Superman kontra Lobo

POPKULTUROWY KOCIOŁEK: Miniseria (trzy zeszyty) autorstwa duetu Tim Seeley i Sarah Beattie stawia na bardzo wyrazisty kontrast dwóch dobrze znanych postaci. Idealistycznego Supermana i bezwzględnego Lobo. W teorii jest to recepta na świetną, intensywną przygodę. Teoria jednak dość często nie przekłada się w pełni na rzeczywistość i tak też jest w przypadku tego albumu. Komiksu, w którym twórcy zamiast zaoferować czytelnikowi w ramach linii DC Black Label kolejną dojrzałą mocną opowieść, postanowili pójść w kierunku prostej komedii akcji.

Humor i satyra, które w zamierzeniu miały być siłą napędową albumu, wypadają tutaj co najwyżej poprawnie. Sceny, w których Lobo staje się internetowym influencerem i manipuluje opinią publiczną w Metropolis, są momentami zabawne, ale często przesadnie oczywiste, a momentami nawet trochę żenujące. Z kolei Superman jawi się jako postać niekonsekwentna. Raz wzorcowy obrońca, innym razem wpadający w przesadną frustrację, co zaburza odbiór jego charakteru. Dość nieporadnie twórcy biorą tu również na celownik media społecznościowe, kulturę „cancel culture” oraz dezinformację. Chcą oni, aby ich żarty kryły pod wierzchnią warstwą coś poważniejszego i głębszego, ale niespecjalnie to wychodzi. Komentarz społeczny serwowany przez autorów jest niezwykle ciężki, pozbawiony subtelności i momentami wręcz toporny.

Poważnym problemem komiksu jest również sama fabuła, która raz traci swój impet, innym razem zaś niepotrzebnie się rozwleka. Ponadto liczba wprowadzanych postaci i wątków dodatkowych potęguje poczucie chaosu. Potęguje to również epizodyczna struktura dzieła, która sprawia, że całość czyta się dość trudno. Mamy tu bowiem wrażenie obcowania z materiałem, który jest po prostu za długi w stosunku do treści, jaką oferuje. Na dodatek większość z tej treści daje wrażenie dodanej na siłę, aby tylko czymś wypełnić strony....

Komiks, który z pozoru powinien być gwarantem sukcesu, a niestety nie jest. Jako całokształt jest burzliwie, hałaśliwie, trochę komediowo, absurdalnie w pozytywnym tego słowa znaczeniu, ale i refleksyjnie i dość trafnie w temacie zachowań społecznych. Kontrast tego albumu od początku mnie zachęcił, bo zahukany majtasowy harcerz Superman, kontra kosmiczny dzikus, no to musiało się udać, a momentami rozjechało się to jak motocykl Lobo.

Sama koncepta w postaci satyry internetu i superbohaterskich schematów jako pomysł jest jak najbardziej ok, jednak autorzy w swoją kompozycję za dużo nut puścili równocześnie. I pojawiły się lekki fałsze, to wszystko sprawiło, że historia jest chaotyczna, a nie każdy żart jest trafiony w punkt.

Odświeżający mógł być Numen, jednak mnie rozczarował, bo zamiast fabularnej rewolucji wszystko okazało się tylko pretekstem, by popychać bohaterów w nowe dziwne rewiry jednak nie do końca było to wszystko uzasadnione, co też przełożyło się na fakt, że komiks mnie nie angażował tak, jak bywało to zazwyczaj, a sam konflikt tytułowych bohaterów zawisł gestem i mocnej historii stał się zlepkiem gagów i to takich nieco przeterminowanych z czasów początku internetu.

Graficznie jest znacznie lepiej, bo karty są ekspresyjne, kolorowe i niezwykle dynamiczne. Jednak jak to bywa, samą grafiką niedociągnięć fabularnych nie można nadrobić. 

Komiks energiczny jednak dla mnie pozostanie symbolem niewykorzystanego potencjału, a sama energia nie zawsze znajduje ujście w fabule. Natłok żartów mnie nieco znużył, a tytuł który zapowiadał się, jako jazda bez trzymanki okazał się czymś zupełnie innym.