PIERWSZA PO NAGRODZONEJ NIKE CZYTELNIKÓW I NAGRODĄ IM. MICKIEWICZA ,,AUTOBIOGRAFII"
DŁUGO WYCZEKIWANA POWIEŚĆ MISTRZA POLSKIEJ PROZY
Witkowski wraca do fikcji - robi to z rozmachem i literacką bezczelnością. Niczym markiza de Merteuil snuje intrygi, uwodzi czytelnika i zaprasza na dwór pełen masek, rytuałów i przemocy.
Rok 1770. W pałacu krystynopolskim panuje niezdrowa atmosfera - bliżej mu do bezwstydnych zamtuzów niż arystokratycznych dworów. Wśród tej sodomy i gomory Anna Potocka - żona najbogatszego magnata i największa dewotka w zamku - pociąga zręcznie za sznurki. Najgorsze zbiry tańczą, jak im zagra, a do tego danse macabre zaproszeni zostają wszyscy mający na pieńku z Potockimi. Balują więc, jakby jutra miało nie być, a w kuluarach Anna planuje, za kogo wydać swojego tępego syna, jak ukarać rozwiązłe dwórki i jak odzyskać skradziony diament.
W tym świecie rządzą zemsta, chciwość i namiętności.Obyczaje się psują, Rzeczpospolita tonie, nadciąga groza, ale wszyscy nadal odgrywają swoje role. Sytuacja narodowa się komplikuje i coraz bardziej przypomina ostatni taniec na Titanicu. A w cieniu wielkich wydarzeń rozgrywa się tragedia dziewczyny, zakochanej w dziedzicu Potockich.
To moment przesilenia dziwnie bliski naszym czasom. Nic nie jest tym, czym się wydaje. Autor przekracza granice gatunków i w ślad za Gombrowiczem podejmuje przewrotną grę z tradycją romantyczną. A robi to w wyjątkowo ironiczny sposób. Powstaje coś na kształt narodowej opery a rebours.
Wydawnictwo: Znak
Data wydania: 2026-10-14
Kategoria: Literatura piękna
ISBN:
Liczba stron: 400
Wymazane to miasteczko na Dzikim Wschodzie, położone między Lasem, W Którym Rosną Same Trujaki a parkingiem dla TIR-ów „Tijuana”...
Michał, trzydziestosześcioletni literat wyrusza na nieco niekonwencjonalne wakacje. Późną jesienią wyjeżdża nad lodowate polskie morze, by na zaproszenie...