córki Agata i Julka, podchodzą z dużą ostrożnością do zamkniętej koperty. Gdy w końcu po dłuższej debacie rodzinnej ojciec wyjął z niej zapisaną kartkę, okazało się, że ciotka zostawia im w spadku domek na wsi, a konkretnie w Kreptowicach, a ona wylatuje ze swoim nowopoznanym guru ulatuje w świat, by spełniać swoje marzenia. Sprawy w swoje ręce biorą Agata i Julka, które nie spodziewają się, że jadąc na wieś obejrzeć podarowany domek, przeżyją niezapomnianą przygodę.

Tytuł sugeruje historię z elementami horroru, więc gdybym tylko na to zwróciła uwagę, to nie sięgnęłabym po tę książkę. Z błędu wyprowadził mnie opis i treść powieści, gdyż okazało się, że jest to komedia kryminalna. Okazało się, że bliżej jej do kryminalnej komedii, niż do powieści grozy. To raczej pełna wdzięku historia z nutą sensacji, romansu i paranormalnych motywów, nastawiona przede wszystkim na dobrą zabawę.

Autorka świetnie wykorzystała różne gatunki sprawnie łącząc je ze sobą, dzięki czemu nie jest to przytłaczająca, a wręcz przeciwnie, można poczuć momentami adrenalinę emocji. Lekki styl autorki sprawia, że książkę czyta się z ciekawością tego, co jeszcze się wydarzy.

,,Spadek z duchami" to książka, która miała swoją premierę dwa lata temu i była debiutem pani Urszuli Bendkowskiej. Mam nadzieję, że nie poprzestanie ona tylko na tej powieści, bo potrafi tworzyć wciągające, nietypowe historie. Autorka udowadnia że komedia kryminalna może być nie tylko zabawna ale też pełna emocji i nieoczywistych refleksji oraz zakrętów akcji. To humor inteligentny, ale nieprzesadzony, dzięki czemu książkę czyta się z przyjemnością.

Największą siłą powieści jest humor, który opiera się na komizmie sytuacyjnym, ale też na zabawnych dialogach. Zwłaszcza dyskusje między siostrami często wywoływały u mnie tzw. parsknięcia śmiechem. Dwie główne bohaterki, które stopniowo przekraczają granice własnych zasad moralnych, są jednocześnie zabawne, nieporadne i zaskakująco autentyczne. Ich decyzje bywają irracjonalne, ale właśnie to napędza fabułę. To duet, który świetnie się ze sobą uzupełnia, mimo że są jak ogień i woda.

,,Spadek z duchami" to powieść, która świetnie nadaje się na relaksujący wieczór, mimo że w tytule jest mowa o duchach. Autorka odpowiednimi słowami stworzyła odpowiedni klimat, dając poczucie niepokoju i lęku. Dużym atutem powieści jest galeria wyrazistych postaci. Każdy wydaje się coś ukrywać, a wzajemne intrygi i niedopowiedzenia skutecznie utrudniają odkrycie prawdy. Są tu dziwni sąsiedzi, ludzie związani z ciotką oraz ci, którzy pojawiają się niespodziewanie i robią jeszcze większy zamęt. Wszyscy razem malują barwny świat, który tętni życiem. Rozmowy między nimi są ciekawe, pełne żartu. Często śmieszą, bo ludzie się nie rozumieją, wszystko można czytać na dwa sposoby, a szybkie odpowiedzi potrafią zaskoczyć. Autorka pokazuje, że człowiek w sytuacji presji potrafi posunąć się dalej, niż sam by przypuszczał, a granice dobra i zła bywają płynne, gdy w grę wchodzą emocje, strach i niepewność. I właśnie dlatego, mimo w ostatecznym rozrachunku okazuje się, że bardziej należy się bać ludzi niż duchów.

Książkę przeczytałam w ramach współpracy z autorką

,,Spadek z duchami" jest książką, przy której nie da się usiedzieć spokojnie. To historia dwóch sióstr, które w spadku dostają  cudownie zapowiadający się dom. 

Co za fart! W końcu dostać dom to jak wygrać na loterii!

Dom okazuje się czymś zgoła innym. Dziewczyny muszą włożyć dużo czasu i serca, aby móc cokolwiek w nim robić. A to nie wszystko! Bo wszystkie znaki na niebie wskazują, że tam straszy!

Teraz nie tylko remont, ale i niepokojące sytuacje będą zaprzątać głowy sióstr. 

Książka na pewno jest ciekawa. Dzieje się w niej dużo, w każdym rozdziale coś się dziewczynom przytrafia. Oprócz wydających się nie z tego świata zdarzeń, pojawiają się też problemy życia codziennego. Całość jest jednak okraszona dobrym humorem i śmiesznymi wstawkami. 

,,Wzięła wiadro do ręki i z rozmachem otworzyła drzwi wejściowe.

-O matko jedyna! - ryknęła na całe gardło. - Ale się przeraziłam! Jakbym diabła zobaczyła. 

Julce na chwilę stanęło serce. Ostrożnie wychyliła się za drzwi. Przed nią stała krowa Piotrowskiej."

Historie z duchami zawsze muszą mieć w sobie to coś. Trzeba się dobrze postarać, żeby czytelnik również odczuł strach, nawet jeśli powieść ma być humorystyczna. Autorce się to udało. Nie skupiła się tylko na duchach, straszeniu i komedii, ale opisała też zwykłe zmagania dziewczyn w nowej sytuacji i naturalne relacje między siostrami. 

,,Dźwięk powtórzył się znacznie bliżej. Potem raz jeszcze. Miała wrażenie, że idzie ku niej niewidzialna postać. Krok za krokiem sunęła przez warstwę słomy. Trzymając głowę w dłoniach, Julka zasłoniła sobie palcami oczy."

Bohaterki są takie... normalne. Nie są przerysowane, nie są wyidealizowane, po prostu bardzo naturalne. Ich relacje również są bardzo realistyczne. Kochają się, żrą się i wspierają. Obie mają narzeczonych, a jednak są tak dumne, że same chcą ogarnąć cały bałagan. 

Postacie drugoplanowe też mają swoje pięć minut w książce. Nie są pozostawione same sobie. Dzięki temu poznajemy każdą stronę powieści. 

Jest tam parę rzeczy, które wydają się trudne do przyjęcia, ale to jest jednak fikcja literacka, więc można przymknąć oko. 

Ogólnie książkę czyta się bardzo dobrze. Zdania płyną, oczy czasem przeskakują do kolejnych fragmentów. Historia jest niebanalna, zabawna i czasami STRASZY! 8/10