Stary przyjaciel

Lubicie książki, którym ciężko jest przyporządkować jeden konkretny gatunek literacki? Jeśli tak, to dzisiaj mam dla Was recenzję właśnie takiego mixu, w którym można spotkać dystopię, realizm oraz elementy realizmu magicznego. Tą książką jest „Stary przyjaciel” Agnieszki Płonki. Zobaczmy zatem, o czym jest ta historia i jakie wywarła na mnie wrażenie!

Są dwie gwiazdy: niebieska i czerwona, a wokół nich krąży odległa planeta, na której mieszka Kasandra. Pewnego dnia wyrusza ona w podróż, aby spełnić swoje marzenie z dzieciństwa. Niestety rzeczywistość okazuje się inna... Dziewczyna mierzy się z samotnością i niezrozumieniem. Jednak, czy uda jej się spełnić marzenie z dzieciństwa? Kto będzie świadkiem jej samotności? Czy ten dramat psychologiczny dzieje się naprawdę, czy tylko w jej głowie?

W książce narracja prowadzona jest w pierwszej osobie. Dzieli się na kilka długich rozdziałów i ogólnie jest napisana z punktu widzenia Kasandry, która wkracza w dorosłe życie i jednocześnie doświadcza ważnych zmian, zdobywa nową wiedzę i doświadczenie. Jednak wszystko okazuje się inne, niż myślała. Tak więc książka ta dokładnie opisuje nie tylko podróż coming-of-age, ale także przemoc w miejscu pracy. Mówi ona również o tym, że nikt nie chce być sam, a każdy symbol ma swoje znaczenie. Książka ta ma małą objętość, jednak według mnie nie należy ona do łatwych ani lekkich. Na początku ciężko było mi się w nią wkręcić ze względu na specyficzną formę i fabułę, jednak z czasem potrafiła mnie zaciekawić. Musiałam tylko podczas czytania mocno się skupić, aby zrozumieć fabułę i wczuć się w losy głównej bohaterki, której czasami było mi szkoda ze względu na jej samotność i niezrozumienie. Po przeczytaniu tej książki stwierdzam, że dzięki niej poznałam bardzo oryginalną i urozmaiconą gatunkowo historię. Czasami czułam się tak, jakbym czytała literaturę fantastyczno-naukową, czasami science-fiction, a czasami jak zwykłą powieść z elementami filozofii. 

„Stary przyjaciel” jest według mnie ciekawą, ale i też wymagającą skupienia książką, która nie należy do łatwych. Jest ona mieszanką realizmu i dystopii, tak więc, jeśli lubicie takie klimaty, to może Was zainteresować ta książka. Myślę, że spędzony z nią czas nie będzie stracony!

,,Stary przyjaciel" to książka, która poruszy najskrytsze struny ludzkiej duszy... 

Autorka już na starcie sprawiła, że czytelnik nie bardzo wie, czego po tej historii może się spodziewać. Opis daje do myślenia, jednak nie sugeruje tak naprawdę niczego konkretnego. Nasuwa się tylko myśl, że będzie to powieść refleksyjna, ale czy na pewno? 

,,Moja planeta obraca się dookoła dwóch gwiazd, z których jednak jest niebieska, a druga czerwona. Może to prawda. Może nie. Może mieszkam na Ziemi, a podwójną gwiazdę wymyśliłam w tym momencie, żeby chronić Starego Przyjaciela. Nawet jeśli mnie o to podejrzewasz, proszę cię, abyś nie szukał mnie, ani jego. We Wszechświecie jest wielu starych ludzi, którzy po życiu pewnym turbulencji, o których nigdy ci nie powiedzą, po latach utrzymywania twarzy nienaruszonej łzami, uśmiechem ani poczuciem winy - choć zawsze były gdzieś pod powierzchnią - zasługuje na spokój w wysokich górach." 

Tym oto fragmentem rozpoczyna się ta historia, którą człowiek długo będzie pamiętał. Autorka stworzyła powieść dystopijną, w której przeplata się realizm. Na niespełna dwustu stronach znajduje się całą gamą negatywnych emocji, które rozrywają serce odbiorcy... ta książka boli, a jednocześnie bardzo daje do myślenia. 

Główną bohaterką ,,Starego przyjaciela" jest Kasandra. Śledzimy okresy jej dorastania, widzimy, jak z małej dziewczynki staje się kobietą. Z biegiem lat dziewczyna dostrzega również, że świat nie jest dobry, a ludzie nie zawsze są pomocni. W dorosłym życiu będzie musiała stawić czoła nieprzychylnym ludziom, którzy z pozorów mieli być wsparciem. 

Tej książki nie da się po prostu przeczytać. Jej trzeba poświęcić maksymalną uwagę, odciąć się od tego, co jest dookoła. Wyciszyć się i zatopić w dystopijnym świecie, który nawet w najmniejszym stopniu nie jest łatwy. 

Całość poprowadzona jest narracją pierwszoosobową, coś w stylu pamiętnika głównej bohaterki. Przez pierwsze dwa rozdziały poznajemy zarys świata, w którym żyje Kasandra. To taki przedsmak tego, co znajdziemy dalej... ,,Stary przyjaciel" podzielony jest na kilka długich rozdziałów, które podszyte są smutkiem i warto być na to przygotowanym. 

Jedno jest pewne - przy tej książce nie wolno bujać głową w chmurach i czytać jednocześnie, bo niczego nie zrozumiemy. Ona wręcz prosi się o uwagę i skupieniu tylko na niej. Pozwólmy być jej tą jedną, jedyną, która przysłoni nam na te kilka chwil cały świat. I właśnie wtedy zrozumiemy sedno tej historii. 

Nie jest to łatwa książka. Nie będę ukrywała, że mój początek z nią nie należał do przyjemnych i najprostszych. Potrzebowałam czasu, aby dostrzec to, co Autorka ukryła między wersami. I po tym wszystkim mogę Wam jak najbardziej ją polecić!